فهرست کتاب


یک هزار حدیث در یک صد موضوع

گردآورنده هادی موحدی‏‏

68 - مسافرت

(1)
امام علی (علیه السلام):
تغرب عن الاوطان فی طلب العلا وسافر ففی الاسفار خمس فوائد تفرج هم واکتساب معیشة و علم و آداب و صحبة ماجد؛
برای کسب مجد و عظمت از وطن دور شو و سفر کن که در مسافرت پنج فایده است: برطرف شدن اندوه، بدست آوردن روزی و دانش و آداب زندگی، و هم نشینی با بزرگواران.
(2)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
سافروا تصحوا وترزقوا؛
مسافرت کنید، تا سالم بمانید و روزی کسب کنید.
(3)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
من السنة اذا خرج القوم فی سفر أن یخرجوا نفقتهم، فان ذلک أطیب لانفسهم وأحسن لاخلاقهم؛
از سنت این است که وقتی گروهی به مسافرت می روند خرج سفرشان را خود بردارند که این کار موجب آرامش خاطر و خوش اخلاقی آنان می شود.
(4)
امام صادق (علیه السلام):
افتتح سفرک بالصدقة واخرج اذا بدالک فانک تشتری سلامة سفرک؛
مسافرت خود را با صدقه آغاز کن و هر گاه خواستی بیرون برو، زیرا (با صدقه دادن) سلامت سفرت را می خری.
(5)
امام صادق (علیه السلام):
کان أبو عبدالله (علیه السلام) اذا أراد سفراً، قال: اللهم خل سبیلنا وأحسن تسییرنا وأعظم عافیتنا؛
امام صادق (علیه السلام) وقتی تصمیم به سفر می گرفت عرض می کرد: خدایا راه را بر ما بگشای و سفرمان را به بهترین وجه قرار ده و به ما سلامت و عافیت کامل عطا کن.
(6)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
(فی مروة السفر) وأما التی فی السفر فبذل الزاد و حسن الخلق والمزاح فی غیر المعاصی؛
(درباره مردانگی در سفر فرمودند): مردانگی در سفر عبارت است از بخشیدن از زاد و توشه خود به همراهان و خوش اخلاقی و شوخی کردن به شرط آن که معصیت خدا نباشد.
(7)
امام علی (علیه السلام):
لا یخرج الرجل فی سفر یخاف فیه علی دینه وصلاته؛
انسان نباید به سفری رود که می ترسد در آن به دین و نمازش لطمه ای وارد آید.
(8)
امام صادق (علیه السلام):
- لما سأله شهاب بن عبد ربه عن التوسع علی الاخوان فی السفر -: لا تفعل یا شهاب، ان بسطت وبسطوا أجحفت بهم، وان هم أمسکوا أذللتهم، فاصحب نظراءک، اصحب نظراءک؛
در پاسخ به سوال شهاب بن عبدربه از بخشش زیاد به برادران هنگام مسافرت فرمودند: ای شهاب، این کار را مکن؛ زیرا اگر تو گشاده دستی کنی و آنها نیز (از روی ناچاری) گشاده دستی کنند، آنان را به زحمت انداخته و اگر از گشاده دستی خودداری کنند، آنان را خوار و خجلت زده کرده ای پس با افراد هم سطح خودت مسافرت کن.
(9)
امام علی (علیه السلام):
أما مروءة السفر، فبذل الزاد وقلة الخلاف علی من صحبک و کثرة ذکر الله عزوجل فی کل مصعد مهبط و نزول وقیام وقعود؛
اما مردانگی در سفر عبارت است از بخشش از زاد توشه خود به همراهان، کمی مخالفت و ناسازگاری با همسفران و زیاد به یاد خدا بودن در هر فراز و نشیب و نشست و برخاست.
(10)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
اذا خرج أحد کم الی سفر ثم قدم علی أهله فلیهدهم ولیطرفهم ولوحجارة؛
هر گاه یکی از شمابه سفر رفت، در بازگشت حتی اگر شده یک قطعه سنگ برای خانواده اش هدیه و تحفه بیاورد.

