فهرست کتاب


مردان علم در میدان عمل جلد 4

سید نعمت الله حسینی‏‏‏‏‏‏

آیت الله درچه ای و آیت الله بروجردی در مرگ برادرشان درس را ترک نکردند

آیت الله حاج شیخ حیدر علی محقق در مصاحبه خود با مجله حوزه فرموده است: مرحوم طیب داستانی را نقل کرده است که بسیار آموزنده است و آن اینکه: من یازده سال در درس خارج آقا سید محمد باقر درچه ای شرکت کردم. در تمامی این مدت فقط یک بار، درس ایشان تعطیل شد، و آن هم چاره ای نبود، زیرا درس اول را گفته بود که خبر آوردند، برادر شما، آقا سید محمد حسین درچه ای، فوت کرده است.
آقا فرمودند: خدا رحمتش کند. خواست درس دوم را شروع کند،
گفتند: آقا ایشان وصیت کرده اند که شما بر جنازه اش نماز بگزارید. از این روی، ناچار شدند و درس را تعطیل کردند.
شبیه این را ما، در مرحوم آیت الله العظمی بروجردی دیدیم. تلگرافی از بروجرد برای ایشان آمد که: اخوی شما به رحمت خدا رفته است.
ایشان دستور داده اند پیش از ظهر، در مسجد بالای سر مجلس ختمی برگزار کردند. و بعد از ظهر همان روز طبق معمول جلسه درس را برگزار کردند، بدون اینکه یک روز درس را تعطیل کنند.(173)
- طلبه

سید مهدی درچه ای برای طلبه ها خاطره نقل می کند

آیت الله حاج شیخ حیدر علی محقق در مصاحبه با مجله حوزه فرمودند: قسمتی از متاجر را خدمت آقا سید مهدی درچه ای خواندم، ایشان روزی در مقام موعظه به شاگردان فرمودند: تمام همت خود را بر تحصیل توأم با تقوا قرار دهید.
روزی را خداوند متعال می رساند، زیرا خداوند متعال معاش اهل علم را متعهد شده است.
ایشان در مقام تأیید کلامش، خاطره ای فرمودند که مناسب است نقل شود فرمودند: نجف که بودم روزی برای صبحانه چیزی نداشتم خیلی هم گرسنه بودم، نگران بودم که اگر با این وضع در درس شرکت کنم ممکن است مطالب استاد را خوب فرانگیرم، در هر صورت از مدرسه آمدم بیرون و به سمت حوزه درس حرکت کردم، مقابل یکی از بقالی ها که رسیدم صاحب مغازه مرا صدا زد، صورتم را به طرف صدا برگرداندم، صاحب مغازه گفت: شما برادر حاج سید محمد باقر درچه ای هستید (سید محمد باقر از بزرگان حوزه بود و این دو برادر خیلی شبیه به یکدیگر بودند) گفتم بلی، گفت: برادر شما خیلی بزرگوار بود، شما تا وقتی که این جا هستید، هر چه نیاز داشتید از مغازه من ببرید.
خاطره دیگری که باز به ایشان مربوط می شود اینکه آن مرحوم در این اواخر، سکته کرده بودند و قسمتی از بدنشان بی حرکت و لمس شده بود. درشکه ای داشتند که روزهای چهارشنبه ایشان را به درچه می برد، ایشان گفتند: روز چهارشنبه بود و می خواستم بروم و به درچه، درشکه خراب بود و پول هم نداشتم که درشکه را درست کنم، از مسجد که بیرون آمدم، قدری صلوات هدیه به امامزاده سید محمد پسر امام علی نقی - علیهاالسلام - فرستادم تا اینکه خداوند فرجی برساند. هنوز نزدیک مسجد بودم که شخصی آمد و گفت: آقا مبلغ هشتصد تومان وجوهات دارم آورده ام پیش شما، من هم از آن وجوهات، درشکه را درست کردم و خدا را بر این که زود حاجتم را برآورد شکر کردم.
مقصود ایشان این بود که اگر اهل علم تحصیلشان همراه با تقوا باشد، خداوند آنان را به خود وانمی گذارد.
- تحصیل

سید مهدی درچه ای برای طلبه ها خاطره نقل می کند

آیت الله حاج شیخ حیدر علی محقق در مصاحبه با مجله حوزه فرمودند: قسمتی از متاجر را خدمت آقا سید مهدی درچه ای خواندم، ایشان روزی در مقام موعظه به شاگردان فرمودند: تمام همت خود را بر تحصیل توأم با تقوا قرار دهید.
روزی را خداوند متعال می رساند، زیرا خداوند متعال معاش اهل علم را متعهد شده است.
ایشان در مقام تأیید کلامش، خاطره ای فرمودند که مناسب است نقل شود فرمودند: نجف که بودم روزی برای صبحانه چیزی نداشتم خیلی هم گرسنه بودم، نگران بودم که اگر با این وضع در درس شرکت کنم ممکن است مطالب استاد را خوب فرانگیرم، در هر صورت از مدرسه آمدم بیرون و به سمت حوزه درس حرکت کردم، مقابل یکی از بقالی ها که رسیدم صاحب مغازه مرا صدا زد، صورتم را به طرف صدا برگرداندم، صاحب مغازه گفت: شما برادر حاج سید محمد باقر درچه ای هستید (سید محمد باقر از بزرگان حوزه بود و این دو برادر خیلی شبیه به یکدیگر بودند) گفتم بلی، گفت: برادر شما خیلی بزرگوار بود، شما تا وقتی که این جا هستید، هر چه نیاز داشتید از مغازه من ببرید.
خاطره دیگری که باز به ایشان مربوط می شود اینکه آن مرحوم در این اواخر، سکته کرده بودند و قسمتی از بدنشان بی حرکت و لمس شده بود. درشکه ای داشتند که روزهای چهارشنبه ایشان را به درچه می برد، ایشان گفتند: روز چهارشنبه بود و می خواستم بروم و به درچه، درشکه خراب بود و پول هم نداشتم که درشکه را درست کنم، از مسجد که بیرون آمدم، قدری صلوات هدیه به امامزاده سید محمد پسر امام علی نقی - علیهاالسلام - فرستادم تا اینکه خداوند فرجی برساند. هنوز نزدیک مسجد بودم که شخصی آمد و گفت: آقا مبلغ هشتصد تومان وجوهات دارم آورده ام پیش شما، من هم از آن وجوهات، درشکه را درست کردم و خدا را بر این که زود حاجتم را برآورد شکر کردم.
مقصود ایشان این بود که اگر اهل علم تحصیلشان همراه با تقوا باشد، خداوند آنان را به خود وانمی گذارد.
- شیخ عبدالکریم حائری