فهرست کتاب


پای درس پروردگار (جلد دوازدهم)

استاد جلال الدین فارسی

20. سوره شصت و هشتم، کهف

... مال و پسران (طرفداران، نفرات و حامیان نظامی) آرایش زندگی دنیاست و اعمال صالحه که ماندگارند نزد پروردگارت پاداشی بهتر دارد و آرمانی نیکوتر است. و در آن رخداد که کوهها را به رفتار آریم و زمین را بینی که ظهور آورده است و همه آنان را گرد هم آوردیم بطوری که هیچ کس را جا نگذاشته ایم و آنان را صف اندر صف برای پروردگارت به نمایش در آورده اند که اینک به گونه و با هستیی به حضرت ما آمده اید که اول بار خلقتان کردیم حال آن که پنداشتید قرار و مدار دیداری آتی برای شما نگذارم! و دیوان محاسبه گزارده آید تا تبهکاران را ببینی که بر حال زاری که در آن هستند ترسان و گریانند و می گویند: ای وای بر ما، این چه دیوانی است که ذره ای از کار کوچک و بزرگ را فروگذار نکرده و همه را برشمرده است! و آنچه عمل کرده اند حاضر یابند، و پروردگار تو هیچ کس را ستم نکند(31)... (ذوالقرنین) گفت: این (توانایی و دانایی ساختن این دیواره دفاعی) رحمتی است از پروردگارم. هنگامی که وعده پروردگارم (برپایی قیامت) رخ دهد آن (دیواره مستحکم) را منهدم و ریزه ریزه گرداند و وعده پروردگارم واقعیت است. و در آن رخداد دست بداریم تا بخشی از آنان به بخش دیگر در آمیزند، و در صور دمیده شود تا همه را فراهم آوریم به گرد هم. و دوزخ را در آن رخداد برای کافران به نمایش گذاریم، برای آنان که دیده از دیدار درسم پوشیده نگاه می داشتند و شنیدن آن را هم قادر نبودند (از بس در نتیجه استکبار از آن نفرت داشتند). بدینسان مگر کسانی که کافری ورزیدند بهتر آن دیدند که بندگان مرا به جای من اولیاء خود بگیرند؟ ما دوزخ را برای کافران ترتیب دادیم تا مهمانسرا باشد. بپرس: خود و کار بر باد داده ترین افراد را می خواهید به شما معرفی کنم؟ آن کسان اند که کوشش آنان در زندگی دنیا صرف و گم شده است و خود می پندارند که زیبا ساخته اند! این گروهند که به درسهای پروردگارشان و به لقای او کافر شدند، در نتیجه کارهایشان بر باد رفت تا در رخ قیامت ارزشی برایشان قائل نشویم. سزایشان دوزخ است به علت کفری که ورزیدند و این که درسهای مرا و پیامبران مرا به مسخره گرفتند. بیگمان کسانی که ایمان آوردند و کارهای شایسته کردند بوستانهای فردوس مهمانسرایشان باشد، در آن ماندگارند و در پی انتقال از آن نروند. بگو: اگر دریا مرکب باشد برای نوشتن کلمات (یعنی ایجاد اشیاء و رخدادها و هستی ها...) پروردگارم البته دریا پیش از پایان آفریده های پروردگارم تمام شود هر چند همانقدر مرکب دیگر بر آن بیافزایند. بگو: حقیقت جز این نیست که من بشری مثل شما هستم که به من وحی می شود که معبود شما خدای یگانه باشد و هر کس امید به لقای پروردگارش می برد باید عمل صالح کند و هیچ کس را در پرستش و اطاعت با پروردگارش شریک نسازد.(32)

21. سوره هفتاد و دوم، انبیا

... بگو: من فقط بوسیله وحی به شما هشدار می دهد و کران فراخوانی را که محتوایش هشدار باشد نشوند. و البته هر گاه باد عذاب پروردگارت دامنشان را بگیرد خواهند گفت: ای وای بر ما چه ستمکار بودیم. و در رخداد قیامت میزانهای عادلانه سنج را بنهیم تا بر هیچ کس ذره ای ستم نرود و عمل را هر چند همسنگ دانه خردلی باشد فرا میزان آوریم، و کافی است ما حسابگر باشیم.(33)

22. سوره هفتاد و چهارم، سجده

... بیگمان، پروردگار تو است که در رخداد قیامت میان آنان در مورد آنچه بر سرش اختلاف و کشمکش داشتند فیصله خواهد داد. آیا برای آنان پدیدار نشد که پیش از ایشان چه نسلهایی را هلاک کردیم که اکنون در خانه های آنان راه می روند؟ بیگمان در آن درسهایی است. آیا باز هم نمی شنوند؟!(34)