فهرست کتاب


یک هزار حدیث در یک صد موضوع

گردآورنده هادی موحدی‏‏

96 - مسواک

(1)
امام باقر (علیه السلام):
لو یعلم الناس ما فی السواک لاباتوه معهم فی لحاف؛
اگر مردم نتایج و خواص مسواک کردن را بدانند هیچ گاه مسواک را از خود جدا نمی کنند.
(2)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
ما زال جبرئیل یوصینی بالسواک حتی خفت أن احفی او ادرد؛
جبرائیل پیوسته مرا به مسواک سفارش می کرد تا جایی که ترسیدم (از کثرت مسواک زدن) دندانهایم سائیده شود و از بین برود.
(3)
امام صادق (علیه السلام):
فی السواک اثنتا عشرة خصلة: هو من السنة، و مطهرة للفم، ومجلاة للبصر، ویرضی الرحمن، یبیض الاسنان، یذهب بالحفر، ویشد اللثة، ویشهی الطعام، ویذهب بالبلغم، ویزید فی الحفظ، ویضاعف الحسنات، وتفرح به الملائکة؛
در مسواک زدن دوازده فایده وجود دارد: 1. سنت پیامبر (صلی الله علیه و اله) است، 2. دهان را پاکیزه می کند، 3. نور چشم را زیاد می کند، 4. باعث خشنودی خداوند است، 5. دندانها را سفید می کند، 6. پوسیدگی آنها را از بین می برد، 7. لثه را محکم می سازد، 8. اشتها آور است، 9. بلغم را می برد، 10. حافظه را زیاد می کند، 11. حسنات دو چندان می شوند، 12. فرشتگان شاد می گردند.
(4)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
علیکم بالسواک فنعم الشی ء السواک یشد اللثة ویذهب بالبخر و یصلح المعدة ویزید فی درجات الجنة ویرضی الرب ویسخط الشیطان؛
مسواک کنید که مسواک زدن خوب چیزی است لثه را محکم می کند، بوی دهان را می برد، معده را اصلاح می کند، درجات بهشت را می افزاید، پروردگار را خشنود می کند و شیطان را به خشم می آورد.
(5)
امام علی (علیه السلام):
السواک مرضاة لله وسنة النبی (صلی الله علیه و اله) ومطیبة للفم؛
مسواک زدن سبب خشنودی خداوند، اجرای سنت پیغمبر و وسیله خوش بویی و پاکیزگی دهان است.
(6)
امام رضا (علیه السلام):
السواک یجلو البصر وینبت الشعر ویذهب بالدمعة؛
مسواک زدن، نور چشم را زیاد می کند، مو را پر پشت می نماید و آبریزش چشم را برطرف می سازد.
(7)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
تخللوا فانه لیس شی ء أبغض الی الملائکة من أن یروا فی أسنان العبد طعاماً؛
خلال کنید که بدترین چیز نزد فرشتگان این است که لای دندانهای بنده ای مانده غذا ببینند.
(8)
امام صادق (علیه السلام):
ما أدرت علیه لسانک فأخرجته فابلعه وما أخرجته بالخلال فارم به؛
بعد از غذا زبان را دور دهان بگردان، هر چه با زبان در آمد فرو ببر، و آنچه را با خلال بیرودن آوردی از دهان بیرون افکن.
(9)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
اذا استکتم فاستاکوا عرضاً؛
وقتی مسواک می کنید از عرض، دهان ها را مسواک بزنید.
(10)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
ورکعتین بسواک أحب الی الله عزوجل من سبعین رکعة بغیر سواک؛
دو رکعت نماز با دندان های مسواک زده نزد خداوند عزوجل محبوب تر از هفتاد رکعت نماز بدون مسواک است.

97 - عطر

(1)
امام علی (علیه السلام):
الطیب نشرة، والعسل نشرة والرکوب نشرة، والنظر الی الخضرة نشرة؛
عطر، عسل، سواری و نگاه به سبزه شادی آفرین هستند.
(2)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
الطیب یشد القلب؛
بوی خوش قلب را تقویت می کند.
(3)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
ان خیار عباد الله الموفون المطیبون؛
بهترین بندگان خدا کسانی هستند که به وعده وفا کنند و بوی خوش بکار برند.
(4)
امام صادق (علیه السلام):
صلاة متطیب أفضل من سبعین صلاة بغیر طیب؛
یک نماز با عطر بهتر از هفتاد نماز بدون عطر است.
(5)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
ما طابت رائحة عبد الا زاد عقله؛
هیچ کس خوشبو نگردید مگر این که بر عقلش افزوده شد.
(6)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
ثلاث حق علی کل مسلم: الغسل یوم الجمعة و السواک والطیب؛
سه چیز است که بر هر مسلمانی لازم است: غسل جمعه، مسواک زدن و استعمال بوی خوش.
(7)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
خمس من سنن المرسلین: الحیاء والحلم والحجامة والسواک والتعطر؛
پنچ چیز از سنت پیغمبران است: حیا، حلم، حجامت، مسواک و عطر زدن.
(8)
امام کاظم (علیه السلام):
لا ینبغی للرجل أن یدع الطیب فی کل یوم فان لم یقدر علیه فیوم ویوم لا، فان لم یقدر ففی کل جمعة ولایدع؛
شایسته است که مرد هر روز از عطر استفاده کند، اگر هر روز نتوانست، یک روز در میان عطر زند و چنانچه این هم مقدورش نبود جمعه ها را ترک نکند.
(9)
امام صادق (علیه السلام):
جاءت امرأة الی رسول الله (صلی الله علیه و اله) فقالت: یا رسول الله ما حق الزوج علی المرأة؟ قال:... و علیها أن تطیب بأطیب طیبها؛
زنی نزد پیامبر (صلی الله علیه و اله) آمد و عرض کرد: یا رسول الله، حق مرد بر زن چیست؟ حضرت فرمودند:... و اینکه خود را برای او بیاراید و با بهترین عطرها خوشبو کند.
(10)
امام باقر (علیه السلام):
- فی أحکام النساء - لایجوز لها أن تتطیب اذا خرجت من بیتها؛
جایز نیست زن با بوی خوش از خانه بیرون برود.

