فهرست کتاب


یک هزار حدیث در یک صد موضوع

گردآورنده هادی موحدی‏‏

49 - محبت

(1)
امام جواد (علیه السلام):
ثلاث خصال تجتلب بهن المحبة: الانصاف فی المعاشرة والمواساة فی الشدة والانطواع والرجوع الی قلب سلیم؛
با سه خصلت، محبت (دیگران) به دست می آید: انصاف در معاشرت، همدردی (با دیگران) در سختی ها، و بازگشت به قلبی پاک.
(2)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
خیر المومنین من کان مألفة للمومنین ولاخیر فیمن لایالف ولایولف؛
بهترین مومنان کسی است که با مومنان انس بگیرد و کسی که انس نگیرد و انس نپذیرد، خیر در او نیست.
(3)
امام علی (علیه السلام):
النصح یثمر المحبة؛
خیر خواهی محبت آور است.
(4)
امام صادق (علیه السلام):
ان الله عزوجل لیرحم الرجل لشدة حبه لولده؛
خداوند عزوجل انسان را برای محبت بسیار به فرزندانش مورد رحمت خود قرار می دهد.
(5)
امام سجاد (علیه السلام):
القول الحسن یثری المال وینمی الرزق وینسی فی الاجل و یحبب الی الاهل ویدخل الجبة؛
گفتار نیک، ثروت را زیاد و روزی را فراوان می کند، مرگ را به تاخیر می اندازد، (انسان را) محبوب خانواده می کند و به بهشت وارد می نماید.
(6)
امام علی (علیه السلام):
من حسن ظنه بالناس حاز منهم المحبة؛
هر کس به مردم خوش گمان باشد، محبت آنان را به دست می آورد.
(7)
امام علی (علیه السلام):
علیکم بالسخاء و حسن الخلق فانهما یزیدان الرزق و یوجبان المحبة؛
سخاوتمند و خوش اخلاق باشید زیرا این دو روزی را زیاد می کنند و محبت آورند.
(8)
امام باقر (علیه السلام):
اعلم أن الالف من الله والفرک من الشیطان؛
بدان که، انس و الفت گرفتن (با دیگران) از خداوند و دشمنی از شیطان است.
(9)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
تهادوا تزدادوا حباً؛
به یکدیگر هدیه بدهید تا محبت را در میان خود بیفزایید.
(10)
امام صادق (علیه السلام):
اللهم انی اسألک الزین والزینة وأعوذ بک من الشین والشنان والمقت؛
خدایا از تو خوبی، آراستگی و محبت را خواستارم و از بدی و دشمنی و کینه، به تو پناه می برم.

50 - کینه

(1)
امام علی (علیه السلام):
الدنیا أصغر وأحقر وأنزر من أن تطاع فیها الاحقاد؛
دنیا کوچکتر و حقیرتر و ناچیزتر از آن است که در آن از کینه ها پیروی شود.
(2)
امام علی (علیه السلام):
الغل یحبط الحسنات؛
کینه، خوبی ها را نابود می کند.
(3)
امام علی (علیه السلام):
من اطرح الحقد استراح قلبه ولبه؛
هر کس کینه را از خود دور کند، قلب و عقلش آسوده گردند.
(4)
امام علی (علیه السلام):
سبب الفتن الحقد؛
علت فتنه ها و آشوب ها کینه توزی است.
(5)
امام حسین (علیه السلام):
ان شیعتنا من سلمت قلوبهم من کل غش وغل ودغل؛
بی گمان شیعیان ما دلهایشان از هر خیانت، کینه، و فریبکاری پاک است.
(6)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
تهادوا فانها تذهب بالضغائن؛
به یکدیگر هدیه بدهید زیرا کینه ها را از بین می برد.
(7)
امام علی (علیه السلام):
احصد الشر من صدر غیرک بقلعه من صدرک؛
برای درو کردن بدی از سینه دیگران، آن را از سینه خودت ریشه کن کن.
(8)
امام علی (علیه السلام):
احتمل أخاک علی ما فیه ولاتکثر العتاب، فانه یورث الضغینة؛
برادرت را با همان وضعی که دارد تحمل کن و زیاد سرزنش نکن، زیرا این کار کینه می آورد.
(9)
امام علی (علیه السلام):
عند الشدائد تذهب الاحقاد؛
در هنگام سختی ها و گرفتاری ها کینه ها از بین می رود.
(10)
امام هادی (علیه السلام):
العتاب مفتاح الثقال والعتاب خیر من الحقد؛
گلایه کردن کلید سرسنگینی و بهتر از کینه است.

