فهرست کتاب


زندگانی امام علی الهادی علیه السلام

باقر شریف قرشی‏

گوشه ای از تاریخ اسلام

امام هادی - علیه السلام - بعضی از حوادث مهم صدر اسلام و دوران اموی را برای یاران خود نقل می نمود از جمله حوادثی را که حضرت بیان کردند ماجرای شهادت قنبر غلام امیرالمؤمنین به دست جنایتکار اموی حجاج بن یوسف ثقفی بود. این ماجرا با هم می خوانیم:
حضرت فرمود: هنگامی که قنبر بر حجاج بن یوسف وارد شد آن طاغوت فریاد کشید: برای علی بن ابی طالب چکاری می کردی؟
- کمک می کردم تا وضو بگیرد.
- هنگامی که از وضو گرفتن فارغ می گشت چه می گفت؟
- این آیه را می خواند:
فلما نسوا ما ذکروا به فتحنا علیهم أبواب کل شی ء حتّی اذا فرحوا بما اوتوا اخذناهم بغتة فاذا هم مبلسون فقطع دابر القوم الذین ظلموا و الحمد للَّه رب العالمین.
پس چون آنچه به آنها تذکر داده شد همه را فراموش کردند ما همه ابواب هر نعمت را (برای اتمام حجت) بر روی آنها گشودیم تا به نعمتی که به آنها داده شد شادمان و مغرور شدند، ناگاه آنها را به کیفر اعمالشان گرفتار ساختیم آنگاه خوار و ناامید گردیدند پس به کیفر ستمگری ریشه ظالمان کنده شد و ستایش خدای را که پروردگار جهانیان است.(270)
گمان می کنم آیه را به ما تفسیر و تأویل می کرد!
- آری.
- اگر گردنت را بزنم چه می شود؟
- من به سعادت می رسم و تو بدبخت می شوی.
و آن جنایتکار دستور داد تا گردن قنبر این بنده صالح خدا را بزنند!(271)

فضیلت پیامبر و علی (ع)

امام هادی - علیه السلام - از تلاش های پیامبر و علی برای اصلاح امت و رنج هایی که در این راه کشیدند تجلیل به عمل آورد و فداکاری های آنان را غیر قابل جبران خوانده و گفت:
یکی از نشانه های بزرگداشت جلال و عظمت خداوند، برتری و مقدم داشتن و خویشاوندی محمّد و علی، پدران دینی تو بر خویشاوندی پدر تنی است. و از نمونه های خوار شمردن جلال خداوند مقدم شمردن خویشاوند پدر تنی بر خویشاوندی پدران دینی این امت، محمّد - صلی اللَّه علیه و آله - و علی - علیه السلام - است....(272)
حضرت امام هادی در همین زمینه فرمود:
هر کس پدران دینی او یعنی محمّد - صلی اللَّه علیه و آله - و علی - علیه السلام - نزدش گرامی تر و ارجمندتر از والدین نسبی اش نباشد بکلی از خدا دور بوده و خدا را بر او تفضل و عنایتی نیست.(273)
پیامبر و علی بیش از پدرانمان بر ما و امت اسلامی حق دارند و از حقوق ویژه ای برخوردارند زیرا آنان هستند که ما را به اسلام و سعادت دنیا و آخرت رهنمون شدند و خداوند متعال به وسیله آنان ما را از تیرگی جاهلیت و خفت و خواری آن خارج ساخت و به قله افتخار و شرف و کرامت انسانی رساند لذا همواره حق پدران دینی بر گردن ماست.

فضیلت علما در زمان غیبت

امام هادی - علیه السلام - به ستایش از فضل علمای زمان غیبت نوه بزرگوار خود امام منتظر و موعود امم پرداخته و می گوید:
لولا من یبقی بعد غیبة قائمکم - علیه السلام - من العلماء الداعین الیه، و الدالین علیه، و الذابین عن دینه یحجج، و المنقذین لضعفاء عباد اللَّه من شباک ابلیس، و مردته، و من فخاخ النواصب لما بقی احد الا ارتد عن دین اللَّه، و لکنهم الذین یمسکون ازمة قلوب ضعفاء الشیعة، کما یمسک صاحب السفینة سکانها، اولئک هم الافضلون عنداللَّه عزوجل....
اگر نه آن بود که پس از غیبت حضرت قائم - علیه السلام - عالمانی به سوی او دعوت می کنند و روش او را برای خواستاران بیان و با برهان و دلیل از دین او دفاع می کنند و بندگان ضعیف و ساده دل را از چنگ ابلیسان و دام ناصبی ها و از درگاه حق رانده شدگان نجات می دهند، تمام مردم از حق روی گردان می شدند و حقیقت ایمان بر ایشان مشتبه می گشت لیکن علما، مهار دل شیعیان ضعیف را در دست دارند همانگونه که کشتیبان سکان آن را، آنان نزد خداوند متعال برتر و گرامی ترین هستند....
علما در عصر غیبت، حق بزرگی بر مسلمانان دارند و نقش بسیار مهم و فعالی ایفا می کنند. گسترش دین اسلام و دفاع از شریعت الهی و نگهبانی از اصول اسلام جزء اساسی مرامنامه عالمان دین بشمار می رود.