فهرست کتاب


یک هزار حدیث در یک صد موضوع

گردآورنده هادی موحدی‏‏

99 - بهشت

(1)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
الجنة بناؤها لبنة من فضة ولبنة من ذهب وملاطها المسک الاذفر وحصباؤها اللؤلؤ والیاقوت وتربتها الزعفران...؛
ساختمان بهشت خشتی از نقره و خشتی از طلاست، گل آن مشک بسیار خوشبو و سنگریزه آن لؤلؤ و یاقوت و خاک آن زعفران است...
(2)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
فی الجنة ما لا عین رأت و لا اذن سمعت و لا خطر علی قلب بشر؛
در بهشت چیزهایی هستند که نه چشمی دیده و نه گوشی شنیده و نه به خاطر کسی گذشته.
(3)
امام صادق (علیه السلام):
ان ادنی اهل الجنة منزلا لو نزل به الثقلان الجن والانس لوسعهم طعاماً وشراباً و لاینقص مما عنده شی ء؛
کمترین فرد بهشت چنان است که اگر جن و انس میهمان او شوند همه را با خوردنی و آشامیدنی پذیرایی کند و از آنچه دارد چیزی کم نشود.
(4)
امام علی (علیه السلام):
لذاتها لاتمل و مجتمعها لا یتفرق وسکانها قد جاوروا الرحمن وقام بین ایدیهم الغلمان بصحاف من الذهب فیها الفاکهة والریحان؛
لذتها و خوشی های بهشت دل را نمی زند، انجمن آن را هم نمی پاشد، ساکنانش در پناه خدای رحمانند و در برابر آنان غلامانی با طبق های زرین پر از میوه و گل های خوشبو ایستاده اند.
(5)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
من اشتاق الی الجنة سارع فی الخیرات؛
هر کس مشتاق بهشت است برای انجام خوبی ها سبقت می گیرد.
(6)
امام علی (علیه السلام):
انه لیس لانفسکم ثمن الا الجنة فلا تبیعوها الا بها؛
برای جان های شما بهایی جز بهشت نیست، پس آنها را جز به بهشت مفروشید.
(7)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
اضمنوالی ستاً من انفسکم اضمن لکم الجنة الدقوا اذا حدثتم وأوفوا اذا وعدتم وادوا اذا ائتمنتم واحفظوا فروجکم وغضوا ابصارکم و کفوا ایدیکم؛
شش چیز را برای من ضمانت کنید تا من بهشت را برای شما ضمانت کنم، راستی در گفتار، وفای به عهد، برگرداندن امانت، پاکدامنی، چشم بستن از گناه و نگه داشتن دست (از غیر حلال).
(8)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
والذی نفس محمد بیده لاتدخلوا الجنة حتی تؤمنوا و لا تؤمنوا حتی تحابوا افلا انبئکم بشی ء اذا فعلتموه تحاببتم؟ افشوا السلام بینکم؛
به خدایی که جان محمد در دست (قدرت) اوست به بهشت نمی روید تا مومن شوید و مومن نمی شوید تا یکدیگر را دوست بدارید، آیا می خواهید شما را به چیزی خبر دهم تا با انجام آن، یکدیگر را دوست بدارید؟ سلام کردن بین یکدیگر را رواج دهید.
(9)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
ان فی الجنة داراً یقال لها دار الفرح لایدخلها الا من فرح یتامی المومنین؛
در بهشت خانه ای است که آن را شاد سرا گویند و جز آنان که یتیمان مومنان را شاد کرده اند وارد آن نمی شوند.
(10)
امام علی (علیه السلام):
لا یفوز بالجنة الا من حسنت سریرته و خلصت نیته؛
به پاداش بهشت نمی رسد مگر آن کس که باطنش نیکو و نیتش خالص باشد.

