فهرست کتاب


یک هزار حدیث در یک صد موضوع

گردآورنده هادی موحدی‏‏

62 - روزی

(1)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
خیر الرزق مایکفی؛
بهترین روزی آن است که انسان را کفایت کند.
(2)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
من أکل من کد یده حلالا فتح له أبواب الجنة یدخل من أیها شاء؛
هر کس از دسترنج حلال خود روزی خورد، درهای بهشت به روی او گشوده می شود تا از هر کدام که بخواهد وارد شود.
(3)
امام علی (علیه السلام):
اعلموا أن وان ضعفت حیلته، و وهنت مکیدته أنه لن ینقص مما قدر الله له، و ان قوی فی شدة الحیلة و قوة المکیدة أنه لن یزاد علی ما قدر الله له؛
بدانید که آنچه خداوند برای بنده مقدر کرده است، بی کم و کاست به او می رسد هر چند در چاره اندیشی و پیدا کردن راه های کسب روزی ناتوان باشد و نیز بیش از آنچه خداوند برایش مقدر کرده به او نرسد، هر چند بسیار زرنگ و چاره اندیش باشد.
(4)
امام باقر (علیه السلام):
لیس من نفس الا وقد فرض الله لها رزقها حلالا یأتیها فی عافیة، وعرض لها بالحرام من وجه آخر، فان هی تناولت من الحرام شیئاً قاصها به من الحلال الذی فرض الله لها، وعند الله سواهما فضل کبیر؛
خداوند برای هر کس روزی حلالی مقرر داشته که به سلامت به او خواهد رسید. از سوی دیگر روزی حرام نیز روزی او قرار داده است که اگر انسان روزی خود را از آن حرام به دست آورد خداوند در عوض روزی حلالی را که برای او مقدر کرده است از او باز خواهد داشت و غیر از این دو روزی (حلال و حرام) روزی های فراوان دیگری نیز نزد خداوند هست.
(5)
امام باقر (علیه السلام):
اللهم ارزقنی رزقاً حلالا یکفینی ولاترزقنی رزقاً یطغینی و لا تبتلینی بفقر أشقی به مضیقأ علی...؛
خدایا روزی کن مرا رزق حلالی که کفایتم کند و روزی مکن آن رزقی که به سرکشی ام کشاند و مرا به فقری گرفتار نساز که در تنگنایم قرار دهد وبدبخت شوم.
(6)
امام حسن (علیه السلام):
فان الرزق مقسوم واستعمال الحرص استعمال الماثم؛
روزی قسمت شده است و حرص زدن سبب مبتلا شدن به گناهان می شود.
(7)
امام علی (علیه السلام):
اذا ألطأت الارزاق علیک فاستغفر الله یوسع علیک فیها؛
هر گاه در روزی تو تأخیر و تنگی پدید آمد، آمرزش بخواه تا روزی را بر تو فراخ گرداند.
(8)
امام صادق (علیه السلام):
فی قوله تعالی (ویرزقه من حیث لا یحتسب) أی یبارک فیما آتاه؛
درباره آیه و او را از جایی که گمانش را نمی برد روزی می دهد فرمود: یعنی به آنچه که عطایش فرموده است برکت و فزونی می بخشد.
(9)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
من رضی بما رزقه الله قرت عینه؛
هر کس به آنچه خداوند روزی اش کرده راضی باشد، خوش و خرم بماند.
(10)
امام باقر (علیه السلام):
ان العبد لیذنب الذنب فیزوی عنه الرزق؛
بنده گناه می کند و به سبب آن روزی از او گرفته می شود.

63 - افزایش روزی

(1)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
من أحب أن یمد له فی عمره وأن یزاد فی رزقه فلیبر والدیه ولیصل رحمة؛
هر کس دوست دارد که عمرش طولانی و روزیش زیاد شود به پدر و مادر خود نیکی کند و صله رحم نماید.
(2)
امام صادق (علیه السلام):
من حسن بره فی أهل بیته زید فی رزقه؛
هر کس به شایستگی در حق خانواده اش نیکی کند، روزیش زیاد می شود.
(3)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
اربع تزید الرزق: حسن الخلق وحسن الجوار و کف الاذی وقلة الضجر؛
چهار چیز روزی را زیاد می کند: خوش اخلاقی، خوشرفتاری با همسایه، اذیت نکردن و کم بی تابی کردن.
(4)
امام صادق (علیه السلام):
من حسنت نیته زید فی رزقه؛
نیت خوب داشتن روزی را زیاد می کند.
(5)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
استنزلوا الرزق بالصدقة والبکور مبارک یزید فی جمیع النعم خصوصاً فی الرزق... وطیب الکلام یزید فی الرزق؛
با صدقه دادن روزی را فرود آورید، سحر خیزی برکت آور است و همه نعمت ها، مخصوصاً روزی را زیاد می کند و خوش زبانی (هم) روزی را زیاد می کند.
(6)
امام علی (علیه السلام):
مواساة الاخ فی الله عزوجل یزید فی الرزق والبکور فی طلب الرزق یزید فی الرزق والاستغفار یزید فی الرزق واستعمال الامانة یزید فی الرزق وقول الحق یزید فی الرزق؛
همدردی و یاری نمودن برادر (دینی) روزی را زیاد می کند، سحر خیزی در طلب روزی، استغفار، امانت داری، و حق گویی روزی را زیاد می کند.
(7)
امام صادق (علیه السلام):
البر یزید فی الرزق؛
نیکوکاری روزی را زیاد می کند.
(8)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
لما قیل له: احب أن یوسع علی فی الرزق؟ -: دم علی الطهارة یوسع علیک فی الرزق؛
به رسول خدا (صلی الله علیه و اله) عرض شد: دوست دارم روزیم زیاد شود، فرمودند پیوسته با وضو باش.
(9)
امام علی (علیه السلام):
العسر یفسد الاخلاق، التسهل یدر الارزاق؛
سختگیری، اخلاق را تباه می کند، آسان گیری روزی ها را سرازیر می کند.
(10)
امام علی (علیه السلام):
ترک الحرص یزید فی الرزق وشکر المنعم یزید فی الرزق واحتناب الیمین الکاذبة یزید فی الرزق؛
حرص نورزیدن روزی را زیاد می کند، شکر نعمت و دوری نمودن از قسم دروغ روزی را زیاد می کند.

