فهرست کتاب


مردان علم در میدان عمل جلد 4

سید نعمت الله حسینی‏‏‏‏‏‏

شیخ صدوق در جواب عالم حسود:

در صورتی که اعضای گنهکار تکلم کنند سخن گفتن سر امام چه مانعی دارد؟

مرحوم شیخ صدوق - علیه الرحمه - نزد ملوک دیالمه از عزت و احترام فوق العاده ای برخوردار بود، روزی بر حسب درخواست رکن الدوله پدر عضدالدوله وارد حضور سلطان شد و مورد عنایت و اکرام سلطان واقع شد، مجلس به پایان رسید و شیخ جلسه را ترک گفت. بعد از رفتن وی کسی از روی حسد به سلطان معروض داشت که شیخ معتقد است سر مطهر حضرت حسین بن علی علیهماالسلام بر سر نیزه سوره کهف می خوانده است.
این موضوع سبب گردید که رکن الدوله نامه ای به محضر شیخ بنویسد و صحت این نسبت را کتباً از جناب صدوق استفسار نماید، شیخ صدوق در جواب نوشت: بلی این قضیه به ما رسیده که آن سر شیخ صدوق در جواب نوشت: بلی این قضیه به ما رسیده که آن سر مطهر چند آیه از سوره کهف را خوانده است، لکن از ائمه اطهار - علیهم السلام - به ما نرسیده است و امکان آن را نیز منکر نیستیم زیرا جائی که تکلم اعضای معصیت کاران و شهادت آنها بر سیئات آنها در روز قیامت بنابر صریح آیات قرآنی امری است ثابت و مسلم، سر امام و خلیفة الله و آقای جوانان بهشت و جگر گوشه حضرت رسالت - صلی الله علیه و آله - به آیات قرآن که این کرامت باهره به اراده خداوند از وی بظهور رسیده چگونه روا نباشد؟ در حقیقت انکار امکان آن انکار قدرت الهی و فضیلت حضرت رسالت است چنانکه انکار شهادت اعضاء در روز قیامت.
عجب از کسی است که نوحه و عزاداری و گریه و ناله فرشتگان سماوات را بر این امام مظلوم قبول دارد ولی امکان این قضیه را انکار می کند.
درباره تفضیل سؤال و جواب در این موضوع به روضات الجنات رجوع شود.(961)
- علامه حلی

علامه حلی رأی فرزندش را بر رأی خود ترجیح داد

مرحوم علامه حلی و فرزندش فخرالمحققین هر دو در سفر و حضر مصاحب شاه خدابنده بودند و شاه خدابنده همیشه قبل از دخول وقت نماز برای نماز وضو می گرفت، یک روز علامه او را دید که پیش از وقت نماز وضو می گیرد، چون از او این را سؤال کرد شاه خدابنده گفت: من تمامی نمازهایم را به این طریق خوانده ام، علامه فرمود: نمازهایت باطل است و باید قضای آنها را بجا بیاوری.
چون علامه از مجلس بیرون رفت فخرالمحققین پسر علامه وارد شد شاه خدابنده این مسئله را از او سؤال کرد، فخرالمحققین در جواب گفت: قضای یک نماز بیشتر بر تو واجب نیست به جهت اینکه همان اولین نمازی که با آن وضوی قبل از وقت خواندی باطل شده و چون ذمه تو به خواندن قضای آن نماز مشغول بوده همیشه بر تو واجب بوده که وضو بگیری و آن نماز را بخوانی بنابراین هر چه وضو گرفته ای ولو قبل از وقت نماز یومیه صحیح بوده است و نماز با آن نیز صحیح بوده است.
چون به علامه این پاسخ را تذکر دادند پسندیده و نظر فخرالمحققین را بر رأی خود ترجیح داد و فرزندش را تحسین کرد.(962)
- فتوا