فهرست کتاب


فرازهای برجسته از سیره امامان شیعه (ع) جلد دوم

محمد تقی عبدوس و محمد محمدی اشتهاردی

سه: فرازهایی از رازداری امامان (ع)

در اینجا به چند فراز رازداری امامان (ع 9 توجه کنید:

فراز نخست:

بعضی از اصحاب امامان (ع) به عنوان صاحب سر (اصحاب راز امام ) شناخته شده اند، مانند کمیل نسبت به حضرت علی (ع)، و زراره نسبت به امام صادق (ع) و ...، با توجه به اینکه این اصحاب افرادی بسیار قرص دهن بودند و رازها را فاش نمی ساختند . زرارة بن اعین، از شاگردان برجسته و از یاران بزرگ امام صادق (ع) بود، او می گفت:
و الله لو حدثت بکل ما سمعته من ابی عبدالله لا تتفخت ذکور الرجال علی الخشب
: سوگند به خدا اگر آنچه را از امام صادق (ع) شنیده ام فاش سازم، بدنهای انباشته شده مردان بر روی چوبه های دار قرار می گیرد
(یعنی افراد زیادی کشته می شوند) . (404)
امام صادق (ع) برای حفظ جان زراره، گاهی در ملأعام او را به بدی یاد می کرد و سرزنش می نمود، و ناگهان شایع می شد که امام صادق (ع) از زراره دوری جسته است .
ولی این گونه روش امام صادق (ع) یکنوع رازداری و استتار برای حفظ جان زراره و امثال او بود.
از این رو در روایات آمده: امام صادق (ع) به عبدالله بن زراره فرمود: انتقاد ما از پدرت برای حفظ جان او از خطر سلطان است، و گرنه پدرت در نزد ما دارای مقام ارجمندی است، انتقاد من از او و امثال او همانند سوراخ کردن کشتی توسط خضر است، که او می خواست با معیوب ساختن کشتی، آن کشتی را از دست مأموران ستمگر حاکم آن عصر نجات داده و به دست صاحبانش برساند [ که داستانش در قرآن سوره کهف آیه 71 و 79 آمده است ] (405)

فراز دوم:

جابر بن یزید جعفی و بهلول از شاگردان برجسته امام صادق (ع) و امام کاظم (ع) بودند، امام صادق (ع) برای حفظ جان جابر، و امام کاظم (ع) برای حفظ جان بهلول، به آنها دستور دادند که خود را به دیوانگی بزنند، آنها به این دستور عمل کردند و نجات یافتند . (406)