فهرست کتاب


فرازهای برجسته از سیره امامان شیعه (ع) جلد دوم

محمد تقی عبدوس و محمد محمدی اشتهاردی

فراز دوم:

حضرت رضا (ع) کیسه چرمی داشت و در میان آن پنج عدد چوب مسواک بود، بر روی هر یک از آن نام یکی از نمازهای پنجگانه نوشته شده بود، که در آستانه هر نماز، با همان مسواکی که نام آن نماز در آن نوشته شده بود، مسواک می کرد . (356)

فراز سوم:

روزی امام صادق (ع) در مجلس منصور دوانیقی (دومین خلیفه مقتدر عباسی ) حضور یافت، در آنجا دانشمندی هندی، کتابهای طب را می خواند، و امام صادق (ع) گوش می داد، پس از فراغ به امام صادق (ع) عرض کرد: آیا از آنچه که از علم طب در نزد من هست، می خواهی به تو بیاموزم؟
امام صادق (ع) پاسخ داد: نه، زیرا آنچه در نزد من از علم طب وجود دارد بهتر است از آنچه در نزد تو است .
او گفت: در نزد تو چیست؟
امام صادق (ع) فرمود: گرمی را با سردی، و سردی را با گرمی، و خشکی را با تری، و تری را با خشکی، با توکل بر خداوند، درمان می کنم، و سخن پیامبر اسلام (ص) را انجام می دهم که فرمود: معده، خانه درد است، و مراقبت و پرهیز در غذا خوردن، همان دوا است، و با بدن بر اساس عادتش رفتار می نمایم .
دانشمند هندی گفت: و هل الطب الا هذا : آیا علم طب، غیر از این است .؟
سپس امام صادق (ع) سؤالاتی طبی و تشریحی از او کرد، او از پاسخ آن سؤالات درمانده شد .
امام صادق (ع) فرمود: ولی من می دانم، آنگاه به تمام پرسشهای مطرح شده پاسخ داد.
در پایان، دانشمند هندی که تحت تأثیر شدید بیانات طبی امام، قرار گرفته
بود، عرض کرد: این علم را از کجا فرا گرفته ای .؟
امام صادق (ع) فرمود: از پدرانم و آنها از رسول خدا (ص)، و رسول خدا (ص) از جبرئیل، و جبرئیل از ذات پاک خدا فرا گرفته ایم .
دانشمند هندی، هماندم به حقانیت اسلام پی برد و گواهی به یکتایی خدا و رسالت پیامبر اسلام (ص) داد، سپس به امام صادق (ع) عرض کرد:
انک اعلم اهل زمانک : همانا تو آگاهترین مردم زمانت هستی.(357)

فراز چهارم:

عصر حضرت رضا (ع) بود، یکی از شیعیان (مثلا به نام عبدالله ) به کاروانی از خراسان به سوی کرمان حرکت کرد، در مسیر راه، دزدان سر گردنه عبدالله را گرفتند و اموالش را چپاول کردند و شب و روز او را شکنجه دادند و سرانجام او را در میان برف و سرما رها کردند، در این حادثه، دهان و زبان او آسیب فراوان دید، مدتی به این درد مبتلا بود، تا اینکه شنید امام رضا(ع) در نیشابور است خود را در آنجا به حضور آن حضرت رسانید و ماجرای بیماری سخت خود را بیان کرد .
امام رضا(ع) مقداری اویشان و زیره را با نمک کوبید و نرم و مخلوط کرد، و به او فرمود: این معجون را دو یا سه بار بر دهان خود بگذار که بزودی سلامتی خود را باز می یابی .
عبدالله بن این دستور عمل کرد، و کاملا خوب شد، و خبر سلامتی خود را به امام رضا (ع) گزارش داد (358)