98 - خواص خوراکیها

(1)
امام علی (علیه السلام):
أکل السفر جل قوة للقلب الضعیف وهو یطیب المعدة ویذکی الفؤاد ویشجع الجبان ویحسن الولد؛
خوردن به قلب ضعیف را قوی، معده را پاک، ترسو را شجاع و فرزند را زیبا می کند.
(2)
امام صادق (علیه السلام):
لو یعلم الناس ما فی التفاح، ماداووا مرضاهم الا به، ألا وانه أسرع شی ء منغعة للفؤاد خاصة وانه نضوحة؛
اگر مردم می دانستند چه خواصی در سیب وجود دارد، بیماران خود را تنها با آن درمان می کردند. سیب از هر چیزی سریع تر به قلب فایده می بخشد به ویژه آن که خوشبو کننده می باشد.
(3)
امام علی (علیه السلام):
العسل شفاء من کل داء و لا داء فیه یقل البلغم ویجلو القلب؛
عسل شفای هر بیماری ای است و هیچ بیماری در آن نیست، بلغم را کم و قلب را جلا می دهد.
(4)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
یا علی علیک بالعدس فانه مبارک مقدس وهو یرق القلب ویکثر الدمعة وانه بارک علیه سبعون نبیاً؛
ای علی تو را سفارش می کنم به خوردن عدس، زیرا مبارک و پاک کننده است، قلب را رقیق و اشک را زیاد می کند و هفتاد پیامبر پیوسته از آن استفاده می کردند.
(5)
امام صادق (علیه السلام):
نعم الطعام الزیت یطیب النکهة ویذهب بالبلغم ویصفی اللون و یشد العصب ویذهب بالوصب ویطفی ء الغضب؛
زیتون غذای خوبی است، دهان را خوشبو می کند، بلغم را از بین می برد، چهره را باز، اعصاب را محکم می کند و مرض را می برد و خشم را خاموش می کند.
(6)
امام رضا (علیه السلام):
التین یذهب بالبخر ویشد العظم وینبت الشعر ویذهب بالداء یحتاج معه الی دواء؛
انجیر بوی بد دهان را بر طرف، استخوآنها را محکم، رویش مو را زیاد، بیماری را برطرف می کند و با وجود آن احتیاجی به دارو نیست.
(7)
امام صادق (علیه السلام):
(سمعت أبا عبدالله (علیه السلام) یقول فی الغبیرا:) ان لحمه ینبت اللحم وعظمه ینبت العظم وجلده ینبت الجلد ومع ذلک فانه یسخن الکلیتین ویدبغ المعدة المعدة وهو أمان من البواسیر والتقطیر ویقوی الساقین ویقمع عرق الجذام؛
از امام صادق (علیه السلام): درباره سنجد شنیدم که می فرمودند: گوشت سنجد برای گوشت، هسته آن برای استخوان و پوست آن برای پوست مفید است و در عین حال کلیه ها را گرم، معده را ضدعفونی کرده و بازدارنده از بواسیر و تسلسل بول است. ساق پا را تقویت و جذام را از بدن ریشه کن می کند.
(8)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
کلوا الثوم وتداووا به فان فیه شفاء من سبعین داء؛
بخورید سیر را و مداوا کنید با او، که هفتاد بیماری را شفا می دهد.
(9)
امام علی (علیه السلام):
کلوا التمر فانه فیه شفاء من الادواء؛
خرما بخورید که شفای دردهاست.
(10)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
علیکم بالزبیب فانه یکشف المرة ویذهب بالبلغم ویشد العصب ویذهب بالاعیاء ویحسن الخلق ویطیب النفس ویذهب بالغم؛
شما را سفارش می کنم به خوردن مویز، زیرا صفرا را برطرف می کند، بلغم را از بین می برد، اعصاب را قوی، خستگی را دور، اخلاق را خوب می کند، به روح آرامش می بخشد و غم را می برد.