فهرست کتاب


ترجمه مقاتل الطالبیین

ابوالفرج اصفهانی سید هاشم رسولی محلاتی

عثمان بن علی بن ابیطالب

مادر او نیز ام البنین بود، و چنان که از عبدالله بن الحسن و عبدالله بن عباس روایت شده، عثمان بن علی هنگام شهادت بیست و یک سال داشت، و در حدیث ضحاک مشرقی که در بالا ذکر شد، چنین است که خولی اصبحی او را هدف تیر قرار داد و آن تیر او را بر زمین افکند و در این موقع مردی از قبیله ابان بن دارم با شتاب آمده و او را به قتل افکند و سر آن جناب را بریده و آن سر را همراه خود برد.
و از علی علیه السلام روایت شده که درباره نامگذاری پسرش عثمان فرمود: من او را به نام برادرم عثمان بن مظعون نامگذاری کردم.

11

عباس بن علی بن ابیطالب

کینه آن حضرت ابوالفضل بود، مادرش نیز ام البنین است، عباس بن علی بزرگترین فرزند ام البنین بود و پس از سه برادر خود به شهادت رسید زیرا او دارای فرزند بود و از این رو آنان را پیش انداخت تا وارث آنها گردد (76) و خود نیز پس از آنها به میدان رفت تا هرچه را به ارث برده به فرزندانش ارث دهد، وارث همگی آنها به عبیدالله فرزند عباس بن علی علیه السلام رسید.(77) عمر بن علی عموی عبیدالله با او درباره ارث نزاع کرد و سرانجام عبیدالله چیزی به او واگذار کرد و میان آنها اصلاح شد.
و حرمی بن ابی العلاء از زیبر و عمویش نقل کرده که فرزندان عباس بن علی علیه السلام او را سقا نامیده و کنیه اش را ابوقربة گذارده بودند، ولی من از هیچ یک از فرزندان عباس بن علی و آنان که پیش از ایشان بوده اند، چنین چیزی نشنیده ام.
و درباره عباس بن علی علیه السلام شاعر گفته است:
احق الناس ان یبکی علیه - فتی ابکی الحسین بکربلا
اخوه والن والده علی - ابوالفضل المضرج بالدماء
و من واساه لا یثنیه شی ء - و جاد علی عطش بماء
1. شایسته ترین کسی که سزاوار است مردم بر او بگریند آن جوانی است که (شهادتش) حسن علیه السلام را در کربلا به گریه انداخت.
2. یعنی برادر و فرزند پدر علی علیه السلام که همان ابوالفضل بود و به خون آغشته گشت.
3. و کسی که با او مواسات کرد و چیزی نتوانست جلوگیر او ( در این مواسات) گردد، و با اینکه خود تشنه آب بود ( آب نخورد) و به آن حضرت کرم کرد.
و کمیت شاعر درباره آن جناب گوید:
وابوافضل ان ذکرهم الحلو - شفاء النفوس من اسقام
قتل الادعیاء اذ قتلوه - اکرم الشاربین صوب الغمام
1.و ابوالفضل (یکی از جوانمردان بود) که یاد شیرین آنها شفای درد هر دردمندی است.
2. آنکه زنازادگان را کشت در آن هنگامی که او را کشتند و بزرگوارترین کسی که از آب باران آشامید.
و عباس بن علی مردی خوش صورت و زیباروی بود، چون سوار اسب می شد، پاهای مبارکش به زمین کشیده می شد و (از زیبایی و جمال به او می گفتند: ماه بنی هاشم و در کربلا پرچم لشکر حسین بن علی علیه السلام به دست او بود، چنان که احمد بن سعید در حدیثی مسند از امام صادق علیه السلام روایت کرده که فرمود: حسین بن علی علیه السلام اصحاب خود را صف آرایی کرد و پرچم را به دست برادرش عباس بن علی سپرد.
در حدیث دیگری آمده است از امام باقر علیه السلام روایت کرده که فرمود: زید بن رقاد جهنی و حکیم بن طفیل طایی هر دو قتل عباس بن علی شرکت داشتند.
پس از واقعه کربلا ام البنین که مادر این چهار تن بود، به قبرستان بقیع می آمد و برای پسرانش سوزناکترین و اندوهناکترین مرثیه را می خواند و ناله می کرد و مردم اطراف او جمع می شدند و در گریه و زاری با او شریک می شدند حتی مروان بن حکم (حاکم مدینه) در میان مردم مزبور به بقیع می آمد و با آنها در گریه و زاری شرکت می کرد.