64 - قرض

(1)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
دخلت الجنة فرأیت علی بابها: الصدقة بعشرة والقرض بثمانیة عشر فقلت یا جبرئیل کیف صارت الصدقة بعشرة والقرض بثمانیة عشر؟ قال: لان الصدقة تقع علی ید الغنی والفقیر والقرض لایقع الا فی ید من یحتاج الیه؛
وارد بهشت شدم، دیدم بر در آن نوشته است (ثواب) صدقه ده برابر است و قرض هجده برابر. گفتم: ای جبرئیل چرا صدقه ده برابر و هجده قرض برابر است؟ گفت: زیرا صدقه به دست نیازمند و بی نیاز می رسد اما قرض جز به دست کسی که به آن نیاز دارد، نمی رسد.
(2)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
من أخذ أموال الناس یرید أداءها أدی الله عنه و من أخذها یرید اتلافها اتلفه الله؛
هر کس اموال مردم را بگیرد و قصد پرداخت آن را داشته باشد خداوند آن را بپردازد (او را یاری می کند) و هر کس اموال مردم را بگیرد و قصد تلف کردن داشته باشد خداوند آن را تلف کند.
(3)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
ان الله تعالی مع الدائن حتی یقضی دینه مالم یکن دینهه فیما یکره الله؛
خداوند یار قرض دار است تا قرض خود را بپردازد به شرط آن که قرض وی بر خلاف رضای خدا نباشد.
(4)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
من أقرض ملهوفاً فأحسن طلبته استأنف العمل وأعطاه الله بکل درهم ألف قنطار من الجنة؛
هر کس به گرفتار و درمانده ای قرض بدهد و در پس گرفتن آن خوشرفتاری کند (گناهانش پاک می شود) اعمالش را دوباره شروع می کند و خداوند در برابر هر درهم، هزار قنطار (ثروتی فراوان) در بهشت به او عطا کند.
(5)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
من احتاج الیه أخوه المسلم فی قرض و هو یقدر علیه فلم یفعل حرم الله علیه ریح الجنة؛
کسی که برادر مسلمانش در قرضی به او نیاز پیدا کند و او بتواند قرض بدهد و چنین نکند، خداوند بوی بهشت را بر او حرام می کند.
(6)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
کما لایحل لغریمک أن یمطلک وهو موسر فکذلک لایحل لک أن تعسره اذا علمت أنه معسر؛
همانطور که برای آن کسی که از تو قرض گرفته جایز نیست که اداء آن را به تاخیر بیندازد، پس برای تو هم جایز نخواهد بود که با این که می دانی او تنگدست است از او مطالبه کنی.
(7)
امام رضا (علیه السلام):
اعلم أن من استدان دیناً ونوی قضاءه، فهو فی أمان الله حتی یقضیه، فان لم ینو قضاءه فهو سارق؛
کسی که قرض بگیرد در صورتی که تصمیم داشته باشد آن را پس دهد در امان خداست تا آن را اداء کند ولی اگر تصمیم نداشته باشد آن را به صاحبش برگرداند، دزد محسوب می شود.
(8)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
من أراد تستجاب دعوته وأن تکشف کربته فلیفرج عن معسر؛
هر کس می خواهد دعایش مستجاب و اندوهش برطرف شود، به تنگدست مهلت دهد.
(9)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
أقل من الدین تعش حراً؛
قرض کمتر گیر تا آزاد باشی.
(10)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
حوسب رجل ممن کان قبلکم فلم یوجد له من الخیر شی ء الا أنه کان رجلا موسراً و کان یخالط الناس و کان یامر غلمانه أن یتجاوزوا عن المعسر فقال الله عزوجل لملائکته نحن أحق بذلک منه تجاوزوا عنه؛
یکی از گذشتگان را به حساب کشیدند و کار نیکی نداشت جز آن که توانگری بود و با مردم داد و ستد داشت و به غلامان خود می گفت از مطالبه واماندگان درگذرید خداوند به فرشتگان گفت: ما به گذشت از او سزاوارتریم، از او در گذرید.