فهرست کتاب


ترجمه مقاتل الطالبیین

ابوالفرج اصفهانی سید هاشم رسولی محلاتی

78

محمد بن عبدالله بن حسن

و از جمله محمد بن عبدالله بن حسن بن علی بن حسین بن علی بن ابیطالب است.
کنیه اش ابوجعفر است، و او فرزند ابن افطس است که جریان قتل پدرش در زمان هارون در صفحات پیش مشروحا گذشت.
مادرش زینب دختر موسی بن عمر بن علی بن الحسین علیه السلام است.
علی بن حسین علوی به سندش از ابراهیم بریدی روایت کرده که در وقتی که معتصم، ولیعهد مامون بود ما در نزد او نشسته بودیم، و او (برای تفریح و زورآزمایی) میله آهنی سنگینی را به دست گرفت و آن را از زمین بلند کرد و هشت بار آن را خم کرد و باز کرد، آن گاه آن را پیش عباس بن علی بن ریطه انداخت، او نیز هفت بار آن را خم کرد - یک بار از معتصم کمتر - در این وقت معتصم متوجه محمد بن عبدالله بن افطس (که در مجلس حاضر بود) گشته بدو گفت: اما شما ای اباجعفر از این ضرب دست و قدرتی که ما داریم بی بهره هستید!
محمد گفت: آیا به من چنین می گویی؟ آهن را به من بده، معتصم آن آهن را به نزد محمد انداخت، محمد آن را زمین برداشت و آن را زیر و رو کرده و شانزده بار آنرا خم کرد، معتصم از شدت ناراحتی رنگش سرخ و زرد می شد و پیش از این جریان معتصم پیش مامون وساطت کرده بود و مامون او را به حکومت بصره منصوب داشته بود - در این وقت محمد آهن را از دست خود به زمین افکند، معتصم بدو رو کرده گفت: اکنون برخیز و به دنبال کار خود برو، محمد برخاست و به سوی ماموریت خویش رفت، پیش از بیرون رفتن او معتصم شربت مسمومی برایش فرستاد و پیغام داد: من دوست دارم که تو از این شربت به محض رسیدن آن به دستت - بنوشی، و محمد نیز آن شربت را خورد و همان ساعت از دنیا رفت.

دوران خلافت معتصم و فرزندان ابوطالب که در زمان او خروج کردند: