فهرست کتاب


قضاوتهای امیرالمومنین علی علیه السلام

آیه الله علامه حاج شیخ محمد تقی تستری

1- دارویی از قرآن

مردی نزد حضرت علی - علیه السلام - آمد و از نوعی بیماری شکایت کرد. آن حضرت به او فرمود: یک درهم از مهر زنت بگیر و با آن مقداری عسل خریداری نموده و آن را با آب باران بخور؛ بیمار به دستور آن حضرت علی علیه السلام عمل کرده شفا یافت.
کسانی راز مطلب را از امام پرسیدند و گفتند: آیا در این خصوص روایتی از پیامبر خدا - صلی الله علیه و آله - شنیده اید؟
حضرت فرمود: نه، ولیکن آن را از آیات قرآن استنباط کردم که می فرماید:
فان طبن لکم عن شی ء فکلوه هنیئا مریئا؛ (387) و اگر آنان مقداری از مهر خود را به طیب خاطر به شما دادند بخورید خوش و گوارایتان باد.
و نیز می فرماید: یخرج من بطونها شراب مختلف الوانه فیه شفاء للناس؛ (388) بیرون آید از شکمهای آنان نوشابه ای که رنگهای آن گوناگون است و درمان است برای مردم.
و همچنین می فرماید: و نزلنا من السماء ماءا مبارکا؛ از آسمان آبی با بر کت فرود آوردیم.
پس به حکم آیه های مذکور گوارایی و شفا و برکت در آن دستور جمع شده، امیدوار گردیدم که با آن بهبودی حاصل شود (389)

2- استغفار

حضرت امیر - علیه السلام - برای طلب باران به منبر رفت و جز استغفار چیزی از آن حضرت شنیده نشد، بعضی سبب آن را پرسیدند؛ علی علیه السلام فرمود: مگر کلام خدا را نشنیده اید که می فرماید:
فقلت استغفروا ربکم انه کان غفارا، یرسل السماء علیکم مدرارا، و یمددکم باموال و بنین، و یجعل لکم جنات و یجعل لکم انهارا (390) پس بدیشان گفتم طلب آمرزش کنید از پروردگارتان که او بسیار آمرزنده است، می فرستد بر شما باران پی در پی، و یاری می دهد شما را به مالها و پسران، و قرار می دهد برای شما بوستانها و جویهای آب.
آنگاه فرمود: کدام دعاست که از استغفار برتر و برکتش بیشتر باشد.

3- امان از عذاب خدا

امیرالمومنین - علیه السلام - فرمود: روی زمین دو امان از عذاب خدا وجود داشت، یکی از آن دو از میان شما رفت، پس کوشش کنید در نگهداری و مواظبت از دیگری.
امانی که از دستتان رفت رسول خدا - صلی الله علیه و آله - بود، امانی که باقی است استغفار و طلب آمرزش است؛ زیرا خداوند می فرماید:
وما کان الله لیعذبهم و انت فیهم وما کان الله معذبهم وهم یستغفرون (391).
خداوند عذاب نمی کند ایشان را با آن که تو (ای محمد) در میان آنان باشی و خداوند عذاب نمی کند ایشان را با آن که ایشان از گناهان آمرزش جویند (392).