فهرست کتاب


یک هزار حدیث در یک صد موضوع

گردآورنده هادی موحدی‏‏

81 - شیطان

(1)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
یا أیها الناس انما هو الله والشیطان، والحق والباطل والهدی والضلالة والرشد والغی والعاجلة والاجلة والعاقبة والحسنات والسیئات، فما کان من حسنات فلله وما کان من سیئات فللشیطان لعنه الله؛
ای مردم! جز این نیست که خداست و شیطان، حق است و باطل، هدایت است و ضلالت، رشد است و گمراهی، دنیاست و آخرت، خوبی هاست و بدیها، پس همه خوبی ها از آن خداست و همه زشتی ها از آن شیطان ملعون است.
(2)
امام صادق (علیه السلام):
قال ابلیس: خمسة (أشیاء) لیس لی فیهن حیلة وسائر الناس فی قبضتی: من اعتصم بالله عن نیة صادقة واتکل علیه فی جمیع أموره و من کثر تسبیحه فی لیله ونهاره ومن رضی لاخیه جمیع اموره ومن کثر تسبیحه فی لیله ونهاره ومن رضی لاخیه المومن بما یرضاه لنفسه ومن لم یجزع علی المصیبة حین تصیبه ومن رضی بما قسم الله له ولم یهتم لرزقه؛
شیطان گفت: پنج نفرند که هیچ راهی به آنها ندارم اما دیگر مردم در مشت من هستند: 1. هر کس با نیت درست به خدا پناه ببرد و در همه کارهایش بر او توکل کند، 2. کسی که شب و روز بسیار تسبیح خدا گوید، 3. کسی که برای برادر مومنش آن پسندید که برای خود می پسندد، 4. کسی که هر گاه مصیبتی به او می رسد، بی تابی نمی کند، 5. و هر کس که به آنچه خداوند قسمتش کرده، خرسند است و غم روزیش را نمی خورد.
(3)
امام هادی (علیه السلام):
فقال نوح (علیه السلام) تکلم، فقال ابلیس اذا وجدنا ابن آدم شحیحاً أو حریصاً أو حسوداً أوجباراً أو عجولا تلقفناه تلقف الکرة فان اجتمعت لنا هذه الاخلاق سمیناه شیطاناً مریداً؛
شیطان به حضرت نوح (علیه السلام) گفت: اگر آدمی را بخیل یا حریص یا حسود یا ستمگر و یا عجول یافتیم، به سرعت او را به چنگ می آوریم و اگر تمامی این صفات در او باشد - از ماست - و او را چون خود - شیطان نافرمان می نامیم.
(4)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
لایزال الشیطان یرعب من بنی آدم ما حافظ علی الصلوات الخمس فاذا ضیعهن تجرء علیه وأوقعه فی العظائم؛
شیطان تا آنگاه که انسان مراقب نمازهای پنجگانه اش می باشد از او می ترسد و چون نمازهایش را تباه کرد بر او جرأت پیدا می کند و او را در گناهان بزرگ فرو می برد.
(5)
امام علی (علیه السلام):
احذر الغضب فانه جند عظیم من جنود ابلیس؛
از خشم بپرهیز که آن، سپاهی بزرگ از سپاهیان شیطان است.
(6)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
ألا لایخلون رجل بامرأة الا کان ثالثهما الشیطان؛
بدانید که هیچ مردی با زن نامحرم خلوت نمی کند جز آنکه سومی آنها شیطان است.
(7)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
یا علی اذا حضر وقت صلاتک فتهیألها والا شغلک الشیطان واذا نویت خیراً فعجل والا منعک الشیطان عن ذلک؛
ای علی هر گاه وقت نمازت رسید آماده آن شو و گرنه شیطان تو را سرگرم می نماید و هرگاه قصد (کار) خیری کردی شتاب کن وگرنه شیطان تو را از آن منع می کند.
(8)
امام صادق (علیه السلام):
لا یزال ابلیس فرحاً ما اهتجر المسلمان، فاذا التقیا اصطکت رکبتاه وتخلعت أوصاله ونادی یا ویله ما لقی من الثبور؛
وقتی که میان دو نفر مسلمان قهر و جدایی به وجود آید، شیطان بسیار خوشحال می شود، اما همین که با یکدیگر آشتی کنند، زانوهایش می لرزد و بندبند وجودش پاره می شود و فریاد می زند: ای وای بر من که به سبب این آشتی هلاک شدم.
(9)
امام صادق (علیه السلام):
البیت الذی لایقرأ فیه القرآن ولایذکر الله عزوجل فیه تقل برکته وتهجره الملائکة وتحضره الشیاطین؛
خانه ای که در آن قرآن خوانده نمی شود و از خدا یاد نمی گردد، برکتش کم شده، فرشتگان آن را ترک می کنند و شیاطین در آن حضور ی یابند.
(10)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
ألا اخبرکم بشی ء ان أنتم فعلتموه تباعد الشیطان منکم کما تباعد المشرق من المغرب؟ قالوا: بلی، قال: الصوم یسود وجهه والصدقة تکسر ظهره والحب فی الله والموازرة علی العمل الصالح یقطعان دابره، والاستغفار یقطع وتینه؛
آیا شما را از چیزی خبر ندهم که اگر به آن عمل کنید شیطان از شما دور شود، چندان که مشرق از مغرب دور است؟ عرض کردند: چرا. فرمودند : روزه، روی شیطان را سیاه می کند و صدقه، پشت او را می شکند و دوست داشتن برای خدا و هم یاری در کار نیک، ریشه او را می کند و استغفار، شاهرگش را می زند.

