فهرست کتاب


یک هزار حدیث در یک صد موضوع

گردآورنده هادی موحدی‏‏

48 - صبر

(1)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
الصبر ثلاثة: صبر عند المصیبة، وصبر علی الطاعة وصبر عن المعصیة؛
صبر سه نوع است: صبر در هنگام معصیت، صبر بر طاعت و صبر بر ترک گناه.
(2)
امام علی (علیه السلام):
الصبر ان یحتمل الرجل ما ینوبه ویکظم ما یغضبه؛
صبر آن است که انسان گرفتاری و مصیبتی که به او می رسد تحمل کند و خشم خود را فرو خورد.
(3)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
علامة الصابر فی ثلاث: اولها ان لا یکسل، والثانیة أن لا یضجر، والثالثة أن لا یشکو من ربه تعالی؛ لانه اذا کسل فقد ضیع الحق، واذا ضجر لم یود الشکر، واذا شکا من ربه عزوجل فقد عصاه؛
صبور سه نشانه دارد: اول آن که سستی نمی کند، دوم آنکه افسرده و دلتنگ نمی شود و سوم آن که از پروردگار خود شکوه نمی کند؛ زیرا اگر سستی کند، حق را ضایع کرده، و اگر افسرده و دلتنگ باشد شکر نمی گذارد و اگر از پروردگارش شکوه کند او را معصیت کرده است.
(4)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
الصبر أربع شعب: الشوق، والشفقة، والزهادة، والترقب، فمن اشتاق الی الجنة سلا عن الشهوات، و من أشفق عن النار رجع عن المحرمات، و من زهد فی الدنیا تهاون بالمصیبات، و من ارتقب الموت سارع فی الخیرات؛
صبر چهار شعبه دارد: شوق، ترس، زهد و انتظار، هر کس شوق بهشت داشته باشد، از هوا و هوس دست می کشد و هر کس از آتش بترسد، از حرام ها خود را نگه می دارد و هر کس به دنیا بی اعتنا باشد، گرفتاری ها را به چیزی نگیرد و هر کس منتظر مرگ باشد، در کارهای خیر بکوشد.
(5)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
ثلاث من کن فیه جمع الله له خیر الدنیا والاخرة: الرضا بالقضاء والصبر عند البلاء والدعاء عند الشدة والرخاء؛
کسی که سه خصلت در او باشد خداوند خیر دنیا و آخرت را برای او فراهم می کند: خشنودی به مقدرات، صبر در بلا و دعا در سختی و راحتی.
(6)
امام کاظم (علیه السلام):
اسبر علی طاعة الله، واصبر عن معاصی الله، فانما الدنیا ساعة، فما مضی منها فلیس تجدله سروراً و لا حزناً، وما لم یاًت منها فلیس تعرفه، فاصبر علی تلک اساعة التی أنت فیها فکانک قد اغتبطت؛
بر طاعت خدا صبر کن و بر ترک معاصی او شکیبا باش؛ زیرا دنیا لحظه ای بیش نیست. آنچه گذشته جای شادی و غم ندارد و از آنچه نیامده نیز خبر نداری، پس لحظه ای را که در آن به سر می بری، صبور باش چنان که گویی خوشبخت و خوشحالی.
(7)
امام علی (علیه السلام):
فصبراً علی دنیا تمر بلاوائها کلیلة بأحلامها تنسلخ؛
در برابر دنیایی که گرفتاری آن، مانند خواب های پریشان شب می گذرد شکیبا باش.
(8)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
ان المعونة تأتی من الله علی قدر الموونة وان الصبر یأتی من الله علی قدر المصیبة؛
براستی که کمک از جانب خداوند به اندازه هزینه می رسد و صبر از جانب خداوند به اندازه گرفتاری می آید.
(9)
امام علی (علیه السلام):
انک ان صبرت جرت علیک المقادیر وأنت مأجور، وان جزعت جرت علیک المقادیر وأنت مأزور؛
اگر صبر کنی مقدرات الهی بر تو جاری خواهد شد و اجر خواهی برد و اگر بیتابی کنی باز هم مقدرات خداوند بر تو جاری می شود و گناهکار خواهی بود.
(10)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
اللهم ارزقنی... الصبر علی ما أبلیتنی؛
خدایا روزی کن مرا... صبر بر آنچه مرا بدان می آزمایی.

