فهرست کتاب


مردان علم در میدان عمل جلد 4

سید نعمت الله حسینی‏‏‏‏‏‏

میرزای شیرازی چون درس شیخ انصاری را دید قصد ماندن در نجف کرد

مرحوم میرزای شیرازی از اصفهان به زیارت نجف اشرف شد، مرحوم شیخ مرتضی انصاری در نجف بوده است و میل داشت که میرزا به اصفهان مراجعت نکند و در حوزه نحف اقامت نماید شیخ در مجلسی با میرزا اجتماع می کند و مسئله ای را عنوان بحث قرار می دهد و راجع به بیع فضولی چنان غور می کند و به چند صورت برای نفی و اثبات آن مسئله دلیل و برهان اقامه می کند که میرزا از مقام علمی شیخ تعجب کرده و در آن مجلس این بیت را می گوید:
چشم مسافر چو بر جمال تو افتد - عزم رحیلش بدل شود به اقامت
از برگشتن به اصفهان منصرف شده و در نجف ماندگار می شود و در درس شیخ شرکت کرده به جائی می رسد که میرزای شیرازی و مرجع کل می شود.(164)
- شیخ انصاری

میرزای شیرازی چون درس شیخ انصاری را دید قصد ماندن در نجف کرد

مرحوم میرزای شیرازی از اصفهان به زیارت نجف اشرف شد، مرحوم شیخ مرتضی انصاری در نجف بوده است و میل داشت که میرزا به اصفهان مراجعت نکند و در حوزه نحف اقامت نماید شیخ در مجلسی با میرزا اجتماع می کند و مسئله ای را عنوان بحث قرار می دهد و راجع به بیع فضولی چنان غور می کند و به چند صورت برای نفی و اثبات آن مسئله دلیل و برهان اقامه می کند که میرزا از مقام علمی شیخ تعجب کرده و در آن مجلس این بیت را می گوید:
چشم مسافر چو بر جمال تو افتد - عزم رحیلش بدل شود به اقامت
از برگشتن به اصفهان منصرف شده و در نجف ماندگار می شود و در درس شیخ شرکت کرده به جائی می رسد که میرزای شیرازی و مرجع کل می شود.(165)
- مراجع تقلید

میرزای شیرازی چون درس شیخ انصاری را دید قصد ماندن در نجف کرد

مرحوم میرزای شیرازی از اصفهان به زیارت نجف اشرف شد، مرحوم شیخ مرتضی انصاری در نجف بوده است و میل داشت که میرزا به اصفهان مراجعت نکند و در حوزه نحف اقامت نماید شیخ در مجلسی با میرزا اجتماع می کند و مسئله ای را عنوان بحث قرار می دهد و راجع به بیع فضولی چنان غور می کند و به چند صورت برای نفی و اثبات آن مسئله دلیل و برهان اقامه می کند که میرزا از مقام علمی شیخ تعجب کرده و در آن مجلس این بیت را می گوید:
چشم مسافر چو بر جمال تو افتد - عزم رحیلش بدل شود به اقامت
از برگشتن به اصفهان منصرف شده و در نجف ماندگار می شود و در درس شیخ شرکت کرده به جائی می رسد که میرزای شیرازی و مرجع کل می شود.(166)
- میرزای شیرازی