فهرست کتاب


یک هزار حدیث در یک صد موضوع

گردآورنده هادی موحدی‏‏

100 - جهنم

(1)
امام علی (علیه السلام):
اعلموا أنه لیس لهذا الجلد الرقیق صبر علی النار، فارحموا نفوسکم فانکم قد جربتموها فی مصائب الدنیا. أفرأیتم جزع أحدکم من الشوکة تصیبه والعثرة تدمیه والرمضاء تحرقه؟! فکیف اذا کان بین طابقین من نار ضجیع حجر، وقرین شیطان؟
بدانید که این پوست نازک تحمل آتش را ندارد، پس به خودتان رحم کنید، شما در مصیبت های دنیا آزمایش کرده اید که وقتی خاری به بدن یکی از شما می رود و یا به زمین می خورد و خونی می شود و یا شنهای داغ پایش را می سوزاند چگونه بیتابی می کند؟! پس، چگونه خواهد بود اگر میان دو لایه از آتش قرار گیرد و هم بسترش سنگ و همدمش شیطان باشد؟!.
(2)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
لو أن دلواً صب من غسلین فی مطلع الشمس لغلت منه جماجم من فی مغربها؛
اگر یک سطل از چرک و خون دوزخیان در شرق عالم ریخته شود بر اثر آن جمجمه کسانی که غرب عالمند به جوش می آید.
(3)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
أدنی اهل النار عذاباً ینتعل بنعلین من نار یغلی دماغه من حرارة نعلیه؛
کم عذاب ترین اهل جهنم دو کفش از آتش به پا دارد که از حرارت آنها مغرش به جوش می آید.
(4)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
أکثر ما یدخل الناس النار الاجفان: الفم والفرج؛
دو چیز میان تهی بیش از همه مردم را به جهنم می برد: دهان و شرمگاه.
(5)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
أول من یدخل النار أمیر متسلط لم یعدل، وذو ثروة من المال لم یعط المال حقه وفقیر فخور؛
اولین کسی که به جهنم می رود فرمانروای قدرتمندی است که به عدالت رفتار نمی کند و ثروتمندی که حقوق مالی خود را نمی پردازد و نیازمند متکبر.
(6)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
ان لجهنم باباً لایدخلها الا من شفا غیظه بمعصیة الله تعالی؛
جهنم را دری است که جز کسی که با معصیت خدای تعالی خشم خود را فرو نشاند، از آن وارد نمی شود.
(7)
حدیث قدسی:
فیما اوحی الی عیسی (علیه السلام) هی (یعنی النار) دار الجبارین والعثاة الظالمین کل فظ غلیظ و کل مختال فخور؛
به عیسی (علیه السلام) وحی شد که جهنم سرای جباران و سرکشان ظالم است و جایگاه هر تندخوی خشن و هر متکبر مغروری.
(8)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
والذی بعثنی بالحق بشیراً لایعذب الله بالنار موحداً أبداً؛
سوگند به آن کس که مرا نوید دهنده بر انگیخت، خداوند هرگز یکتا پرست را در آتش عذاب ندهد.
(9)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
فی قوله تعالی (یا حسرتنا علی ما فرطنا) الحسرة أن یری أهل النار منازلهم من الجنة فی الجنته فتلک الحسرة؛
درباره آیه دریغا که کوتاهی کردیم فرمود: دریغ از این روست که جهنمیان جایگاه بهشتی خود را در بهشت می بینند. این موجب حسرت می شود.
(10)
امام صادق (علیه السلام):
انما خلد أهل النار فی النار لأن نیاتهم کانت فی الدنیا أن لو خلدوا فیها أن تعصوا الله أبداً و انما خلد أهل الجنة فی الجنة لأن نیاتهم کانت فی الدنیا أن لوبقوا فیها أن یطیعوا الله أبداً فبا النیات خلد هولاء و هولاء ثم تلاقو له تعالی: (قل کل یعمل علی شاکلته) قال: علی نیته؛
جهنمیان از این رو در آتش جاویدانند که در دنیا نیتشان این بود که چنانچه تا ابد زنده بمانند تا ابد خدا را نافرمانی کنند و بهشتیان نیز از این رو در بهشت جاویدانند که در دنیا بر این نیت بودن که اگر برای همیشه ماندگار باشند برای همیشه خدا را فرمان برند. پس، جاودانگی هر دو گروه به سبب نیتهایشان است. آن گاه حضرت این آیه را تلاوت کردند: بگو هر کس طبق نیت خود عمل می کند