فهرست کتاب


فرازهای برجسته از سیره امامان شیعه (ع) جلد دوم

محمد تقی عبدوس و محمد محمدی اشتهاردی

فراز چهارم:

عصر حضرت رضا (ع) بود، یکی از شیعیان (مثلا به نام عبدالله ) به کاروانی از خراسان به سوی کرمان حرکت کرد، در مسیر راه، دزدان سر گردنه عبدالله را گرفتند و اموالش را چپاول کردند و شب و روز او را شکنجه دادند و سرانجام او را در میان برف و سرما رها کردند، در این حادثه، دهان و زبان او آسیب فراوان دید، مدتی به این درد مبتلا بود، تا اینکه شنید امام رضا(ع) در نیشابور است خود را در آنجا به حضور آن حضرت رسانید و ماجرای بیماری سخت خود را بیان کرد .
امام رضا(ع) مقداری اویشان و زیره را با نمک کوبید و نرم و مخلوط کرد، و به او فرمود: این معجون را دو یا سه بار بر دهان خود بگذار که بزودی سلامتی خود را باز می یابی .
عبدالله بن این دستور عمل کرد، و کاملا خوب شد، و خبر سلامتی خود را به امام رضا (ع) گزارش داد (358)

فراز پنجم:

یکی از شئون نظافت و بهداشت، رنگ کردن موی سر و صورت است، رسول خدا (ص) به علی (ع) فرمود: مصرف یک درهم برای خضاب کردن (رنگ کردن ) بهتر از مصرف هزار درهم در غیر خضاب، در راههای خدا است، خضاب دارای چهارده فایده است:
1 - باد را از گوشها برطرف می کند 2 - به چشم روشنی می بخشد 3 - منفذهای بینی را نرم می کند 4 - بوی دهان را خوشبو می نماید 5 - لثه ها را محکم می نماید 7 - نابود کننده زیان پوستی است 8 - وسوسه شیطان را کم می کند، 9 - فرشتگان را شاد می نماید 10 - مؤمن را شادمان می کند، 11 - کافر را غمگین و خشمناک می نماید 12 - زینت انسان است 13 - موجب خوشبویی می شود 14 - در عالم قبر، دو فرشته نکیر و منکر از او شرم می کنند، و همین موجب آزادی او در قبر خواهد شد بر همین اساس، امامان (ع) این شاخه از بهداشت را نیز شیوه زندگی خود ساخته بودند، به عنوان نمونه:
ذروان مدائنی می گوید: به حضور امام کاظم (ع) رفتم دیدم محاسن خود را رنگ کرده، عرض کردم: فدایت شوم، رنگ کرده ای .؟
فرمود: آری، خضاب دارای پاداش است، آیا نمی دانی که آماده شدن و زیبائی برای همسر موجب عفت بیشتر او خواهد شد، آیا دوست داری که نزد همسرت بروی، و او را ژولیده ببینی؟
عرض کردم: نه
فرمود: او نیز دوست ندارد تو را ژولیده ببیند . (359)

فراز ششم:

قبلا خاطر نشان شد که یکی از شاخه های بهداشت، سالم سازی محیط زیست با گل و شکوفه و درختکاری و سبز و خرم کردن محیط زیست است، در این راستا امامان شیعه (ع) به این امر حیاتی اهمیت بسیار می دادند، به عنوان نمونه ابوجعفر هاشمی (یکی از شاگردان برجسته امام جواد و امام هادی علیهما السلام ) می گوید: به حضور امام هادی (ع) رفتم، یکی از کودکانش نزد آن حضرت آمد، و گلی را که در دست داشت به آن حضرت داد، آن حضرت آن گل را گرفت و بوسید و روی چشمانش نهاد، سپس آن را به آن کودک برگردانید، آنگاه به ابوهاشم فرمود:
من تتاول وردة اوریحانة و وضعها علی عینیه ثم صلی علی محمد و الائمة (ع) کتب الله تعالی له من الحسنات مثل رمل عالج، و محی عنه من السیئات مثل ذلک
: کسی که یک دانه گل، یا شاخه گلی را بگیرد و آن را بر چشمانش نهد،
سپس بر محمد (ص) و امامان (ع)، صلوات و درود بفرستد، خداوند متعال مثل ریگ بیابان عالج برای او ثواب می نویسد، و بهمین مقدار گناهان او را محو می نماید . (360)