فهرست کتاب


تفسیر و مفسران (جلد اول)

آیت الله محمد هادی معرفت

37. رمانی

ابوالحسن علی بن عیسی رمانی (متوفای 384) که به اِخشیدی نیز شهرت دارد، تفسیری به نام الجامع الکبیر فی التفسیر دارد که عبدالملک بن علی موذن هروی (متوفای 489) آن را خلاصه کرده است.(1405)
او عالمی دانا و فرزانه و در فقه و اصول و تفسیر توانا بود. خردگرا بود و راه خردگرایان را می پیمود. ابو حیان توحیدی درباره او می گوید: کسی مانند او دیده نشده است که در فزونی دانش و بینش شناخته شده و در حل معضلات توانا باشد؛ علاوه بر خدا گونه بودن و تدین کامل او، فصاحت او در کلام و بیزاری او از زشتی ها و عفت و پاکی او قابل توجه است.
کتاب دیگر وی در اعجاز قرآن به نام النکت فی اعجاز القرآن در دست است.(1406) شیخ طوسی و طبرسی فراوان از تفسیر او بهره گرفته اند. شیخ، تفسیر او را به نیکی و میانه روی یاد می کند.(1407)

فصل هشتم : نقش اهل بیت در تفسیر

عترت وارثان، حاملان و معادن علوم و معارف قرآنند.
ثم أورثنا الکتاب الذین اصطفینا من عبادنا(1408)

عترت کنار قرآن

پیامبر گرامی اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) درباره عترت طاهره، در کنار قرآن سفارش نمود و آن دو را یادگارهای ماندنی و جاودانه خود در میان امت قرار داد و از آن دو به ثقلین(1409) تعبیر کرد که تا زمان رستاخیز و حضور در کنار حوض کوثر از یک دیگر جدایی ناپذیرند. این تعبیر کنایه از استمرار خط این دو، تا فرجام جهان است و بسان دو پرچم هدایت برای امت با هم دوام خواهند یافت و تا هنگامی که بدان دو چنگ بزنند هرگز گم راه نخواهند شد.
این حدیث مستفیض است و گاه با الفاظ کتاب الله و عترتی و گاه با تعبیر کتاب الله و اهل بیتی و گاهی با جمع بین هر دو تعبیر عترتی اهل بیتی وارد شده است تا یکی از آن دو بیانگر و روشنگر دیگری باشد. همگان بر صحت این حدیث و اتقان طرق و اسانید آن با تمام تعابیر اتفاق نظر دارند.
علامه امینی می گوید: این حدیثی است که همه امت و حافظان حدیث بر درستی آن اتفاق نظر دارند.(1410)
ابن حجر هیثمی می گوید: این حدیث دارای طرق فراوانی است که از حدود بیست و اندی نفر از صحابه نقل شده است.(1411)