فهرست کتاب


قضاوتهای امیرالمومنین علی علیه السلام

آیه الله علامه حاج شیخ محمد تقی تستری

25- معنای قرء

زراره خدمت امام صادق علیه السلام - عرضه داشت: ربیعه الرای گفته قرء پاکی بین دو حیض است و زن مطلقه با سومین دفعه قاعدگی از عده خارج می شود. و ربیعه اظهار داشته که این رای از خودش می باشد.
امام صادق - علیه السلام - فرمود: دروغ گفته آن را از حضرت علی علیه السلام اخذ کرده است (195)

26- این احمقان!

جویریه بن مسهر می گوید: به دنبال امیرالمومنین علیه السلام می دویدم، امام - علیه السلام - متوجه من شده فرمود: هلاک نشدند این احمقان (خلفای دنیا پرست) مگر به واسطه صدای کفش متملقانی که به دنبالشان راه می روند، آنگاه فرمود: برای چه آمده ای؟
گفتم: آمده ام از شما معنای شرف و مروت و عقل را بپرسم.
امام - علیه السلام - فرمود: امام شرف؛ کسی که سلطان او را شریف بدارد با شرافت است. و اما مروت؛ عبارت است از آراستن معیشت و اصلاح زندگی. و اما عقل، پس کسی که از خدا بترسد و پرهیزکار باشد خردمند است (196)

27- نعمتهای الهی

ابی بن کعب در حضور پیامبر گرامی - صلی الله علیه و آله - این آیه شریفه را خواند: واسبغ علیکم نعمه ظاهره و باطنه (197)؛ و تمام کرد خدا بر شما نعمتهایش را چه آشکارا و چه پنهان.
در این هنگام رسول خدا - صلی الله علیه و آله - به حضار مجلس که از جمله آنها ابوبکر و عمر و عثمان و ابوعبیده و عبدالرحمان بود فرمود: بگویید ببینم اول نعمتی که خداوند به شما ارزانی داشته چیست؟
آنان همگی از مال و ثروت و زن و فرزند سخن گفتند، و چون ساکت شدند پیامبر - صلی الله علیه و آله - به علی - علیه السلام - رو کرده به او فرمود: یا علی! تو هم بگو، علی - علیه السلام - شروع کرد به شمردن، خداوند مرا از نیستی به هستی آورد مرا موجودی زنده قرار داد، نه جامد و بی جان، مرا انسانی متفکر و هوشمند قرار داد نه ابله و فراموشکار، در بدنم قوا و مشاعری آفرید که به وسیله آنها آنچه بخواهم ادراک می کنم، در ساختمان وجودم شمع تابان خود را آفرید، مرا به آیین خودش هدایت نمود و از گمراهی نجات بخشید، برایم راه بازگشتی به حیات جاودان قرار داد، مرا آزاد و مالک قرار داد نه برده و مملوک، آسمان و زمینش را با آنچه که در آنها هست برایم رام و مسخر گرداند، ما را زن نیافرید بلکه مردانی حاکم بر همسران حلالمان (198)
و پیامبر - صلی الله علیه و آله - در هر جمله به او می فرمود: راست گفتی، و آنگاه به او فرمود: باز هم بشمار!
علی - علیه السلام - گفت: و ان تعدوا نعمه الله لا تحصوها؛ اگر بخواهید نعمتهای خدا را بشمرید شماره نتوانید کرد.
پس از آن رسول خدا - صلی الله علیه و آله - تبسم نموده و به او فرمود: گوارا باد تو را حکمت و دانش، یا اباالحسن! تو وارث علم من، و بعد از من برطرف کننده اختلافات امتم می باشی (199)