فهرست کتاب


یک هزار حدیث در یک صد موضوع

گردآورنده هادی موحدی‏‏

80 - صله رحم

(1)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
الصدقه علی وجهها واصطناع المعروف وبر الوالدین وصلة الرحم تحول الشقاء سعادة وتزید فی العمر و تقی مصارع السوء؛
صدقه بجا و نیکوکاری و نیکی به پدر و مادر وصله رحم، بدبختی را به خوشبختی تبدیل و عمر را زیاد و از مرگ بد جلوگیری می کند.
(2)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
الصدقة بعشرة والقرض بثمانیة عشرة وصلة الاخوان بعشرین وصلة الرحم باربعة وعشرین؛
صدقه دادن ده حسنه، قرض دادن هجده حسنه، رابطه با برادران (دینی) بیست حسنه وصله رحم بیست و چهار حسنه دارد.
(3)
امام علی (علیه السلام):
صلة الرحم توجب المحبة وتکبت العدو؛
صله رحم محبت آور است و دشمن را خوار می گرداند.
(4)
امام علی (علیه السلام):
کفروا ذنوبکم وتحببوا الی ربکم بالصدقة وصلة الرحم؛
با صدقه و صله رحم گناهان خود را پاک کنید و خود را محبوب پروردگارتان گردانید.
(5)
امام علی (علیه السلام):
صلة الرحم تدر النعم وتدفع النقم؛
صله رحم نعمت ها را فراوان می کند و سختی ها را از بین می برد.
(6)
امام علی (علیه السلام):
زکوة الیسار بر الجیران وصلة الارحام؛
زکات رفاه، نیکی با همسایگان و صله رحم است.
(7)
امام باقر (علیه السلام):
ان اعجل الخیر ثواباً صلة الرحم؛
ثواب صله رحم سریع تر از هر کار خیری به صاحبش می رسد.
(8)
امام باقر (علیه السلام):
صلة الارحام تزکی الاعمال وتنمی الاموال وتدفع البلوی وتیسر الحساب وتنسی فی الاجل؛
صله رحم اعمال را پاکیز، اموال را بسیار، بلا را دفع، حساب (قیامت) را آسان می کند و مرگ را به تاخیر می اندازد.
(9)
امام صادق (علیه السلام):
ان صلة الرحم والبر لیهونان الحساب ویعصمان من الذنوب؛
صله رحم و نیکی، حساب (قیامت) را آسان می کند و از گناهان جلوگیری می نماید.
(10)
امام صادق (علیه السلام):
صلة الارحام تحسن الخلق و تسمح الکف وتطیب النفس وتزید فی الرزق و تنسی فی الاجل؛
صله رحم اخلاق را خوب، دست را بخشنده، جان را پاکیزه، روزی را زیاد می کند و مرگ را به تأخیر می اندازد.

