فهرست کتاب


پای درس پروردگار (جلد دوازدهم)

استاد جلال الدین فارسی

1. در ششمین سوره مکی پروردگار متعال از رخداد عظیم قیامت و زندگی مردم در آن خبر می دهد.

به نام خداوند بخشنده مهربان
هنگامی که خورشید بیفسُرَد، و هنگامی که ستارگان فرو میرند، و هنگامی که کوهها برفتار آرند، و هنگامی که نفیس ترین ثروتهای مادی را فرو گذارند، و هنگامی که دوان گرد آیند و دریاها بهم آمیزند و جانها جفت هم شوند، و زمانی که درباره دخترک زنده به گور شده بازخواست شود که به چه گناهی کشتندش؟ و آن دم که کارنامه ها باز گشایند و آسمان برکنده و درنوردیده شود و دوزخ افروخته باشد و بهشت فراروی آید، در آن هنگام هر کس خواهد دانست که چه از پیش فراهم آورده است. باز سوگند می خورم به ستارگان روان (در مدارشان) که پیدا و پنهان شوند و به شب سوگند به گاه رو بر تافتنش و به صبح به گاه دم زدنش که آن (قرآن) گفتار سفیری کریم، توانا (در نظام هستی، پیدایش و زندگی) با پایگاه در حضرت صاحب عرش (فرمانروای نظام هستی) و علاوه بر همه امین است. و رفیقتان مبتلا به عوامل نامرئی مخل عقل نیست. و چنین اتفاق افتاد که او (یعنی سفیر پیام آور از خدا) را در حالی بدید که خود در افق روشنگر بود و او (یعنی محمد (ص)) در مورد آنچه از خلق پنهان است (یعنی آموزه های وحیانی که به وی می رسد) دغلکار و دریغدار نیست (تا پس از دریافت به شما تدریس نکند) و آن گفته شیطانی مطرود نیست. بنابراین روی به کجا می آرید؟ آن جز درسی برای عالمهای آفریدگان نیست برای هر کس از شما که بخواهد راست قامت به رفتار آید، و نمی خواهید گر مشیت خدا - پروردگار عالمهای آفریدگان و آفریده ها - باشد.

2. هفتمین سوره مکی، اعلی

... بزودی برایت درسهایی خواهیم داد که فراموشش نخواهی کرد مگر آنچه خدا بخواهد زیرا او پیدا را و آنچه را پنهان است بداند. و تو را روانه حالت رهایش و آسانی خواهیم کرد. بنابراین درس بده آنجا که درس معنوی سودمند افتد. کسی درس گیرد که بترسد (از آلایش به پستی، بدی، زشتی و بُعد از خدا) و آن مخالف ترین از آن درس تن زند همان که آن آتش بزرگ را هیمه شود برافروزد(1) وانگهی در آن نه بمیرد و نه زندگی کند.(2) یقیناً کسی پیروز گردد که رشد معنوی یابد و نام پروردگارش را یاد کند پس نماز بگزارد. واقعیت این است که زندگی دنیا را ترجیح داده برمی گزینید حال آن که زندگانی بازپسین بهتر است و ماندگارتر. بیگمان این (حقایق و آموزه ها) در کتابهای پیشین هست کتابهای ابراهیم و موسی.

3. نهمین سوره مکی، فجر

... سوگند... آیا در آن میان سوگندی برای یک خردمند هست؟ مگر ندیدی که پروردگارت با قوم عاد چه کرد؟ با اهالی ارم آن شهر پرستون که در هیچ کشوری نظیرش ساخته نشد، و با... تا سرانجام پروردگارت تازیانه عذاب بر سرشان نواخت؟ بیگمان پروردگارت در کمین است. اما آدمی هنگامی که پروردگارش او را از ره آزمایش گرامی بدارد و نعمت فراوان دهد گوید: پروردگارم مرا گرامی داشت. ولی زمانی که او را از ره آزمایش روزه به اندازه دهد گوید: پروردگارم مرا خوار و تحقیر کرد. چنان نیست! حقیقت این است که شما یتیم را گرامی نداشته چیزی نمی بخشیدش و یکدیگر را به اطعام بیچاره برنمی انگیزید و میراث را (که دسترنج و فرآورده نسلهای گذشته و ملک عمومی بشریت است) یکجا می بلعید و به ثروت عشق می ورزید چه ورزیدنی! چنین شایسته نیست! هنگامی که جهان طبیعی پاره پاره و شکسته شود آن در هم شکستن را و پروردگارت در حالی که فرشتگان لایه به لایه فرا کار آمده اند بی واسطه عوامل جهان طبیعی امرش بتحقق پیوندد و در آن رخداد دوزخ آورده شود در آن رخداد آدمی درس گیرد و بیاد آرد - و درس و یادگیری او را چه سود! - گوید: کاش برای زندگانیم چیزی فرا پیش نهاده بودمی! در آن رخداد عذابش را هیچ کس نکشد و نه بندیش را هیچ کس بندی شده باشد. هان! ای خود اطمینان یافته! به حضرت پروردگارتان باز گرد خشنود و پسندیده، و به جرگه پرستندگان مطیعم در آی و به بهشتم اندر آی.