فهرست کتاب


یک هزار حدیث در یک صد موضوع

گردآورنده هادی موحدی‏‏

84 - آثار گناه

(1)
امام علی (علیه السلام):
ما زالت نعمة ولانضارة عیش الا بذنوب اجترحوا ان الله لیس بظلام للعبید؛
هیچ نعمت و شادابی زندگی از دست نرفت مگر به سبب گناهانی که مرتکب شدند، همانا خداوند به بندگان ستم نمی کند.
(2)
امام علی (علیه السلام):
احذروا الذنوب فان العبد لیذنب فیحبس الرزق؛
از گناهان دوری کنید، زیرا بنده با گناهش مانع روزی می شود.
(3)
امام باقر (علیه السلام):
انه ما من سنة أقل مطراً من سنة ولکن الله یضعه حیث یشاء ان الله عزوجل اذا عمل قوم بالمعاصی صرف عنهم ما کان قد لهم من المطر؛
هیچ سالی کم باران تر از سال دیگر نیست، بلکه خداوند باران را هر جا که بخواهد می باراند. اما هر گاه مردمی مرتکب گناه شوند، خدای عزوجل بارانی را که برای آنان مقدر کرده بود از ایشان باز می دارد.
(4)
امام رضا (علیه السلام):
اذا کذب الولاة حبس المطر واذا جار السلطان هانت الدولة واذا حبست الزکاة ماتت المواشی؛
هر گاه حاکمان دروغ می گویند باران بند می آید و هر گاه سلطان ستم کند دولت سست و بی اعتبار می شود و هر گاه زکات داده نشود چارپایان بمیرند.
(5)
امام رضا (علیه السلام):
کلما أحدث العباد من الذنوب ما لم یکونوا یعملون احدث الله لهم من البلاء ما لم یکونوا یعرفون؛
هر گاه بندگان مرتکب گناهانی شوند که قبلا انجام نمی دادند، خداوند بلاهایی را برایشان پدید آورد که سابقه نداشته است.
(6)
امام صادق (علیه السلام):
من یموت بالذنوب اکثر ممن یموت بالاجال؛
کسانی که بر اثر گناهان می میرند بیشترند از کسانی که بر اثر رسیدن اجل می میرند.
(7)
امام علی (علیه السلام):
ما جفت الدموع الا لقسوة القلوب و ما قست القلوب الالکثرة الذنوب؛
اشکها نخشکید مگر به سبب سختدلی و دلها سخت نشد مگر به سبب گناهان زیاد.
(8)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
ما من قوم یعمل فیهم المعاصی هم أعز وأکثر ممن یعمله ثم لم یغیروه الا عمهم الله تعالی منه بعقاب؛
هر ملتی که در میانشان گناه کنند و ایشان از گنهکاران قوی تر و بیشتر باشند و جلوگیری نکنند، خدای والا از جانب خویش همه را عقوبت کند.
(9)
امام صادق (علیه السلام):
أما انه لیس من عرق یضرب و لا نکبة و لا صداع ولامرض الا بذنب وذلک قول الله عزوجل فی کتابه (و ما أصابکم من مصیبة...) وما یعفو الله أکثر مما یواخذ به؛
هیچ رگی (بر اثر تب و بیماری) نزند و هیچ پایی به سنگ نخورد و هیچ سردرد یا مرضی رخ ندهد: مگر در اثر گناه. این فرموده خدای عزوجل در کتاب اوست که اگر شما را مصیبتی رسد به خاطر کارهایی است که می کنید و خدا بسیاری را می بخشد گناهانی که خداوند می بخشد بیشتر از گناهانی است که از آنهاباز خواست می کند.
(10)
امام صادق (علیه السلام):
الذنوب التی تغیر النعم والذنوب التی تورث الندم القتل و التی تنزل النقم الظلم والتی تهتک الستر شرب الخمر والتی تحبس الرزق الزنا والتی تعجل الفناء قطیعة الرحم والتی ترد الدعاء وتظلم الهواء عقوق الوالدین؛
گناهانی که نعمتها را دگرگون می کند، زورگویی و سرکشی است و گناهانی که پشیمانی به بار می آورد ستم است و گناهانی که پرده ها را می درد (و آبرو و حیثیت ها را می برد) شرابخواری است و گناهانی که جلوی روزی را می گیرد زناست و گناهانی که مرگ را شتاب می بخشد قطع رحم است و گناهانی که مانع استجابت دعا می شود وفضا را تیره و تار می کند، آزردن پدر و مادر است.