69 - پدر و مادر

(1)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
من یضمن لی بر الوالدین وصلة الرحم أضمن له کثرة المال و زیادة العمر والمحبة فی العشیرة؛
هر کس نیکی به پدر و مادر و صله رحم را برایم ضمانت کند، من نیز زیادی مال، طول عمر و محبت او را در دل خویشاوندان، ضمانت می نمایم.
(2)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
نظر الولد الی والدیه حباً لهما عبادة؛
نگاه محبت آمیز به پدر و مادرش عبادت است.
(3)
امام صادق (علیه السلام):
عن أبی ولاد الحناط قال: سألت أبا عبدالله (علیه السلام) عن قول الله: و بالوالدین احساناً فقال: الاحسان أن تحسن صحبتهماتکلفهما أن یسالاک شیئاً هما یحتاجان الیه؛
ابی ولاد می گوید: معنای آیه وبالوالدین احسانا را از امام صادق علیه السلام پرسیدم، فرمودند: احسان به پدر و مادر این است که رفتارت را با آنها نیکوکنی و مجبورشان نکنی تا چیزی که نیاز دارند از تو بخواهند (یعنی قبل از درخواست آنان نیازشان را بر طرف کنی).
(4)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
یا علی رضی الله کله فی رضی الوالدین وسخط الله تعالی فی سخطهما؛
یا علی همه خشنودی خداوند در خوشنودی پدر و مادر و ناخشنودی خداوند متعال در ناخشنودی آنان است.
(5)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
سید الابرار یوم القیامة رجل بر والدیه بعد موتهما؛
سرور نیکوکاران در روز قیامت آن کسی است که نسبت به پدر و مادر خود بعد از وفاتشان نیز نیکوکار باشد.
(6)
امام رضا (علیه السلام):
بر الوالدین واجب وان کانا مشرکین و لا طاعة لهما فی معصیة الخالق؛
نیکی به پدر و مادر واجب است اگر چه مشرک باشد، ولی در معصیت خدا نباید اطاعتشان کرد.
(7)
امام علی (علیه السلام):
من أحزن والدیه فقد عقهما؛
کسی که پدر و مادر خو را ناراحت کند عاق والدین شده است.
(8)
امام موسی کاظم (علیه السلام):
کن باراً واقتصر علی الجنة وان کنت عاقاً فاقتصر علی النار؛
اگر بهشت می خواهی با پدر و مادر خوشرفتار باش و اگر تحمل آتش دوزخ را داری عاق آنها باش.
(9)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
دعاء الوالد لولده کدعاء النبی لامته؛
دعای پدر برای فرزندش همانند دعای پیامبر برای امتش است.
(10)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
دعا الوالدة یفضی الی الحجاب؛
دعای مادر از موانع نپذیرفتن دعا می گذرد.

70 - ازدواج

(1)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
ما بنی بناء فی الاسلام احل الی الله تعالی من التزویج؛
هیچ بنایی در اسلام بر پا نشد که نزد خداوند متعال دوست داشتنی تر از ازدواج باشد.
(2)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
من أحب ان یلقی الله طاهراً مطهراً فلیلقه بزوجة؛
هر کس دوست دارد خداوند را پاک و پاکیزه دیدار کند، باید ازدواج کند.
(3)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
من ترک التزویج مخافة العیلة اساء ظنه بالله عزوجل ان الله عزوجل یقول: ان یکونوا فقراء یغنهم الله من فضله؛
هر کس از ترس فقر ازواج نکند به خداوند بد گمان شده است زیرا خداوند می فرماید: اگر تهیدست باشند، خداوند آنان را از فضل خود، بی نیاز می کند.
(4)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
خیر النکاح ایسره؛
بهترین ازواج آن است که آسان تر انجام شود.
(5)
امام صادق (علیه السلام):
تزوجوا الحجر الصالح فان العرق دساس؛
با خانواده خوب و شایسته وصلت کنید، زیرا اصل و نصب تأثیر دارد.
(6)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
زوجوا ایاماکم فان الله یحسن لهم فی اخلاقهم ویوسع لهم فی ارزاقهم ویزیدهم فی مرواتهم؛
بی همسران خود را همسر دهید که خداوند اخلاق ایشان را نیکو می کند و روزیشان را افزایش داده و بر مروت آنها می افزاید.
(7)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
ایاکم و خضراء الدمن قیل یا رسول الله ما خضراء الدمن قال: المرأة الحسناء فی منبت السوء؛
از سبزه در زباله دانی دوری کنید! گفتند: ای رسول خدا سبزه در زباله دانی چیست؟ فرمودند: زن زیبا در خانواده بد.
(8)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
من زوج کریمته من فاسق فقد قطع رحمة؛
هر کس دختر گرامیش را به ازدواج مردی گنه کار در آورد در حقیقت نسل خود را ضایع کرده است.
(9)
امام حسن (علیه السلام):
زوجها من رجل تقی فانه ان احبها اکرمها وان ابغضها لم یظلمها؛
دخترت را به ازدواج فردی با تقوا در آور زیرا اگر دخترت را دوست بدارد، گرامیش می دارد و اگر دوستش نداشته باشد به او ظلم نمی کند.
(10)
امام صادق (علیه السلام):
اذا تزوج الرجل المراة لما لها او جمالها لم یرزق ذلک فان تزوجها لدینها رزقه الله عزوجل جمالها و مالها؛
اگر مردی با زنی به خاطر ثروت یا زیبایی او ازواج کند، آن را به دست نمی آورد و اگر به خاطر دینش با او ازواج نماید، خداوند زیبایی و ثروت او را نیز نصیبش می گرداند.