فهرست کتاب


یک هزار حدیث در یک صد موضوع

گردآورنده هادی موحدی‏‏

50 - کینه

(1)
امام علی (علیه السلام):
الدنیا أصغر وأحقر وأنزر من أن تطاع فیها الاحقاد؛
دنیا کوچکتر و حقیرتر و ناچیزتر از آن است که در آن از کینه ها پیروی شود.
(2)
امام علی (علیه السلام):
الغل یحبط الحسنات؛
کینه، خوبی ها را نابود می کند.
(3)
امام علی (علیه السلام):
من اطرح الحقد استراح قلبه ولبه؛
هر کس کینه را از خود دور کند، قلب و عقلش آسوده گردند.
(4)
امام علی (علیه السلام):
سبب الفتن الحقد؛
علت فتنه ها و آشوب ها کینه توزی است.
(5)
امام حسین (علیه السلام):
ان شیعتنا من سلمت قلوبهم من کل غش وغل ودغل؛
بی گمان شیعیان ما دلهایشان از هر خیانت، کینه، و فریبکاری پاک است.
(6)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
تهادوا فانها تذهب بالضغائن؛
به یکدیگر هدیه بدهید زیرا کینه ها را از بین می برد.
(7)
امام علی (علیه السلام):
احصد الشر من صدر غیرک بقلعه من صدرک؛
برای درو کردن بدی از سینه دیگران، آن را از سینه خودت ریشه کن کن.
(8)
امام علی (علیه السلام):
احتمل أخاک علی ما فیه ولاتکثر العتاب، فانه یورث الضغینة؛
برادرت را با همان وضعی که دارد تحمل کن و زیاد سرزنش نکن، زیرا این کار کینه می آورد.
(9)
امام علی (علیه السلام):
عند الشدائد تذهب الاحقاد؛
در هنگام سختی ها و گرفتاری ها کینه ها از بین می رود.
(10)
امام هادی (علیه السلام):
العتاب مفتاح الثقال والعتاب خیر من الحقد؛
گلایه کردن کلید سرسنگینی و بهتر از کینه است.

51 - عزت

(1)
امام حسن عسکری (علیه السلام):
ما ترک الحق عزیز الا ذل و لا أخذبه ذلیل الا عز؛
هیچ عزیزی حق را ترک نکرد، مگر این که ذلیل شد و هیچ ذلیلی به حق عمل نکرد مگر این که عزیز شد.
(2)
امام صادق (علیه السلام):
ان الله فوض الی المومن اموره کلها ولم یفوض الیه أن یکون ذلیلا أما تسمع الله تعالی یقول: (ولله العزة ولرسوله وللمومنین)؟ فالمومن یکون عزیراً و لا یکون ذلیلا قال: ان المومن أعز من الجبل لان الجبل یستقل منه بالمعاول والمومن لا یستقل من دینه بشی ء؛
خداوند اختیار همه کارها را به مومن داده اما این اختیار را به او نداده است که ذلیل باشد. مگر نشنیده ای که خدای تعالی می فرماید: عزت از آن خدا و رسولش و مومن است؟ پس، مومن عزیز است و ذلیل نیست. (در ادامه) فرمودند: مومن از کوه محکم تر است، زیرا از کوه با ضربات تیشه کم می شود اما با هیچ وسیله ای از دین مومن نمی توان کاست.
(3)
امام علی (علیه السلام):
ألا انه من ینصف الناس من نفسه لم یزده الله الا عزاً؛
بدانید که هر کس با مردم منصفانه رفتار کند، خداوند جز برعزت او نیفزاید.
(4)
امام صادق (علیه السلام):
ما من عبد کظم عیظاً الا زاده الله عزوجل عزاً فی الدنیا والاخرة؛
هیچ بنده ای خشم خود را فرو نخورد، مگر این که خداوند عزوجل بر عزت او در دنیا و آخرت افزود.
(5)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
ان الله تعالی یقول کل یوم: أنا ربکم العزیز، فمن أراد عز الدارین فلیطع العزیز؛
خدای تعالی هر روز می فرماید: من پروردگار عزیز شما هستم، پس هر کس خواهان عزت دو جهان است باید که از خدای عزیز اطاعت کند.
(6)
امام علی (علیه السلام):
ثم أنرل علیه الکتاب... وعزاً لاتهزم أنصاره...؛
قرآنی که بر پیامبر نازل شد... عزتی است که هوادارانش شکست نمی خورند...
(7)
امام صادق (علیه السلام):
ثلاثه اقسم بالله أنها الحق ما نقص مال من صدقه ولازکاة و لا ظلم أحد بظلامة فقدر أن یکافی بها فکظمها الا أبد له الله مکانها عزاً و لا فتح عبد علی نفسه باب مسألة الا فتح علیه باب فقر؛
به خدا قسم سه چیز حق است: هیچ ثروتی بر اثر پرداخت صدقه و زکات کم نشده، در حق هیچ کس ستمی نشد که بتواند تلافی کند، اما خویشتنداری نمود مگر اینکه خداوند بجای آن به او عزت بخشید و هیچ بنده ای در خواهشی را به روی خود نگشود مگر این که دری از فقر به رویش باز شد.
(8)
امام سجاد (علیه السلام):
اللهم... ذللنی بین یدیک وأعزنی عند خلقک وضعنی اذا خلوت بک وارفعنی بین عبادک وأوغننی عمن هو غنی عنی وزدنی الیک فاقة وفقراً؛
خداوندا... مرا در پیشگاه خودت خوار و نزد خلقت عزیز فرما، مرا در خلوت با خودت پست و در میان بندگانت سربلند گردان و از کسی که از من بی نیاز است، بی نیاز گران و بر نیازمندی و فقر من به خودت بیفزای.
(9)
امام علی (علیه السلام):
فرض الله... الجهاد عزاً للاسلام؛
خداوند... جهاد را برای عزت و سربلندی اسلام واجب فرمود.
(10)
امام صادق (علیه السلام):
لایزال العز قلیقاً حتی یأتی داراً قد استشعر أهلها الیاس مما فی أیدی الناس فیوطنها؛
عزت پیوسته بی قراری می کند تا آن که به خانه ای در آید که اهل آن چشم طمع به دست مردم نداشته باشند و در آن جا مستقر می شود.

