فهرست کتاب


چهره درخشان قمر بنی هاشم ابوالفضل العباس علیه السلام شامل:(240) کرامت از آن حضرت نسبت به:شیعیان، اهل سنت، مسیحیان، کلیمیان و زرتشتیان

حاج شیخ علی ربانی خلخالی

2. ابراهیم جردقه بن حسن بن عبیدالله بن عباس علیه السلام

او از فقها و ادبا و زهاد است و نسبش از طریق سه پسر به نامهای حسن محمد و علی باقی مانده است: علی بن جردقه، یکی از اسخیای بنی هاشم، و صاحب جاه بود.
وی، که در سنه 264 ق به رحمت حق پیوست، صاحب نوزده فرزند بود که یکی از ایشان عبیدالله بن علی بن ابراهیم جردقه می باشد. خطیب بغداد گفته است که: کنیه او ابو علی است و از اهل بغداد است، به مصر رفت و در آن دیار ساکن شد. نزد او کتبی بوده موسوم به جعفریه که در آن است فقه اهل بیت و به مذهب شیعه روایت می کند آن را. وی در سال 312 در مصر وفات کرد.

3. حمزة الاکبر بن حسن بن عبید الله بن عباس علیه السلام

وی مکنی به ابی القاسم و شیسه به حضرت امیر المؤمنین علیه السلام بود، مأمون به خط خود نوشت که به حمزة بن حسن، شبیه امیرالمؤمنین علیه السلام، صد هزار درهم عطا شود. و از اولاد اوست محمد بن علی بن حمزه، نزیل بصره، که از حضرت امام رضا علیه السلام و غیر آن حضرت نقل حدیث کرده، و مردی عالم و شاعر بوده است. خطیب بغدادی در تاریخ خود گفته است: ابو عبدالله محمد بن علی بن حمزة بن حسن بن عبیدالله بن عباس بن امیرالمؤمنین علیه السلام یکی از ادبا و شعرا بوده که از پدرش و نیز از عبدالصمد به موسی هاشمی و غیر ایشان نقل روایت می کند. چنانکه و روایت کرده از عبدالصمد به اسناد خود از عبد الله عباس که گفت: هر گاه حق تعالی غضب کرد به خلق خود و تعجیل نفرمود از برای ایشان به عذابی مانند باد و عذابهای دیگری که هلاک فرمود به آن عذابها امتها را، خلق می فرماید برای ایشان خلقی را که نمی شناسند خدا را که عذاب کند ایشان را. و نیز از بنی حمزه است ابو محمد قاسم بن حمزةالأکبر که در یمن می زیسته و شخصی عظیم القدر بوده و جمالی بی نهایت داشته. و نیز از بنی حمزه است ابویعلی حمزةبن قاسم بن علی بن حمزة الأکبر ثقه جلیل القدر که شیخ نجاشی و دیگران از او به نیکی یاد کرده و قبرش در نزدیکی حله است. شیخ نجاشی در رجال خود فرموده است: حمزة بن قاسم بن علی بن حمزة بن حسین بن عبیدالله بن عباس بن امیر المؤمنین علیه السلام ابویعلی، ثقه جلیل القدر، از اصحاب حدیث بسیار نقل می کرد، او را کتابی است در ذکر کسانی که روایت کرده اند از جعفر محمد علیه السلام. نیز از کلمات علما و اساتید معلوم می شود که وی از علمای غیبت صغری، و معاصر با والد صدوق، علی بن بابویه رضوان تعالی علیهم اجمعین بوده است. در باب شخصیت والای علمی و معنوی او باز هم در آینده توضیح خواهیم داد.

4. عباس ین حسن عبیدالله بن عباس علیه السلام:

وی مکنی به ابی الفضل و خطیبی فصیح و شاعری بلیغ بوده و در نزد هارون الرشید مقام و مکانتی داشته است.
ابو نصر بخاری گوید: ما رأی هاشمی أعذب لساناً منه یا أغضب لساناً منه.
و خطیب بغدادی آورده است: ابوالفضل عباس بن حسین، برادر محمد و عبیدالله و فضل و حمزه است، و او از اهل مدینه است. در ایام هارون الرشید به بغداد آمد: در آنجا به مصاحبت هارون پرداخت و بعد از هارون نیز مصاحب مأمون شد، مردی عالم و شاعر و فصیح بود. بیشتر علویین او را اشعر اولاد ابوطالب دانسته اند. سپس خطیب به سند خود از فضل بن محمدبن فضل روایت می کند که گفت: عمویم، عباس، فرمود که رأی تو گنجایش هر چیزی را ندارد، پس تهیه کن آن را برای چیزهای مهم؛ و مال تو بی نیاز نمی کند تمام مردم را، پس آن مخصوص اهل فضل و اهل حق قرار ده؛ و کرامتت کفایت نمی کند عامه مردم را، پس آن را تنها متوجه اهل فضل نما.
نسل علاس بن حسن مذکور از چهار پسر می باشد: احمد و عبیدالله و علی و عبد الله. و ابو نصر بخاری گفته که نسل وی تنها از طریق عبد الله بن عباس است نه از غیر آن. و این عبدالله بن عباس، شاعری فصیح بود و مأمون وی را بر دیگران مقدم می داشت و به وی شیخ بن شیخ می گفت. (167) و چون وفات کرد و مأمون خبردار شد، گفت أتری الناس مثل یا بعدک یابن عباس سپس جنازه او را تشییع کرد. عبد الله پسری به نام حمزه دارد که اولادش در طبریه و شام می باشند. از جمله آنان ابو الطیب محمد بن حمزه است که صاحب مروت و سماحت و صله رحم کثرت معروف و فضل کثیر و جاه و اسمع بوده و در طبریه آب و ملک داشته و اموالی جمع کرده بود، تا آنکه ظفر بن خضر فراعنی بر او حسد برد و لشگری را برای قتل او ارسال داشت آنان او را در صفر 291 ق در بستان خود در طبریه شهید کردند. شعر او را مرثیه گفته اند و به اعقاب او که در طبریه هستند، بنوالشهید گویند.