فهرست کتاب


یک هزار حدیث در یک صد موضوع

گردآورنده هادی موحدی‏‏

90 - عدالت

(1)
امام صادق (علیه السلام):
ثلاثة اشیاء یحتاج الناس طراً الیها: الامن والعدل والخصب؛
سه چیز است که همه مردم به آنها نیاز دارند: امنیت، عدالت و آسایش.
(2)
امام صادق (علیه السلام):
العدل احلی من الشهد والین من الزبد واطیب ریحاً من المسک؛
عدالت از عسل شیرین تر، از کره نرم تر و از مشک خوشبوتر است.
(3)
امام صادق (علیه السلام):
الناس یستغنون اذا عدل بینهم وتنزل السماء رزقها وتخرج الارض برکتها باذن الله تعالی؛
هنگامی که در میان مردم عدالت بر قرار شود، بی نیاز می شوند و به اذن خداوند متعال آسمان روزی خود را فرو می فرستد و زمین برکاتش را بیرون می ریزد.
(4)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
عدل ساعة خیر من عبادة سبعین سنة قیام لیلها وصیام نهارها؛
ساعتی عدالت بهتر از هفتاد سال عبادت است که شب هایش به نماز و روزهایش به روزه بگذرد.
(5)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
اعدل الناس من رضی للناس مایرضی لنفسه وکره لهم ما یکره لنفسه؛
عادل ترین مردم کسی است که برای مردم همان را بپسندد که برای خود می پسندد و برای آنان نپسندد آنچه را برای خود نمی پسندد.
(6)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
اذا حکموا بغیر عدل ارتفعت البرکات؛
هنگامی که به غیر عدالت حکم کنند، برکت ها از بین می روند.
(7)
امام علی (علیه السلام):
اجعل الدین کهفک والعدل سیفک تنج من کل سوء و تظفر علی کل عدو؛
دین را پناهگاه و عدالت را اسلحه خود قرار ده تا از هر بدی نجات پیدا کنی و بر هر دشمنی پیروز گردی.
(8)
امام علی (علیه السلام):
ان العدل میزان الله سبحانه الذی وضعه فی الخلق ونصبه لاقامة الحق فلا تخالفه فی میزانه و لا تعارضه فی سلطانه؛
براستی که عدالت ترازوی (معیار) خدای سبحان است که در میان خلق نهاده است و برای برپاداشتن حق نصب فرموده، پس در ترازوی خداوند با او مخالفت نکن و با حکومتش مقابله ننما.
(9)
امام علی (علیه السلام):
قلوب الرعیة خزائن راعیها فما اودعها من عدل اوجور وجده؛
دلهای مردم صندوقچه های حاکم است، پس آنچه از عدالت و یا ظلم در آنها بگذارد، همان را خواهد دید.
(10)
امام علی (علیه السلام):
استعمل العدل واحذر العسف والحیف فان العسف یعود بالجلاء والحیف یدعوا الی السیف؛
عدالت را اجرا کن و از زورگویی و ستمگری بپرهیز زیرا زور گویی مردم را به ترک از وطن وامی دارد، و ستم آنان را به قیام مسلحانه می کشاند.

91 - ظلم

(1)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
الظلم ثلاثة: فظلم لا یغفره الله وظلم یغفره وظلم لایترکه، فأما الظلم الذی لا یغفره الله فالشرک قال الله: ان الشرک لظلم عظیم وأما الظلم الذی یغفره الله فظلم العباد أنفسهم فیما بینهم وبین ربهم وأما الظلم الذی لا یترکه الله فظلم العباد بعضه بعضاً؛
ظلم سه قسم است، ظلمی که خدا نمی آمرزد، ظلمی که می آمرزد و ظلمی که از آن نمی گذرد، اما ظلمی که خدا نمی آمرزد شرک است خداوند می فرماید حقاکه شرک ظلمی بزرگ است و اما ظلمی که خدا می آمرزد، ظلم بندگان بخودشان میان خود و پروردگارشان است اما ظلمی که خدا از آن نمی گذرد ظلم بندگان به یکدیگر است.
(2)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
اتقوا دعوة المظلوم وان کان کافراً لیس دونها حجاب؛
از نفرین مظلوم بترسید اگر چه کافر باشد، زیرا در برابر نفرین مظلوم پرده و مانعی نیست.
(3)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
من أخذ للمظلوم من الظالم کان معی فی الجنة تصاحباً؛
هر کس داد مظلوم را از ظالم بگیرد، در بهشت با من یار و هم نشین باشد.
(4)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
ان الناس اذا رأوا الظالم فلم یأخذوا علی یدیه أوشک أن یعمهم الله بعقاب منه؛
مردم آنگاه که ظالم را ببینند و او را باز ندارند، انتظار می رود که خداوند همه را به عذاب خود گرفتار سازد.
(5)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
لینصر الرجل أخاه ظالماً أو مظلوماً ان کان ظالماً فینهاه فانه له نصرة وان کان مظلوماً فینصره؛
انسان باید برادر (دینی) خویش را یاری کند چه ظالم باشد چه مظلوم اگر ظالم باشد او را باز دارد و این بمنزله یاری کردن اوست و اگر مظلوم باشد یاریش کند.
(6)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
یقول الله عزوجل: وعزتی وجلالی لانتقمن من الظالم فی عاجله وآجله ولانتقمن ممن رأی مظلوماً فقدر أن ینصره فلم ینصره؛
خدای عزوجل می فرماید: به عزت و جلالم سوگند که از ظالم در دنیا و آخرت انتقام می گیرم و از کسی هم که مظلومی را ببیند و بتواند یاریش کند و نکند بی گمان انتقام می گیرم.
(7)
امام باقر (علیه السلام):
ما انتصر الله من ظالم الا بظالم و ذلک قوله عزوجل (وکذلک نولی بعض الظالمین بعضاً)؛
خداوند هیچ گاه از ظالم انتقام نگرفت مگر به وسیله ظالمی دیگر و این سخن خدای عزوجل است که و بدین سان ظالمان را به سزای اعمالی که می کنند بر یکدیگر مسلط می کنیم.
(8)
امام علی (علیه السلام):
من طلب عزاً بظلم وباطل أورثه الله ذلا بانصاف و حق؛
هر کس عزت را با ظلم و باطل طلب کند، خداوند به انصاف و حق ذلت نصیبش می نماید.
(9)
امام سجاد (علیه السلام):
اللهم انی أعوذبک من... أن نعضد ظالماً أو نخذل ملهوفاً أو نروم ما لیس لنا بحق؛
خدایا به تو پناه می برم... از این که ظالمی را یاری کنیم و یا مظلوم و دلسوخته ای را بی یاور گذاریم و یا آنچه حق ما نیست بخواهیم.
(10)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
رحم الله عبداً کانت لاخیه عنده مظلمة فی عرض أومال فجاءه فاستحله قبل أن یوخذ ولیس ثم دینار ولادرهم فان کانت له حسنات اخذ من حسناته وان لم تکن له حسنات حملوا علیه من سیئاته؛
خدا رحمت کند بنده ای را که حلالیت بطلبد از برادری که به آبرو یا مال او تجاوز کرده، قبل از آن که (در قیامت) از او بازخواست کنند، آنجا که دینار و درهمی نباشد، در نتیجه اگر شخص کار نیکی داشته باشد از آن بردارند و اگر نداشته باشد، از گناهان مظلوم برداشته بر گناهان او بیفزاید.