85 - پاک کننده گناه

(1)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
اتق الله حیثما کنت وأتبع السیئة الحسنة تمحها؛
هر کجا هستی تقوای الهی پیشه کن و به دنبال گناه کار نیک انجام بده تا آن را محو کند.
(2)
امام علی (علیه السلام):
اوصیکم بتقوی الله... وارحضوا بها ذنوبکم وداوو بها الاسقام؛
شما را به تقوای خدا سفارش می کنم... به وسیله آن گناه خود را بشویید و بیماریهایتان را درمان کنید.
(3)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
اربع من کن فیه وکان من قرنه الی قدمه ذنوباً بدلها الله حسنات؛ الصدق، والحیاء وحسن الخلق والشکر؛
چهار چیز است که هر کس داشته باشد، اگر سر تا پا غرق گناه باشد، خداوند آن را به حسنه و نیکی تبدیل می کند: راستی، حیا، خوش اخلاقی و شکر.
(4)
امام علی (علیه السلام):
من کفارات الذنوب العظام: اغاثة الملهوف والتنفیس عن المکروب؛
یاری رساندن ستمدیده فریاد خواه و شاد کردن غمناک از کفاره های گناهان بزرگ است.
(5)
امام صادق (علیه السلام):
جاء رجل الی رسول الله (صلی الله علیه و اله) فقال: یا رسول الله صلی الله علیه و اله کثرت ذنوبی وضعت عملی، فقال رسول الله (صلی الله علیه و اله) أکثر السجود فانه یحط الذنوب کما تحط الریح ورق الشجر؛
مردی خدمت پیامبر خدا (صلی الله علیه و اله): آمد و عرض کرد: ای رسول خدا گناهانم زیاد شده و اعمالم سست و اندک گشته است، رسول خدا فرمودند: زیاد سجده کن، زیرا همانگونه که باد برگ درختان را می ریزد، سجده گناهان را می ریزد.
(6)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
ان من الذنوب ذنوباً لا یکفرها الصلاة و لا الصیام و لا الحج و لا العمره یکفرها الهموم فی طلب المعیشة؛
بعضی گناهانست که نماز و روزه و حج و عمره آنها را پاک نمی کند، فقط گرفتاری در طلب معاش آنها را از بین می برد.
(7)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
لما سأله رجل: ماالذی یمحو عنی الخطایا؟ -: الدموع والخضوع والامراض؛
در پاسخ به سئوال مردی که پرسید: چه چیز گناهان مرا پاک می کند؟ فرمودند: اشک ها، خضوع و بیماریها.
(8)
امام رضا (علیه السلام):
من لم یقدر علی ما یکفربه ذنوبه فلیکثر من الصلوات علی محمد و آله فانها تهدم الذنوب هدماً؛
هرکس نمی تواند کاری کند که به سبب آن گناهانش آمرزیده شود بر محمد و آل او بسیار صلوات فرستد، زیرا که آن، گناهان را ریشه کن می کند.
(9)
امام علی (علیه السلام):
لم یشدد علیک فی قبول الانابة ولم یناقشک بالجریمة ولم یویسک من الرحمة بل جعل نزوعک عن الذنب حسنة وحسب سیئتک واحدة وحسب حسنتک عشراً وفتح لک باب المتاب؛
در پذیرفتن توبه بر تو سخت نگرفته و به علت گناه تو را در تنگنا نینداخته و از رحمت خویش نومیدت نکرده است، بلکه خودداری تو از گناه را حسنه به شمار آورده و گناهت را یک و حسنه ات را ده به شمار آورده و در توبه و بازگشت را برای تو گشوده است.
(10)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
من أصاب حداً عقوبته فی الدنیا فالله أعدل من أن یثنی علی عبده العقوبة فی الاخرة ومن أصاب حداً فسترة الله علیه فالله أکرم من أن یعود فی شی ء قد عفا عنه؛
هر کس گناهی را مرتکب شود و در دنیا عقوبت آن را ببیند خدا عادل تر از آن است که بار دیگر بنده خویش را در آخرت عقوبت کند و هر کس گناهی مرتکب شود و خدا آن را بپوشاند خدا کریم تر از آن است که به بخشیده خود باز گردد.

