بشنو از نی

علی صفایی حائری‏

ایمان

این روح هایی بیدار، این ما را درس می دهند و از بن بست ها می رهانند. آن جا که از گفتن و خواستن خسته می شوی و فرار می کنی و یا می مانی، به تو یاد می دهند که از همین خستگی مایه بگیر و همین خستگی را با او درمیان بگذارد و سپس با اسلام و طلب و با خواسته های محرومیت گامی به جلوتر بردار و از عشق و طلب و ایمان و از توحید بهره بردار؛ عشقی که خستگی ها و وازدگی ها زمینه اش را فراهم آورده اند.
این گونه از خستگی بهره بردار و آن را به وازدگی و آزادی و زهد و به ایمان توحید گره بزن.
در این مرحله، دعا با تصویرهایی همراه است از گذشته و حال و آینده، با توجه به ذنب ها و شکرها و با اعتذارها....
این مرحله از اللهم بذمه الاسلام شروع می شود، تا لک الحمد علی مانقیت من الشرک قلبی.

توحید

پس از این حرکت تو از شرک ها جدا شده ای، هیچ کس جز دوست در تو شور نمی آورد و تو را راه نمی اندازد که هیچ، تو جز با دوست به سوی او نیامده ای و جز با او را ندیده ای. تو از شرک هایی خفیف هم گذشته ای و پنهان های شرک را کشف کرده ای.
ما گاهی برای اثبات خدا از آثار او مدد می گیریم و برای نشان دادن او به پنهان ها و تاریک ها رو می آوریم، در حالی که او شاهد هستی است، او گواه هستی است، هستی است، هستی با او روشن شده. او هستی را نشان داده، گر غیر او از او آشکارتر است تا آشکارتر است تا آشکار کننده ی او باشد. ما با او دیدهایم و چه بیچاره می خواهیم حالا او را ببینیم. تو در این جریان، از این شرک ها هم جدا شده ای و خدا را نه آثار که با خودش شناخته ای؛
بک عرفتک... و این است که سپاس می گذاری؛
فلک الحمد علی مانقیت من الشرک قلبی.

خواسته ها و نیازها

در این مرحله تا آخر دعا باز عذرها و خواسته ها در کنار هم می نشینند و این هر دو کنار تصویرهایی هستند که تو را در تمام هستی می چرخانند و در این چرخش تو را نشانت می دهند که چه هستی و چه هستی و چه کردی و آن هستی را به کجا ریخته ای...
این دعای ابوحمزه است با این همه جریان، با این همه رابطه. شاید تو نتوانی همه اش را بخوانی و یا همه اش را بخوانی، حق با توست. تو آن مقدار که نیازش را احساس کرده ای باید بخواهی. ضرورت ندارد که تمامی یک دعا را تکرار کنی، که شاید نیاز تو یک جمله، یا یک مقطع یک خط آن باشد که تو حتی ساعت ها از مرورش آرام نمی گیری و با خواندنش خالی نمی شوی.
در هر حال هر وقت که می خواهی شروع کنی باید زمینه هایش را فراهم کنی و سؤال هایت را مرور که در جریان دعا جریان دعا قرار گرفتی از آن بهره برداری و گرنه در کنار فرات هم تشنه خواهی ماند....
تو قدر آب چه دانی - که در کنار فراتی