فهرست کتاب


پای درس پروردگار (جلد دوازدهم)

استاد جلال الدین فارسی

28. سوره هشتاد و یکم مکی، انفطار

به نام خداوند بخشنده مهربان
آن دم که آسمان شکاف بردارد و ستارگان فرو پاشند و دریاها بر آشوبند و گورها زیر و زیر شود هر خودی بداند چه وظایفی را بجا آورده و چه وظایفی را انجام نداده است. هان ای انسان، چه چیزی تو را در برابر پروردگار کریمت گستاخ ساخته بفریفت؟ پروردگاری که تو را آفرید بعلاوه تو را از هر چیز به اندازه داد وانگهی تو را به اعتدال کرد، به هر صورتی که مشیتش بود تو را ترکیب کرد (یا ساختار داد). نه چنان است. در واقع نظام هستی، پیدایش و زندگی(45) را می گویید دروغ است. حال آن که نگاهبانانی بر سرتان گماشته هستند گرانقدر نویسندگانی (هستی آورانی) که می دانند چه می کنید. صاحبان نیکی بیکران غرقه نعمتهایند و بدکاران در دوزخ اند. در رخداد نظام هستی، پیدایش و زندگی(46) آن دوزخ را هیمه داده شعله ور سازند. و تو چه دانی که رخداد نظام هستی، پیدایش و زندگی چگونه باشد؟ وانگهی تو ندانی که رخداد نظام هستی، پیدایش و زندگی چگونه باشد. رخدادی است که طی آن هیچ کس برای کسی دیگر کاری از دستش بر نمی آید و رخداد (کیفر و پاداش و محاسبه و...) طی آن به خدا تعلق دارد.

29. سوره هشتاد و دوم مکی، انشقاق

به نام خداوند بخشنده مهربان
آن دم که آسمان دوپاره شد و پروردگارش را فرمان برد و سزاوار چنان باشد، و چون زمین کشیده شده امتداد یافت و آنچه را در آن است برون افکند و تهی گشت و پروردگارش را فرمان برد و سزاوار چنان باشد، هان ای انسان! تو در حرکتی فرساینده و کاهنده به سوی پروردگارت روانی و به حضرتش در آیی (در لحظه مردن و انتقال به زندگی برزخی). آن گاه، کسی که کتاب هستیش فرخنده باشد زودتر و به آسانی به حسابش می رسند و شادمان در کنار خانواده و اهلش (همسخنهای فرهنگیش) قرار می گیرد. اما کسی که کتاب هستیش ماقبل انسانی باشد زود فغان بر آرد و آرزوی نابودی کند و آتش دوزخ را افروخته تر گرداند.(47) چون او در میان همسنجهایش شاد و خوشحال بود. چون او می پنداشت هرگز با خدا سر و کار پیدا نخواهد کرد. آری، بیشک پروردگارش به کار و حال وی بیناست. پس به شفق سوگند می خورم و به شب و آنچه شب در بر می گیرد و به ماه چون کمال یابد که شما حالها و هستی های روی بر روی و طبقاتی پیدا می کنید. با این حال، آنان را چه می شود که ایمان نمی آورند و وقتی قرآن برای آنان تدریس می شود سر فرود نیاورده سجده نمی برند. واقعیت این است که کسانی که کافر شدند درسهای ما را می گویند دروغ است حال آن که خدا به دریافتها و ادراکات آنان داناتر است. بنابراین آنان را به عذابی دردناک مژده بده. مگر کسانی که ایمان آوردند و اعمال صالحه داشتند که پاداشی قطع نشدنی (دائمی که در این زندگی رخ می دهد و در زندگانی بازپسین هم) دارند.

30. سوره هشتاد و چهارم مکی که ماقبل آخر دوره مکی است، عنکبوت

... و کسانی که کافر شدند به کسانی که ایمان آوردند گفتند: راه و رسم زندگی ما را پیش گیرید و ما هم عواقب اعمال شما را بر عهده می گیریم. حال آن که (در نظام هستی، پیدایش و زندگی) عواقب اعمال آنان بر هیچ کس دیگری غیر خودشان که عامل آن هستند بار نگردد، و گفته آنها دروغ و بی پایه (بی پایه ای در نظام هستی) است. و البته در رخداد قیامت (آن مدعیان قبول مسؤولیت) عواقب سوء اعمال خودشان را و عواقب دیگری (عواقب آثار اعمال و گفته ها از جمله همین گفته و ادعا بر سایر مردم و نسلهای پس از خود) را همراه با عواقب اعمالشان بر دوش خواهند کشید و قطعاً درباره آنچه از پیش خود (درباره نظام هستی، پیدایش و زندگی) می بافتند و اشاعه می دادند بازخواست خواهند شد.(48)