81 - شیطان

(1)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
یا أیها الناس انما هو الله والشیطان، والحق والباطل والهدی والضلالة والرشد والغی والعاجلة والاجلة والعاقبة والحسنات والسیئات، فما کان من حسنات فلله وما کان من سیئات فللشیطان لعنه الله؛
ای مردم! جز این نیست که خداست و شیطان، حق است و باطل، هدایت است و ضلالت، رشد است و گمراهی، دنیاست و آخرت، خوبی هاست و بدیها، پس همه خوبی ها از آن خداست و همه زشتی ها از آن شیطان ملعون است.
(2)
امام صادق (علیه السلام):
قال ابلیس: خمسة (أشیاء) لیس لی فیهن حیلة وسائر الناس فی قبضتی: من اعتصم بالله عن نیة صادقة واتکل علیه فی جمیع أموره و من کثر تسبیحه فی لیله ونهاره ومن رضی لاخیه جمیع اموره ومن کثر تسبیحه فی لیله ونهاره ومن رضی لاخیه المومن بما یرضاه لنفسه ومن لم یجزع علی المصیبة حین تصیبه ومن رضی بما قسم الله له ولم یهتم لرزقه؛
شیطان گفت: پنج نفرند که هیچ راهی به آنها ندارم اما دیگر مردم در مشت من هستند: 1. هر کس با نیت درست به خدا پناه ببرد و در همه کارهایش بر او توکل کند، 2. کسی که شب و روز بسیار تسبیح خدا گوید، 3. کسی که برای برادر مومنش آن پسندید که برای خود می پسندد، 4. کسی که هر گاه مصیبتی به او می رسد، بی تابی نمی کند، 5. و هر کس که به آنچه خداوند قسمتش کرده، خرسند است و غم روزیش را نمی خورد.
(3)
امام هادی (علیه السلام):
فقال نوح (علیه السلام) تکلم، فقال ابلیس اذا وجدنا ابن آدم شحیحاً أو حریصاً أو حسوداً أوجباراً أو عجولا تلقفناه تلقف الکرة فان اجتمعت لنا هذه الاخلاق سمیناه شیطاناً مریداً؛
شیطان به حضرت نوح (علیه السلام) گفت: اگر آدمی را بخیل یا حریص یا حسود یا ستمگر و یا عجول یافتیم، به سرعت او را به چنگ می آوریم و اگر تمامی این صفات در او باشد - از ماست - و او را چون خود - شیطان نافرمان می نامیم.
(4)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
لایزال الشیطان یرعب من بنی آدم ما حافظ علی الصلوات الخمس فاذا ضیعهن تجرء علیه وأوقعه فی العظائم؛
شیطان تا آنگاه که انسان مراقب نمازهای پنجگانه اش می باشد از او می ترسد و چون نمازهایش را تباه کرد بر او جرأت پیدا می کند و او را در گناهان بزرگ فرو می برد.
(5)
امام علی (علیه السلام):
احذر الغضب فانه جند عظیم من جنود ابلیس؛
از خشم بپرهیز که آن، سپاهی بزرگ از سپاهیان شیطان است.
(6)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
ألا لایخلون رجل بامرأة الا کان ثالثهما الشیطان؛
بدانید که هیچ مردی با زن نامحرم خلوت نمی کند جز آنکه سومی آنها شیطان است.
(7)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
یا علی اذا حضر وقت صلاتک فتهیألها والا شغلک الشیطان واذا نویت خیراً فعجل والا منعک الشیطان عن ذلک؛
ای علی هر گاه وقت نمازت رسید آماده آن شو و گرنه شیطان تو را سرگرم می نماید و هرگاه قصد (کار) خیری کردی شتاب کن وگرنه شیطان تو را از آن منع می کند.
(8)
امام صادق (علیه السلام):
لا یزال ابلیس فرحاً ما اهتجر المسلمان، فاذا التقیا اصطکت رکبتاه وتخلعت أوصاله ونادی یا ویله ما لقی من الثبور؛
وقتی که میان دو نفر مسلمان قهر و جدایی به وجود آید، شیطان بسیار خوشحال می شود، اما همین که با یکدیگر آشتی کنند، زانوهایش می لرزد و بندبند وجودش پاره می شود و فریاد می زند: ای وای بر من که به سبب این آشتی هلاک شدم.
(9)
امام صادق (علیه السلام):
البیت الذی لایقرأ فیه القرآن ولایذکر الله عزوجل فیه تقل برکته وتهجره الملائکة وتحضره الشیاطین؛
خانه ای که در آن قرآن خوانده نمی شود و از خدا یاد نمی گردد، برکتش کم شده، فرشتگان آن را ترک می کنند و شیاطین در آن حضور ی یابند.
(10)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
ألا اخبرکم بشی ء ان أنتم فعلتموه تباعد الشیطان منکم کما تباعد المشرق من المغرب؟ قالوا: بلی، قال: الصوم یسود وجهه والصدقة تکسر ظهره والحب فی الله والموازرة علی العمل الصالح یقطعان دابره، والاستغفار یقطع وتینه؛
آیا شما را از چیزی خبر ندهم که اگر به آن عمل کنید شیطان از شما دور شود، چندان که مشرق از مغرب دور است؟ عرض کردند: چرا. فرمودند : روزه، روی شیطان را سیاه می کند و صدقه، پشت او را می شکند و دوست داشتن برای خدا و هم یاری در کار نیک، ریشه او را می کند و استغفار، شاهرگش را می زند.

