فهرست کتاب


یک هزار حدیث در یک صد موضوع

گردآورنده هادی موحدی‏‏

15 - نیت

(1)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
النیة الحسنة تدخل صاحبها الجنة؛
نیت خوب صاحب خویش را به بهشت می برد.
(2)
امام علی (علیه السلام):
وصول المرء الی کل ما یبتغیه من طیب عیشه وأمن سربه وسعه رزقه، بحسن نیته وسعة خلقه؛
آدمی با نیت خوب و خوش اخلاقی به تمام آنچه در جستجوی آن است، از زندگی خوش و امنیت محیط و وسعت روزی، دست می یابد.
(3)
امام علی (علیه السلام):
من حسنت نیته أمده التوفیق؛
هر کس نیتش خوب باشد، توفیق یاریش خواهد نمود.
(4)
امام علی (علیه السلام):
حسن النیة من سلامة الطویة؛
نیت خوب، برخاسته از سلامت درون است.
(5)
امام سجاد (علیه السلام):
اللهم... وانته بنیتی الی أحسن النیات وبعملی الی أحسن الاعمال، اللهم وفر بلطفک نیتی؛
خدایا... نیتم را به بهترین نیت ها و عملم را به بهترین اعمال برسان، خدایا به لطف خود نیت مرا کامل گردان.
(6)
امام علی (علیه السلام):
أبلغ ماتستدر به الرحمة أن تضمر لجمیع الناس الرحمة؛
موثرترین وسیله جلب رحمت خدا این است که خیرخواه همه مردم باشی.
(7)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
قال الله تعالی: اذا هم عبدی بحسنه ولم یعملها کتبتهاله حسنة فان عملها کتبتها له عشر حسنات الی سبعمائة ضعف واذاهم بسیئة ولم یعملها لم أکتبها علیه فان عملها کتبتها علیه سیئة واحدة؛
خدای والا می فرماید: وقتی بنده من کار نیکی اراده کند و نکند آن را یک کار نیک برای وی ثبت کنم و اگر بکند ده کار نیک تا هفتصد برابر ثبت کنم و وقتی کار بدی اراده کند و نکند بر عهده او ثبت نکنم و اگر بکند یک کار بد بر عهده او ثبت کنم.
(8)
امام علی (علیه السلام):
اذا فسدت النیةوقعت البلیة؛
هر گاه نیت فاسد شود، بلا و گرفتاری پیش می آید.
(9)
امام صادق (علیه السلام):
صاحب النیة الصادقة صاحب القلب السلیم، لان سلامة القلب من هواجس المحذورات بتخلیص النیة لله فی الامور کلها؛
کسی که نیت درست داشته باشد، دل سالم و پاک دارد، زیرا سالم داشتن دل از وسوسه های شیطانی به سبب خالص گردانیدن نیت در همه کارها برای خداوند است.
(10)
امام علی (علیه السلام):
واو أن الناس حین تنزل بهم النقم وتزول عنهم النعم، فزعوا الی ربهم بصدق من نیاتهم ووله من قلوبهم، لرد علیهم کل شارد، وأصلح لهم کل فاسد؛
اگر مردم به هنگامی که بلاها بر آنان فرود می آمد و نعمت ها از دستشان می رفت، با نیت های خوب و دلی مشتاق به پروردگار خود پناه می بردند، بی گمان هر از دست رفته ای به آنان باز می گشت و هرفاسدی اصلاح می شد.

