فهرست کتاب


مردان علم در میدان عمل جلد 4

سید نعمت الله حسینی‏‏‏‏‏‏

تیزهوشی دشتکی شیرازی

استاد البشر و العقل الحادی عشر غیاث الدین منصور دشتکی شیرازی در بیست سالگی از ضبط علوم مستغنی و فارغ گردیده و در چهارده سالگی داعیه مناظره با علامه دوانی را در خود دیده در سنه 936 جناب خاتم المجتهدین محقق کرکی از عراق عرب به تبریز آمده و از جانب سلطان نهایت احترام دید به امیر غیاث الدین مذکور طریقه محبت مسلوک فرمود. گویند که این دو بزرگوار با هم قرار دادند که در یک هفته جناب محقق کتاب شرح تجرید را نزد میر بخواند و در هفته دیگر جناب میر کتاب قواعد را از جناب محقق استفاده نماید، مدتی بر این منوال گذشت تا آنکه مفسدان سخن چین مابین این دو بزرگوار را بهم زدند، پس جناب میر از منصب صدارت استعفا جست و به شیراز مراجعت نمود و در سنه 948 به رحمت ایزدی پیوست و در جوار پدرش دفن شد.(958)
- شیخ صدوق

شیخ صدوق در جواب عالم حسود:

در صورتی که اعضای گنهکار تکلم کنند سخن گفتن سر امام چه مانعی دارد؟

مرحوم شیخ صدوق - علیه الرحمه - نزد ملوک دیالمه از عزت و احترام فوق العاده ای برخوردار بود، روزی بر حسب درخواست رکن الدوله پدر عضدالدوله وارد حضور سلطان شد و مورد عنایت و اکرام سلطان واقع شد، مجلس به پایان رسید و شیخ جلسه را ترک گفت. بعد از رفتن وی کسی از روی حسد به سلطان معروض داشت که شیخ معتقد است سر مطهر حضرت حسین بن علی علیهماالسلام بر سر نیزه سوره کهف می خوانده است.
این موضوع سبب گردید که رکن الدوله نامه ای به محضر شیخ بنویسد و صحت این نسبت را کتباً از جناب صدوق استفسار نماید، شیخ صدوق در جواب نوشت: بلی این قضیه به ما رسیده که آن سر شیخ صدوق در جواب نوشت: بلی این قضیه به ما رسیده که آن سر مطهر چند آیه از سوره کهف را خوانده است، لکن از ائمه اطهار - علیهم السلام - به ما نرسیده است و امکان آن را نیز منکر نیستیم زیرا جائی که تکلم اعضای معصیت کاران و شهادت آنها بر سیئات آنها در روز قیامت بنابر صریح آیات قرآنی امری است ثابت و مسلم، سر امام و خلیفة الله و آقای جوانان بهشت و جگر گوشه حضرت رسالت - صلی الله علیه و آله - به آیات قرآن که این کرامت باهره به اراده خداوند از وی بظهور رسیده چگونه روا نباشد؟ در حقیقت انکار امکان آن انکار قدرت الهی و فضیلت حضرت رسالت است چنانکه انکار شهادت اعضاء در روز قیامت.
عجب از کسی است که نوحه و عزاداری و گریه و ناله فرشتگان سماوات را بر این امام مظلوم قبول دارد ولی امکان این قضیه را انکار می کند.
درباره تفضیل سؤال و جواب در این موضوع به روضات الجنات رجوع شود.(959)
- پاسخ