92 - آزادی

(1)
امام صادق (علیه السلام):
خمس خصال من لم تکن فیه خصلة منها فلیس فیه کثیر مستمتع أولها: الوفاء والثانیة التدبیر والثالثة الحیاء والرابعة حسن الخلق والخامسة وهی تجمع هذه الخصال، الحریه؛
پنج خصلت است که در هر کس یکی از آنها نباشد خیر و بهره زیادی در او نیست: اول: وفاداری دوم: تدبیر سوم: حیا چهارم: خوش اخلاقی و پنجم:- که چهار خصلت دیگر را نیز در خود دارد - آزادگی.
(2)
امام علی (علیه السلام):
لاتکن عبد غیرک وقد جعلک الله حراً؛
بنده دیگری مباش که خداوند تو را آزاد آفرید.
(3)
امام صادق (علیه السلام):
ان الحر حر علی جمیع أحواله: ان نابته نائبة صبر لها، وان تداکت علیه المصائب لم تسکره وان اسر وقهر واستبدل بالیسر عسراً، کما کان یوسف الصدیق الامین صلوات الله علیه: لم یضرر حریته أن استعبد وقهر واسر؛
آزاده در همه حال آزاده است: اگر بلا و سختی به او رسد شکیبایی ورزد و اگر مصیبت ها بر سرش فرو ریزند او را نشکنند هر چند به اسیری افتد و مقهور شود و آسایش را از دست داده و به سختی و تنگدستی افتد. چنان که یوسف صدیق امین، صلوات الله علیه، به بندگی گرفته شد و مقهور و اسیر گشت اما این همه به آزادگی او آسیب نرساند.
(4)
امام علی (علیه السلام):
الحریة منزهة من الغل والمکر؛
آزادگی از کینه توزی و مکر منزه است.
(5)
امام علی (علیه السلام):
من توفیق الحر اکتسابه المال من حله؛
از موفقیت آزاده این است که مال را از راه حلال به دست آورد.
(6)
امام علی (علیه السلام):
ابذل مالک فی الحقوق وواس به الصدیق فان السخاء بالحرأ خلق؛
دارایی خود را در آنجا که حق است ببخش و با آن دوستانت را یاری رسان که جامه بخشندگی برتن آزاد مرد زیبنده تر است.
(7)
امام علی (علیه السلام):
العبد حر ما قنع، الحر عبد ما طمع؛
بنده قانع آزاد است و آزاد طمعکار، بنده.
(8)
امام علی (علیه السلام):
من قضی ما أسلف من الاحسان فهو کامل الحریة؛
هر کس به وعده نیکی ای که در گذشته داده است عمل کند آزادگی اش کامل است.
(9)
امام علی (علیه السلام):
من قام بشرائط العبودیة أهل للعتق، من قصر عن أحکام الحریة اعید الی الرق؛
هر کس شرایط بندگی خدا را به جا آورد سزاوار آزادگی می شود و هر کس در عمل به شرایط آزادگی کوتاهی کند، به بندگی (غیر خدا) مبتلا می شود.
(10)
امام حسین (علیه السلام):
ان لم یکن لکم دین و کنتم لا تخافون المعاد فکونوا أحراراً فی دنیاکم؛
اگر دین ندارید و از قیامت نمی ترسید لااقل در دنیای خود آزاد مرد باشید.