فهرست کتاب


یک هزار حدیث در یک صد موضوع

گردآورنده هادی موحدی‏‏

89 - حق

(1)
امام علی (علیه السلام):
ان الحق لا یعرف بالرجال اعرف الحق تعرف أهله؛
حق به شخصیت ها شناخته نمی شود، خود حق را بشناس تا پیروان آن را بشناسی.
(2)
امام صادق (علیه السلام):
لیس من باطل یقوم بازاء الحق الا غلب الحق بالباطل وذلک قوله: (بل نقذف بالحق علی الباطل فیدمغه...)؛
هیچ باطلی نیست که در برابر حق بایستد مگر آن که حق بر باطل چیره شود و این سخن خداوند است: بلکه حق را بر سر باطل می زنیم تا آن را در هم کوبد....
(3)
امام علی (علیه السلام):
من عمل بالحق مال الیه الخلق؛
هر کس بر اساس حق رفتار کند، مردم به سوی او روی خواهد ورد.
(4)
امام علی (علیه السلام):
لن یدرک النجاة من لم یعمل بالحق؛
هرگز رستگار نمی شود (نجات پیدا نمی کند) کسی که به حق عمل نکند.
(5)
امام علی (علیه السلام):
أشبه الناس بأنبیاء الله أقولهم للحق وأصبر هم علی العمل به؛
شبیه ترین مردم به پیامبران الهی کسی است که در بیان حق گویاتر و در عمل به حق صابرتر باشد.
(6)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
اقبل الحق ممن أتاک به - صغیر أو کبیر - وان کان بغیضاً، واردد الباطل علی من جاء به من صغیر أوکبیر وان کان حبیباً؛
حق را از هر کس برایت آورد کوچک باشد و یا بزرگ بپذیر هر چند دشمنت باشد و باطل را، کوچک یا بزرگ هر کس گوید به خودش برگردان هر چند دوستت باشد.
(7)
امام علی (علیه السلام):
أصبر نفسک علی الحق فانه من منع شیئاً فی حق أعطی فی باطل مثلیه؛
خود را بر ادای حق شکیبا دار که هر کس حق را ادا نکند، دو برابر آن را در باطل می پردازد.
(8)
امام صادق (علیه السلام):
وقد استفتاه رجل من أهل الجبل فأفتاه بخلاف ما یحب، فرأی أبو عبدالله الکراهة فیه -: یا هذا، اصبر علی الحق، فانه لم یصبر أحد قط الحق الا عوضه الله ما هو خیر له؛
مردی از اهالی جبل از امام صادق (علیه السلام) استفتایی کرد، حضرت فتوایی داد که بر خلاف میل او بود. امام ناراحتی را در چهره او مشاهده کردند، پس فرمودند: ای مرد! حق را تحمل کن، زیرا هیچ کسی حقی را تحمل نکرد مگر این که خداوند در عوض چیزی که برایش بهتر است به او عطا فرمود.
(9)
امام صادق (علیه السلام):
خیر الناس قضاة الحق؛
بهترین مردم کسانی هستند که به حق قضاوت کنند.
(10)
امام علی (علیه السلام):
أعظم الخطایا اقتطاع مال امرء مسلم بغیر حق؛
بزرگ ترین معصیت، مال مسلمانی را به ناحق در اختیار گرفتن است.

90 - عدالت

(1)
امام صادق (علیه السلام):
ثلاثة اشیاء یحتاج الناس طراً الیها: الامن والعدل والخصب؛
سه چیز است که همه مردم به آنها نیاز دارند: امنیت، عدالت و آسایش.
(2)
امام صادق (علیه السلام):
العدل احلی من الشهد والین من الزبد واطیب ریحاً من المسک؛
عدالت از عسل شیرین تر، از کره نرم تر و از مشک خوشبوتر است.
(3)
امام صادق (علیه السلام):
الناس یستغنون اذا عدل بینهم وتنزل السماء رزقها وتخرج الارض برکتها باذن الله تعالی؛
هنگامی که در میان مردم عدالت بر قرار شود، بی نیاز می شوند و به اذن خداوند متعال آسمان روزی خود را فرو می فرستد و زمین برکاتش را بیرون می ریزد.
(4)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
عدل ساعة خیر من عبادة سبعین سنة قیام لیلها وصیام نهارها؛
ساعتی عدالت بهتر از هفتاد سال عبادت است که شب هایش به نماز و روزهایش به روزه بگذرد.
(5)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
اعدل الناس من رضی للناس مایرضی لنفسه وکره لهم ما یکره لنفسه؛
عادل ترین مردم کسی است که برای مردم همان را بپسندد که برای خود می پسندد و برای آنان نپسندد آنچه را برای خود نمی پسندد.
(6)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
اذا حکموا بغیر عدل ارتفعت البرکات؛
هنگامی که به غیر عدالت حکم کنند، برکت ها از بین می روند.
(7)
امام علی (علیه السلام):
اجعل الدین کهفک والعدل سیفک تنج من کل سوء و تظفر علی کل عدو؛
دین را پناهگاه و عدالت را اسلحه خود قرار ده تا از هر بدی نجات پیدا کنی و بر هر دشمنی پیروز گردی.
(8)
امام علی (علیه السلام):
ان العدل میزان الله سبحانه الذی وضعه فی الخلق ونصبه لاقامة الحق فلا تخالفه فی میزانه و لا تعارضه فی سلطانه؛
براستی که عدالت ترازوی (معیار) خدای سبحان است که در میان خلق نهاده است و برای برپاداشتن حق نصب فرموده، پس در ترازوی خداوند با او مخالفت نکن و با حکومتش مقابله ننما.
(9)
امام علی (علیه السلام):
قلوب الرعیة خزائن راعیها فما اودعها من عدل اوجور وجده؛
دلهای مردم صندوقچه های حاکم است، پس آنچه از عدالت و یا ظلم در آنها بگذارد، همان را خواهد دید.
(10)
امام علی (علیه السلام):
استعمل العدل واحذر العسف والحیف فان العسف یعود بالجلاء والحیف یدعوا الی السیف؛
عدالت را اجرا کن و از زورگویی و ستمگری بپرهیز زیرا زور گویی مردم را به ترک از وطن وامی دارد، و ستم آنان را به قیام مسلحانه می کشاند.