86 - توبه

(1)
امام علی (علیه السلام):
التوبة تستنزل الرحمة؛
توبه، رحمت الهی را نازل می کند.
(2)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
یا علی من أنعم الله علیه فشکر واذا ابتلی فصبرو اذا أساء استغفر دخل الجنة من أی باب شاء؛
ای علی هر کس شکر گزار نعمت خدا باشد و چون گرفتار شد صبر نماید و اگر مرتکب گناهی شد توبه کند، از هر دری که بخواهد وارد بهشت می شود.
(3)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
لله أفرح بتوبة عبده من العقیم الوالد ومن الضال الواجد ومن الظمآن الوارد؛
هر آینه شادی خداوند از توبه بنده خود بیشتر است تا شادی نازایی که بچه می آورد و گم کرده ای که گمشده خود را می یابد و تشنه ای که به آب می رسد.
(4)
امام علی (علیه السلام):
ثمرة التوبة استدراک فوارط النفس؛
جبران خطاها میوه توبه است.
(5)
امام علی (علیه السلام):
عاص یقر بذنبه خیر من مطیع یفتخر بعمله؛
گنهکاری که به گناه خود اعتراف کند، بهتر است از اطاعت کننده ای که به کار خویش ببالد.
(6)
امام کاظم (علیه السلام):
لیس منا من لم یحاسب نفسه فی کل یوم فان عمل حسناً استزاد الله وان عمل سیئاً استغفر اللهه منه وتاب الیه؛
از ما نیست کسی که هر روز اعمال خود را محاسبه نکند تا اگر نیکی کرده از خدا بخواهد که بیشتر نیکی کند و اگر بدی کرده از خدا طلب آمرزش نموده و توبه کند.
(7)
امام علی (علیه السلام):
التوبة ندم بالقلب واستغفار باللسان وترک بالجوارح واضمار أن لایعود؛
توبه پشیمانی با دل است و آمرزش خواهی با زبان و ترک گناه در عمل و مصمم شدن بر تکرار نکردن آن.
(8)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
اذا عملت سیئة فأحدث عندها توبة السر بالسر والعلانیة بالعلانیة؛
هر گاه کار بدی از تو سر زد، از آن توبه کن، برای گناه پنهانی، توبه پنهانی و برای گناه آشکار، توبه آشکار.
(9)
امام صادق (علیه السلام):
أوحی الله عزوجل الی داود (علیه السلام): یا داود ان عبدی المومن اذا أذنب ذنباً ثم رجع وتاب من ذلک الذنب واستحیی منی عند ذکره غفرت له وأنسیته الحفظة و أبدلته الحسنة ولاابالی وأنا أرحم الراحمین؛
خدای عزوجل به داود پیامبر (علیه السلام) وحی کرد: ای داود هر گاه بنده مومن من گناهی کند و سپس از آن بر گردد و توبه نماید و به هنگام یاد کردن از آن گناه از من شرم کند، او را بیامرزم و آن گناه را از یاد فرشتگان نگهبان اعمال ببرم و آن را به نیکی بدل کنم. و از این کار مرا باکی نیست که من مهربان ترین مهربانانم.
(10)
امام علی (علیه السلام):
الناس یوشکون أن ینقطع بهم العمل و یسد علیهم باب التوبة، فلا ینفع نفساً ایمانها لم تکن آمنت من قبل أو کسبت فی ایمانها خیراً؛
مردم هر لحظه در معرض آن اند که فرصت عملشان به پایان رسد و در توبه بر آنان بسته شود و در نتیجه ایمان کسی که پیش از مرگ ایمان نیاورده و کار خیری انجام نداده سودی ندارد.