82 - گناه

(1)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
اتقوا الذنوب فانها ممحقة للخیرات ان العبد لیذنب الذنب فینسی به العلم الذی کان قد علمه؛
از گناهان دوری کنید، زیرا گناهان خوبیها را محو می کند، همانا بنده (گاه) گناه می کند و به سبب آن دانشی را که داشته فراموش می کند.
(2)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
الذنب شوم علی غیر فاعله ان عیره ابتلی به وان اغتابه أثم وان رضی به شارکه؛
گناه برای غیر گناهکار نیز شوم است، اگر گنهکار را سرزیش کند به آن مبتلا شود و اگر غیبت او کند گنهکار شود و اگر به گناه رضایت دهد شریک وی باشد.
(3)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
اذا خفیت الخطیئة لا یضر الا صاحبها واذا ظهرت فلم تغیر ضرت العامة؛
وقتی گناهی مخفی بماند بجز گناهکار کسی را ضرر نمی رساند و اگر آشکار شود از آن جلوگیری نکنند برای همه مردم زیان دارد.
(4)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
من قارف ذنباً فارقه عقل لایرجع الیه أبداً؛
هر کس گناهی را مرتکب شود عقلی از او جدا شود که دیگر هرگز باز نگردد.
(5)
امام باقر (علیه السلام):
عجباً لمن یحتمی من الطعام مخافة الداء کیف لا یحتمی من الذنوب مخافة النار؛
تعجب است از کسی که به خاطر ترس از بیماری از خوردن غذا پرهیز می کند، چگونه از ترس آتش دوزخ از گناهان پرهیز نمی کند.
(6)
امام علی (علیه السلام):
لو لم یتوعد الله علی معصیته لکان یجب ألا یعصی شکراً لنعمه؛
اگر خداوند برای نافرمانی از خود هشدار هم نمی داد باز واجب بود که به شکرانه نعمتهایش نافرمانی نشود.
(7)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
ایاک أن تدع طاعة الله وتقصد معصیته شفقة علی أهلک، لانه تعالی یقول: (یا أیها الناس اتقوا ربکم واخشوا یوماً لا یجزی والد عن ولده مولود هو جاز عن والده شیئاً...)؛
مبادا از روی مهر و محبت به خانواده ات، طاعت خدا را واگذاری و به نافرمانی او روی آوری، زیرا خدای تعالی می فرماید: ای مردم تقوای الهی را رعایت کنید و از آن روزی بهراسید که نه پدری می تواند برای فرزندش کاری بکند و نه فرزندی برای پدرش....
(8)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
من حاول أمراً بمعصیة الله کان أبعد له مما رجا وأقرب مما اتقی؛
کسی که با معصیت و نافرمانی خدا به دنبال کاری باشد به آنچه امید دارد، زودتر از دستش می رود و از آنچه می ترسد، زودتر به سرش ی آید.
(9)
امام کاظم (علیه السلام):
ان لله عزوجل فی کل یوم ولیلة منادیاً ینادی: مهلا مهلا عباد الله عن معاصی الله، فلولا بهائم رتع، وصبیة رضع، وشیوخ رکع، لصب علیکم العذاب صباً ترضون به رضاً؛
در هر شب و روز از جانب خدای عزوجل آواز دهنده ای ندا می دهد: ای بندگان خدا از نافرمانی خدا باز ایستید، باز ایستید، زیرا اگر به خاطر حیوانات چرنده و کودکان شیرخواره و سالخوردگان خمیده پشت نبود، چنان عذابی بر سر شما ریخته می شد که ریزه ریزه می شدید.
(10)
امام علی (علیه السلام):
الذنوب الداء والدواء الاستغفار والشفاء أن الاتعود؛
گناهان درد، و داروی آنها، استغفار است و شفایش به این است که عود نکنند.