51 - عزت

(1)
امام حسن عسکری (علیه السلام):
ما ترک الحق عزیز الا ذل و لا أخذبه ذلیل الا عز؛
هیچ عزیزی حق را ترک نکرد، مگر این که ذلیل شد و هیچ ذلیلی به حق عمل نکرد مگر این که عزیز شد.
(2)
امام صادق (علیه السلام):
ان الله فوض الی المومن اموره کلها ولم یفوض الیه أن یکون ذلیلا أما تسمع الله تعالی یقول: (ولله العزة ولرسوله وللمومنین)؟ فالمومن یکون عزیراً و لا یکون ذلیلا قال: ان المومن أعز من الجبل لان الجبل یستقل منه بالمعاول والمومن لا یستقل من دینه بشی ء؛
خداوند اختیار همه کارها را به مومن داده اما این اختیار را به او نداده است که ذلیل باشد. مگر نشنیده ای که خدای تعالی می فرماید: عزت از آن خدا و رسولش و مومن است؟ پس، مومن عزیز است و ذلیل نیست. (در ادامه) فرمودند: مومن از کوه محکم تر است، زیرا از کوه با ضربات تیشه کم می شود اما با هیچ وسیله ای از دین مومن نمی توان کاست.
(3)
امام علی (علیه السلام):
ألا انه من ینصف الناس من نفسه لم یزده الله الا عزاً؛
بدانید که هر کس با مردم منصفانه رفتار کند، خداوند جز برعزت او نیفزاید.
(4)
امام صادق (علیه السلام):
ما من عبد کظم عیظاً الا زاده الله عزوجل عزاً فی الدنیا والاخرة؛
هیچ بنده ای خشم خود را فرو نخورد، مگر این که خداوند عزوجل بر عزت او در دنیا و آخرت افزود.
(5)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
ان الله تعالی یقول کل یوم: أنا ربکم العزیز، فمن أراد عز الدارین فلیطع العزیز؛
خدای تعالی هر روز می فرماید: من پروردگار عزیز شما هستم، پس هر کس خواهان عزت دو جهان است باید که از خدای عزیز اطاعت کند.
(6)
امام علی (علیه السلام):
ثم أنرل علیه الکتاب... وعزاً لاتهزم أنصاره...؛
قرآنی که بر پیامبر نازل شد... عزتی است که هوادارانش شکست نمی خورند...
(7)
امام صادق (علیه السلام):
ثلاثه اقسم بالله أنها الحق ما نقص مال من صدقه ولازکاة و لا ظلم أحد بظلامة فقدر أن یکافی بها فکظمها الا أبد له الله مکانها عزاً و لا فتح عبد علی نفسه باب مسألة الا فتح علیه باب فقر؛
به خدا قسم سه چیز حق است: هیچ ثروتی بر اثر پرداخت صدقه و زکات کم نشده، در حق هیچ کس ستمی نشد که بتواند تلافی کند، اما خویشتنداری نمود مگر اینکه خداوند بجای آن به او عزت بخشید و هیچ بنده ای در خواهشی را به روی خود نگشود مگر این که دری از فقر به رویش باز شد.
(8)
امام سجاد (علیه السلام):
اللهم... ذللنی بین یدیک وأعزنی عند خلقک وضعنی اذا خلوت بک وارفعنی بین عبادک وأوغننی عمن هو غنی عنی وزدنی الیک فاقة وفقراً؛
خداوندا... مرا در پیشگاه خودت خوار و نزد خلقت عزیز فرما، مرا در خلوت با خودت پست و در میان بندگانت سربلند گردان و از کسی که از من بی نیاز است، بی نیاز گران و بر نیازمندی و فقر من به خودت بیفزای.
(9)
امام علی (علیه السلام):
فرض الله... الجهاد عزاً للاسلام؛
خداوند... جهاد را برای عزت و سربلندی اسلام واجب فرمود.
(10)
امام صادق (علیه السلام):
لایزال العز قلیقاً حتی یأتی داراً قد استشعر أهلها الیاس مما فی أیدی الناس فیوطنها؛
عزت پیوسته بی قراری می کند تا آن که به خانه ای در آید که اهل آن چشم طمع به دست مردم نداشته باشند و در آن جا مستقر می شود.