100 - جهنم

(1)
امام علی (علیه السلام):
اعلموا أنه لیس لهذا الجلد الرقیق صبر علی النار، فارحموا نفوسکم فانکم قد جربتموها فی مصائب الدنیا. أفرأیتم جزع أحدکم من الشوکة تصیبه والعثرة تدمیه والرمضاء تحرقه؟! فکیف اذا کان بین طابقین من نار ضجیع حجر، وقرین شیطان؟
بدانید که این پوست نازک تحمل آتش را ندارد، پس به خودتان رحم کنید، شما در مصیبت های دنیا آزمایش کرده اید که وقتی خاری به بدن یکی از شما می رود و یا به زمین می خورد و خونی می شود و یا شنهای داغ پایش را می سوزاند چگونه بیتابی می کند؟! پس، چگونه خواهد بود اگر میان دو لایه از آتش قرار گیرد و هم بسترش سنگ و همدمش شیطان باشد؟!.
(2)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
لو أن دلواً صب من غسلین فی مطلع الشمس لغلت منه جماجم من فی مغربها؛
اگر یک سطل از چرک و خون دوزخیان در شرق عالم ریخته شود بر اثر آن جمجمه کسانی که غرب عالمند به جوش می آید.
(3)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
أدنی اهل النار عذاباً ینتعل بنعلین من نار یغلی دماغه من حرارة نعلیه؛
کم عذاب ترین اهل جهنم دو کفش از آتش به پا دارد که از حرارت آنها مغرش به جوش می آید.
(4)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
أکثر ما یدخل الناس النار الاجفان: الفم والفرج؛
دو چیز میان تهی بیش از همه مردم را به جهنم می برد: دهان و شرمگاه.
(5)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
أول من یدخل النار أمیر متسلط لم یعدل، وذو ثروة من المال لم یعط المال حقه وفقیر فخور؛
اولین کسی که به جهنم می رود فرمانروای قدرتمندی است که به عدالت رفتار نمی کند و ثروتمندی که حقوق مالی خود را نمی پردازد و نیازمند متکبر.
(6)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
ان لجهنم باباً لایدخلها الا من شفا غیظه بمعصیة الله تعالی؛
جهنم را دری است که جز کسی که با معصیت خدای تعالی خشم خود را فرو نشاند، از آن وارد نمی شود.
(7)
حدیث قدسی:
فیما اوحی الی عیسی (علیه السلام) هی (یعنی النار) دار الجبارین والعثاة الظالمین کل فظ غلیظ و کل مختال فخور؛
به عیسی (علیه السلام) وحی شد که جهنم سرای جباران و سرکشان ظالم است و جایگاه هر تندخوی خشن و هر متکبر مغروری.
(8)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
والذی بعثنی بالحق بشیراً لایعذب الله بالنار موحداً أبداً؛
سوگند به آن کس که مرا نوید دهنده بر انگیخت، خداوند هرگز یکتا پرست را در آتش عذاب ندهد.
(9)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
فی قوله تعالی (یا حسرتنا علی ما فرطنا) الحسرة أن یری أهل النار منازلهم من الجنة فی الجنته فتلک الحسرة؛
درباره آیه دریغا که کوتاهی کردیم فرمود: دریغ از این روست که جهنمیان جایگاه بهشتی خود را در بهشت می بینند. این موجب حسرت می شود.
(10)
امام صادق (علیه السلام):
انما خلد أهل النار فی النار لأن نیاتهم کانت فی الدنیا أن لو خلدوا فیها أن تعصوا الله أبداً و انما خلد أهل الجنة فی الجنة لأن نیاتهم کانت فی الدنیا أن لوبقوا فیها أن یطیعوا الله أبداً فبا النیات خلد هولاء و هولاء ثم تلاقو له تعالی: (قل کل یعمل علی شاکلته) قال: علی نیته؛
جهنمیان از این رو در آتش جاویدانند که در دنیا نیتشان این بود که چنانچه تا ابد زنده بمانند تا ابد خدا را نافرمانی کنند و بهشتیان نیز از این رو در بهشت جاویدانند که در دنیا بر این نیت بودن که اگر برای همیشه ماندگار باشند برای همیشه خدا را فرمان برند. پس، جاودانگی هر دو گروه به سبب نیتهایشان است. آن گاه حضرت این آیه را تلاوت کردند: بگو هر کس طبق نیت خود عمل می کند