91 - ظلم

(1)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
الظلم ثلاثة: فظلم لا یغفره الله وظلم یغفره وظلم لایترکه، فأما الظلم الذی لا یغفره الله فالشرک قال الله: ان الشرک لظلم عظیم وأما الظلم الذی یغفره الله فظلم العباد أنفسهم فیما بینهم وبین ربهم وأما الظلم الذی لا یترکه الله فظلم العباد بعضه بعضاً؛
ظلم سه قسم است، ظلمی که خدا نمی آمرزد، ظلمی که می آمرزد و ظلمی که از آن نمی گذرد، اما ظلمی که خدا نمی آمرزد شرک است خداوند می فرماید حقاکه شرک ظلمی بزرگ است و اما ظلمی که خدا می آمرزد، ظلم بندگان بخودشان میان خود و پروردگارشان است اما ظلمی که خدا از آن نمی گذرد ظلم بندگان به یکدیگر است.
(2)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
اتقوا دعوة المظلوم وان کان کافراً لیس دونها حجاب؛
از نفرین مظلوم بترسید اگر چه کافر باشد، زیرا در برابر نفرین مظلوم پرده و مانعی نیست.
(3)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
من أخذ للمظلوم من الظالم کان معی فی الجنة تصاحباً؛
هر کس داد مظلوم را از ظالم بگیرد، در بهشت با من یار و هم نشین باشد.
(4)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
ان الناس اذا رأوا الظالم فلم یأخذوا علی یدیه أوشک أن یعمهم الله بعقاب منه؛
مردم آنگاه که ظالم را ببینند و او را باز ندارند، انتظار می رود که خداوند همه را به عذاب خود گرفتار سازد.
(5)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
لینصر الرجل أخاه ظالماً أو مظلوماً ان کان ظالماً فینهاه فانه له نصرة وان کان مظلوماً فینصره؛
انسان باید برادر (دینی) خویش را یاری کند چه ظالم باشد چه مظلوم اگر ظالم باشد او را باز دارد و این بمنزله یاری کردن اوست و اگر مظلوم باشد یاریش کند.
(6)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
یقول الله عزوجل: وعزتی وجلالی لانتقمن من الظالم فی عاجله وآجله ولانتقمن ممن رأی مظلوماً فقدر أن ینصره فلم ینصره؛
خدای عزوجل می فرماید: به عزت و جلالم سوگند که از ظالم در دنیا و آخرت انتقام می گیرم و از کسی هم که مظلومی را ببیند و بتواند یاریش کند و نکند بی گمان انتقام می گیرم.
(7)
امام باقر (علیه السلام):
ما انتصر الله من ظالم الا بظالم و ذلک قوله عزوجل (وکذلک نولی بعض الظالمین بعضاً)؛
خداوند هیچ گاه از ظالم انتقام نگرفت مگر به وسیله ظالمی دیگر و این سخن خدای عزوجل است که و بدین سان ظالمان را به سزای اعمالی که می کنند بر یکدیگر مسلط می کنیم.
(8)
امام علی (علیه السلام):
من طلب عزاً بظلم وباطل أورثه الله ذلا بانصاف و حق؛
هر کس عزت را با ظلم و باطل طلب کند، خداوند به انصاف و حق ذلت نصیبش می نماید.
(9)
امام سجاد (علیه السلام):
اللهم انی أعوذبک من... أن نعضد ظالماً أو نخذل ملهوفاً أو نروم ما لیس لنا بحق؛
خدایا به تو پناه می برم... از این که ظالمی را یاری کنیم و یا مظلوم و دلسوخته ای را بی یاور گذاریم و یا آنچه حق ما نیست بخواهیم.
(10)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
رحم الله عبداً کانت لاخیه عنده مظلمة فی عرض أومال فجاءه فاستحله قبل أن یوخذ ولیس ثم دینار ولادرهم فان کانت له حسنات اخذ من حسناته وان لم تکن له حسنات حملوا علیه من سیئاته؛
خدا رحمت کند بنده ای را که حلالیت بطلبد از برادری که به آبرو یا مال او تجاوز کرده، قبل از آن که (در قیامت) از او بازخواست کنند، آنجا که دینار و درهمی نباشد، در نتیجه اگر شخص کار نیکی داشته باشد از آن بردارند و اگر نداشته باشد، از گناهان مظلوم برداشته بر گناهان او بیفزاید.