16 - دانش

(1)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
خیر الدنیا والاخرة مع العلم و شر الدنیا والاخرة مع الجهل؛
خیر دنیا و آخرت با دانش است و شر دنیا و آخرت با نادانی.
(2)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
أعلم الناس من جمع علم الناس الی علمه؛
داناترین مردم کسی است که دانش دیگران را به دانش خود بیفزاید.
(3)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
طلب العلم فریضة علی کل مسلم ألا ان الله یحب بغاة العلم؛
طلب دانش بر هر مسلمانی واجب است. خداوند جویندگان دانش را دوست دارد.
(4)
امام علی (علیه السلام):
کل وعاء یضیق بما جعل فیه الا وعاء العلم فانه یتسع به؛
فضای هر ظرفی بر اثر محتوای خود تنگ می شود مگر ظرف دانش که با تحصیل علوم، فضای آن بازتر می گردد.
(5)
امام علی (علیه السلام):
زکاة العلم بذله لمستحقه واجهاد النفس فی العمل به؛
زکات دانش، آموزش کسانی که شایسته آن اند و کوشش در عمل به آن است.
(6)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
یا علی وللعالم ثلاث علامات: صدق الکلم واحتناب الحرام وأن یتواضع للناس کلهم؛
یا علی دانشمند سه نشانه دارد: راستگویی، حرام گریزی و فروتنی در برابر همه مردم.
(7)
امام علی (علیه السلام):
خیر العلم مانفع؛
بهترین علم آن است که مفید باشد.
(8)
امام صادق (علیه السلام):
لاینبغی لمن لم یکن عالماً أن یعد سعیداً؛
کسی که بهره ای از دانش ندارد معنا ندارد که دیگران او را سعادتمند بدانند.
(9)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
الناس رجلان: عالم و متعلم و لا خیر فیما سواهما؛
مردم دو گروه اند: دانشمند و دانش اندوز و در غیر این دو، خیری نیست.
(10)
امام صادق (علیه السلام):
من تعلم العلم وعمل به وعلم لله دعی فی ملکوت السماوات عظیما فقیل: تعلم لله وعمل لله وعلم لله؛
هر کس برای خدا دانش بیاموزد و به آن عمل کند و به دیگران آموزش دهد، در ملکوت آسمانها به بزرگی یاد شود و گویند: برای خدا آموخت و برای خدا عمل کرد و برای خدا آموزش داد.

17 - نادانی

(1)امام علی (علیه السلام):
اعظم المصائب الجهل؛
بزرگ ترین مصیبت ها، نادانی است.
(2)
امام علی (علیه السلام):
لا یزکو مع الجهل مذهب؛
هیچ آیینی، با نادانی رشد نمی کند.
(3)
امام علی (علیه السلام):
کم من عزیز أذله جهله؛
چه بسیار عزیزی که، نادانی اش او را خوار ساخت.
(4)
امام علی (علیه السلام):
العقل یهدی و ینجی، والجهل یغوی ویردی؛
عقل راهنمایی می کند و نجات می دهد و نادانی گمراه می کند و نابود می گرداند.
(5)
امام علی (علیه السلام):
الجهل أصل کل شر؛
نادانی ریشه همه بدیهاست.
(6)
امام علی (علیه السلام):
العلم قاتل الجهل؛
دانش، نابود کننده نادانی است.
(7)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
ان الجاهل من عصی الله وان کان جمیل المنظر عظیم الخطر؛
نادان کسی است که نافرمانی خدا کند، اگر چه زیبا چهره و دارای موقعیتی بزرگ باشد.
(8)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
قلب لیس فیه شی ء من الحکمة کبیت خرب فتعلموا وعلموا وتفقهوا ولا تموتوا جهالا فان الله لایعذر علی الجهل؛
دلی که در آن حکمت نیست، مانند خانه ویران است، پس بیاموزید و تعلیم دهید، بفهمید و نادان نمیرید. براستی که خداوند بهانه ای را برای نادانی نمی پذیرد.
(9)
امام علی (علیه السلام):
لو لاخمس خصال لصار الناس کلهم صالحین: أولها القناعة بالجهل، الحرص علی الدنیا، والشح بالفضل، والریاء فی العمل والاعجاب بالرأی؛
اگر پنج خصلت نبود، همه مردم جزو صالحان می شدند: قانع بودن به نادانی، حرص به دنیا، بخل ورزی به زیادی، ریا کاری در عمل، و خود رأیی.
(10)
امام صادق (علیه السلام):
ان الله لم یأخذ علی الجهال عهداً بطلب العلم حتی أخذ علی العلماء عهداً ببذل العلم للجهال، لان العلم کان قبل الجهل؛
خداوند از نادانان پیمان نگرفته که بیاموزند، تا آنکه از عالمان پیمان گرفته که به نادانان بیاموزند، زیرا دانش، پیش از نادانی بود.