49 - محبت

(1)
امام جواد (علیه السلام):
ثلاث خصال تجتلب بهن المحبة: الانصاف فی المعاشرة والمواساة فی الشدة والانطواع والرجوع الی قلب سلیم؛
با سه خصلت، محبت (دیگران) به دست می آید: انصاف در معاشرت، همدردی (با دیگران) در سختی ها، و بازگشت به قلبی پاک.
(2)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
خیر المومنین من کان مألفة للمومنین ولاخیر فیمن لایالف ولایولف؛
بهترین مومنان کسی است که با مومنان انس بگیرد و کسی که انس نگیرد و انس نپذیرد، خیر در او نیست.
(3)
امام علی (علیه السلام):
النصح یثمر المحبة؛
خیر خواهی محبت آور است.
(4)
امام صادق (علیه السلام):
ان الله عزوجل لیرحم الرجل لشدة حبه لولده؛
خداوند عزوجل انسان را برای محبت بسیار به فرزندانش مورد رحمت خود قرار می دهد.
(5)
امام سجاد (علیه السلام):
القول الحسن یثری المال وینمی الرزق وینسی فی الاجل و یحبب الی الاهل ویدخل الجبة؛
گفتار نیک، ثروت را زیاد و روزی را فراوان می کند، مرگ را به تاخیر می اندازد، (انسان را) محبوب خانواده می کند و به بهشت وارد می نماید.
(6)
امام علی (علیه السلام):
من حسن ظنه بالناس حاز منهم المحبة؛
هر کس به مردم خوش گمان باشد، محبت آنان را به دست می آورد.
(7)
امام علی (علیه السلام):
علیکم بالسخاء و حسن الخلق فانهما یزیدان الرزق و یوجبان المحبة؛
سخاوتمند و خوش اخلاق باشید زیرا این دو روزی را زیاد می کنند و محبت آورند.
(8)
امام باقر (علیه السلام):
اعلم أن الالف من الله والفرک من الشیطان؛
بدان که، انس و الفت گرفتن (با دیگران) از خداوند و دشمنی از شیطان است.
(9)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
تهادوا تزدادوا حباً؛
به یکدیگر هدیه بدهید تا محبت را در میان خود بیفزایید.
(10)
امام صادق (علیه السلام):
اللهم انی اسألک الزین والزینة وأعوذ بک من الشین والشنان والمقت؛
خدایا از تو خوبی، آراستگی و محبت را خواستارم و از بدی و دشمنی و کینه، به تو پناه می برم.

50 - کینه

(1)
امام علی (علیه السلام):
الدنیا أصغر وأحقر وأنزر من أن تطاع فیها الاحقاد؛
دنیا کوچکتر و حقیرتر و ناچیزتر از آن است که در آن از کینه ها پیروی شود.
(2)
امام علی (علیه السلام):
الغل یحبط الحسنات؛
کینه، خوبی ها را نابود می کند.
(3)
امام علی (علیه السلام):
من اطرح الحقد استراح قلبه ولبه؛
هر کس کینه را از خود دور کند، قلب و عقلش آسوده گردند.
(4)
امام علی (علیه السلام):
سبب الفتن الحقد؛
علت فتنه ها و آشوب ها کینه توزی است.
(5)
امام حسین (علیه السلام):
ان شیعتنا من سلمت قلوبهم من کل غش وغل ودغل؛
بی گمان شیعیان ما دلهایشان از هر خیانت، کینه، و فریبکاری پاک است.
(6)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
تهادوا فانها تذهب بالضغائن؛
به یکدیگر هدیه بدهید زیرا کینه ها را از بین می برد.
(7)
امام علی (علیه السلام):
احصد الشر من صدر غیرک بقلعه من صدرک؛
برای درو کردن بدی از سینه دیگران، آن را از سینه خودت ریشه کن کن.
(8)
امام علی (علیه السلام):
احتمل أخاک علی ما فیه ولاتکثر العتاب، فانه یورث الضغینة؛
برادرت را با همان وضعی که دارد تحمل کن و زیاد سرزنش نکن، زیرا این کار کینه می آورد.
(9)
امام علی (علیه السلام):
عند الشدائد تذهب الاحقاد؛
در هنگام سختی ها و گرفتاری ها کینه ها از بین می رود.
(10)
امام هادی (علیه السلام):
العتاب مفتاح الثقال والعتاب خیر من الحقد؛
گلایه کردن کلید سرسنگینی و بهتر از کینه است.