52 - ذلت

(1)
امام علی (علیه السلام):
من اعتز بغیر الله أهلکه العز؛
هر کس به جز از خدا عزت بجوید آن عزت او را هلاک می کند.
(2)ا
مام علی (علیه السلام):
کل عزیز داخل تحت القدرة فذلیل؛
هر عزیزی که تحت قدرت و سلطه ای باشد ذلیل است.
(3)
امام صادق (علیه السلام):
ترک الحقوق مذلة وان الرجل یحتاج الی أن یتعرض فیها الکذب؛
ندادن حقوق (دیگران) ذلت می آورد و انسان در این باره مجبور به دروغ گفتن می شود.
(4)
امام حسین (علیه السلام):
ما أهون الموت علی سبیل نیل العز واحیاء الحق لیس الموت فی سبیل العز الاحیاة خالدة ولیست الحیاة مع الذل الا الموت الذی لاحیاة معه؛
چه آسان است مرگی که در راه رسیدن به عزت و احیای حق باشد، مرگ عزتمندانه جز زندگی جاوید و زندگی ذلیلانه جز مرگ همیشگی نیست.
(5)
امام علی (علیه السلام):
الناس من خوف الذل متعجلوا الذل؛
مردم از ترس ذلت به سوی ذلت می شتابند.
(6)
امام صادق (علیه السلام):
لا ینبغی للمومن أن یذل نفسه (قال مفضل بن عمر:) قلت: بما یذل نفسه؟ قال: یدخل فیما یعتذر منه؛
سزاوار نیست که مومن خود را خوار سازد - مفضل بن عمر می گوید: - پرسیدم چگونه خود را خوار می کند؟ فرمودند: دست به کاری زند که موجب عذر خواهی شود.
(7)
امام علی (علیه السلام):
المنیة و لا الدنیة والتقلل و لا التوسل؛
مرگ آری اما پستی و خواری هرگز، به اندک ساختن آری اما دست سوی این و آن دراز کردن هرگز.
(8)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
من أقر بالذل طائعاً فلیس منا أهل البیت؛
هر کس آزادانه ذلت را بپذیرد از ما خاندان نیست.
(9)
امام علی (علیه السلام):
رضی (ب) الذل من کشف (عن) ضره؛
کسی که از گرفتاری خود پرده بردارد، به خواری تن داده است.
(10)
امام علی (علیه السلام):
الصدق عز والجهل ذل؛
راستی عزت است و نادانی ذلت.