82 - گناه

(1)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
اتقوا الذنوب فانها ممحقة للخیرات ان العبد لیذنب الذنب فینسی به العلم الذی کان قد علمه؛
از گناهان دوری کنید، زیرا گناهان خوبیها را محو می کند، همانا بنده (گاه) گناه می کند و به سبب آن دانشی را که داشته فراموش می کند.
(2)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
الذنب شوم علی غیر فاعله ان عیره ابتلی به وان اغتابه أثم وان رضی به شارکه؛
گناه برای غیر گناهکار نیز شوم است، اگر گنهکار را سرزیش کند به آن مبتلا شود و اگر غیبت او کند گنهکار شود و اگر به گناه رضایت دهد شریک وی باشد.
(3)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
اذا خفیت الخطیئة لا یضر الا صاحبها واذا ظهرت فلم تغیر ضرت العامة؛
وقتی گناهی مخفی بماند بجز گناهکار کسی را ضرر نمی رساند و اگر آشکار شود از آن جلوگیری نکنند برای همه مردم زیان دارد.
(4)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
من قارف ذنباً فارقه عقل لایرجع الیه أبداً؛
هر کس گناهی را مرتکب شود عقلی از او جدا شود که دیگر هرگز باز نگردد.
(5)
امام باقر (علیه السلام):
عجباً لمن یحتمی من الطعام مخافة الداء کیف لا یحتمی من الذنوب مخافة النار؛
تعجب است از کسی که به خاطر ترس از بیماری از خوردن غذا پرهیز می کند، چگونه از ترس آتش دوزخ از گناهان پرهیز نمی کند.
(6)
امام علی (علیه السلام):
لو لم یتوعد الله علی معصیته لکان یجب ألا یعصی شکراً لنعمه؛
اگر خداوند برای نافرمانی از خود هشدار هم نمی داد باز واجب بود که به شکرانه نعمتهایش نافرمانی نشود.
(7)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
ایاک أن تدع طاعة الله وتقصد معصیته شفقة علی أهلک، لانه تعالی یقول: (یا أیها الناس اتقوا ربکم واخشوا یوماً لا یجزی والد عن ولده مولود هو جاز عن والده شیئاً...)؛
مبادا از روی مهر و محبت به خانواده ات، طاعت خدا را واگذاری و به نافرمانی او روی آوری، زیرا خدای تعالی می فرماید: ای مردم تقوای الهی را رعایت کنید و از آن روزی بهراسید که نه پدری می تواند برای فرزندش کاری بکند و نه فرزندی برای پدرش....
(8)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
من حاول أمراً بمعصیة الله کان أبعد له مما رجا وأقرب مما اتقی؛
کسی که با معصیت و نافرمانی خدا به دنبال کاری باشد به آنچه امید دارد، زودتر از دستش می رود و از آنچه می ترسد، زودتر به سرش ی آید.
(9)
امام کاظم (علیه السلام):
ان لله عزوجل فی کل یوم ولیلة منادیاً ینادی: مهلا مهلا عباد الله عن معاصی الله، فلولا بهائم رتع، وصبیة رضع، وشیوخ رکع، لصب علیکم العذاب صباً ترضون به رضاً؛
در هر شب و روز از جانب خدای عزوجل آواز دهنده ای ندا می دهد: ای بندگان خدا از نافرمانی خدا باز ایستید، باز ایستید، زیرا اگر به خاطر حیوانات چرنده و کودکان شیرخواره و سالخوردگان خمیده پشت نبود، چنان عذابی بر سر شما ریخته می شد که ریزه ریزه می شدید.
(10)
امام علی (علیه السلام):
الذنوب الداء والدواء الاستغفار والشفاء أن الاتعود؛
گناهان درد، و داروی آنها، استغفار است و شفایش به این است که عود نکنند.

