فهرست کتاب


قضاوتهای امیرالمومنین علی علیه السلام

آیه الله علامه حاج شیخ محمد تقی تستری

6- معنای توحید و عدل

از امیرالمومنین - علیه السلام - از معنای توحید و عدل پرسیدند؛ فرمود: توحید آن است که خدا را در نظر مجسم نکنی (زیرا ذهن انسان چیزهای محدود را تصور می کند و آنها از سنخ مخلوقات هستند) و عدل آن است که خدا را متهم نکنی (به ظلم و ستم)(172)

7- جای بهشت ها در روز قیامت

سه نفر از یهود به نامهای کعب بن اشرف و مالک بن صیفی وحی بن اخطب نزد عمر آمده به او گفتند: در کتاب آسمانی شما قرآن مجید آمده: وجنه عرضها السموات والارض؛ (173) بهشتی که وسعت و پهناوری آن به قدر آسمان ها و زمین هاست و در صورتی که وسعت یک بهشت تمام آسمانها و زمینهای هفتگانه را بگیرد پس بقیه بهشتها در روز قیامت کجا هستند؟
عمر گفت: نمی دانم، در این اثناء امیرالمومنین - علیه السلام - وارد گردیده به آنان فرمود: گفتگوی شما چیست؟ یهودیان سوال خود را مطرح کردند. حضرت امیر - علیه السلام - به آنان فرمود: بگویید وقتی که شب می شود روز به کجا می رود؟
گفتند: خدا می داند.
علی - علیه السلام - همین طور هم جای بهشتها را خدا می داند، و آنگاه آن حضرت - علیه السلام - نزد پیامبر - صلی الله علیه و آله - آمده و داستان را عرضه داشت و در همان حال آیه شریفه نازل گردید:
فاسئلوا اهل الذکر ان کنتم لا تعلمون؛ (174) بپرسید از دانشمندان اگر خودتان نمی دانید (175).

8- از قضای خدا به قدرش فرار می کنم

روزی امیرالمومنین - علیه السلام - از نزدیکی دیواری که به دیوار دیگر مایل شده و مشرف به انهدام بود گذر می کرد و در این موقع مسیر خود را تغییر داده از سمت دیگری به مقصد ادامه داد.
مردی گفت: یا امیرالمومنین! از قضای خدا فرار می کنی؟
امام - علیه السلام - فرمود: از قضای خدا به قدرش فرار می کنم (176). (یعنی این عمل نه به منظور فرار از قضای الهی بود بلکه وظیفه دینی چنین اقتضا می کرد.)