83 - انواع گناه

(1)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
ذنب لایغفر وذنب لایترک وذنب یغفر فأما الذی لایغفر فالشرک بالله وأماالذی یغفر فذنب العبد بینه وبین الله عزوجل وأما الذی لایترک فظلم العباد بعضهم بعضاً؛
گناهی هست که بخشیدنی نیست و گناهی هست که از آن نگذرند و گناهی هست که قابل بخشش است، آنچه بخشیدنی نیست شرک به خداست و آنچه قابل بخشش است، گناه بنده میان خود و خدای عزوجل است و آنچه از آن نگذرند ظلم کردن بندگان به یکدیگر است.
(2)
امام علی (علیه السلام):
الحرص والکبر والحسد دوا التقحم فی الذنوب؛
حرص، تکبر و حسادت انگیزه های فرو رفتن در گناهان است.
(3)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
أکثر خطایا ابن آدم فی لسانه؛
بیشترین گناهان فرزند آدم از زبان اوست.
(4)
امام سجاد (علیه السلام):
من بات شبعاناً وبحضرته مؤمن جائع طاو قال الله عزوجل: ملائکتی، أشهد کم علی هذا العبد أننی أمرته فعصانی وأطاع غیری، و کلته الی عمله، وعزتی و جلالی لا غفرت له أبداً؛
کسی که شب سیر بخوابد و در کنارش مومنی گرسنه و بی غذا باشد، خداوند عزوجل می فرماید: ای فرشتگان گواه باشید که من این بنده را فرمان دادم و او نافرمانی من کرد و از جز من فرمان برد، من او را به کارش واگذار کردم، به عزت و جلالم سوگند که هرگز او را نمی بخشم.
(5)
امام باقر (علیه السلام):
لما سئل عن الکبائر -: کل شی ء أوعد الله علیه النار؛
در پاسخ به سئوال از کبائر فرمود: هر گناهی که خداوند برای آن وعده آتش داده است (گناه کبیره می باشد).
(6)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
لکل ذنب توبة الا سوء الخلق، فان صاحبه کلما خرج من ذنب دخل فی دنب؛
هر گناهی توبه دارد مگر بد اخلاقی، زیرا آدم بد اخلاق از هر گناهی که در آید (و توبه کند) به گناهی دیگر می افتد.
(7)
امام باقر (علیه السلام):
الذنوب کلها شدیدة وأشدها ما نبت علیه اللحم والدم؛
همه گناهان بدند و بدترین آنها گناهی است که از آن گوشت و خون بروید.
(8)
امام علی (علیه السلام):
- لما سئل: أی دنب أعجل عقوبة لصاحبه؟ - من ظلم من لا ناصر له الا الله وجاور النعمة یاتقصیر واستطال بالبغی علی الفقیر؛
در پاسخ به این سئوال که: کیفر کدام گناه زودتر دامنگیر گنهکار می شود؟ فرمود: ستم کردن به کسی که یاوری جز خدا ندارد و کوتاهی در شکر نعمت و دراز کردن دست ستم به نیازمند.
(9)
امام باقر (علیه السلام):
أربعه أسرع شی ء عقوبة: رجل أحسنت الیه ویکافیک بالاحسان الیه اساءة، ورجل لا تبغی علیه وهو یبغی علیک، ورجل عاهدته علی أمر فمن أمرک الوفاء له ومن أمره الغدر بک، ورجل یصل قرابته ویقطعونه؛
چهار چیز است که کیفرشان از هر گناهی زودتر به انسان می رسد: کسی که به او خوبی کنی و او پاداش آن را به بدی دهد، کسی که تو به او ستمی نکنی و او به تو ستم کند، کسی که در کاری با او پیمان بندی و تو به پیمانت وفادار مانی و او خیانت و پیمان شکنی کند و کسی که تو با او رابطه برقرار کنی و او با تو قطع رابطه کند.
(10)
امام سجاد (علیه السلام):
الذنوب التی ترد الدعاء: سوء النیة، وخبث السریرة، والنفاق مع الاخوان، وترک التصدیق بالاجابة، وتاخیر الصلوات المفروضات حتی تذهب أوقاتها، وترک التقرب الی الله عزوجل بالبر والصدقة، واستعمال البذاء، والفحش فی القول؛
گناهانی که از استجابت دعا جلوگیری می کنند عبارتند از؛ بد نیتی، خبث باطن، دورویی با برادران، باور نداشتن به اجابت دعا، به تأخیر انداختن نمازهای واجب تا آن که وقتشان بگذرد، تقرب نجستن به خدای عزوجل با نیکوکاری و صدقه، بد زبانی و زشتگویی.