فهرست کتاب


یک هزار حدیث در یک صد موضوع

گردآورنده هادی موحدی‏‏

14 - تقوا

(1)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
من رزق تقی فقد رزق خیر الدنیا والاخرة؛
هر کس تقوا روزی اش شود، خیر دنیا و آخرت روزی او شده ست.
(2)
امام علی (علیه السلام):
ان التقوی منتهی رضی الله من عباده وحاجته من خلقه فاتقوا الله الذی ان اسررتم علمه وان اعلنتم کتبه؛
نهایت خشنودی خداوند از بندگانش و خواسته او از آفریدگانش تقواست، پس تقوا از خداوندی بکنید که اگر پنهان کنید می داند و اگر آشکار سازید می نویسد.
(3)
امام علی (علیه السلام):
لو ان السماوات والارض کانتا علی عبد رتقا ثم اتقی الله لجعل الله له منها مخرجا ورزقه من حیث لا یحتسب؛
اگر آسمان ها و زمین راه را بر بنده ای ببندند و او تقوای الهی پیشه کند، خداوند حتما راه گشایشی برای او فراهم خواهد کرد و از جایی که گمان ندارد روزی اش خواهد داد.
(4)
امام علی (علیه السلام):
ان لاهل التقوی علامات یعرفون بها: صدق الحدیث واداء الامانة والوفاء بالعهد و...؛
تقواپیشگان نشانه هایی دارند که با آن شناخته می شوند: راستگویی، امانتداری، وفای به عهد و...
(5)
امام علی (علیه السلام):
التقی سابق الی کل خیر؛
تقواپیشه بر انجام هر کار خیری سبقت می گیرد.
(6)
امام باقر (علیه السلام):
ان الله عزوجل یقی بالتقوی عن العبد ما عزب عنه عقله ویجلی باتقوی عنه عماه وجهله؛
خداوند به وسیله تقوا بنده را حفظ می کند از آنچه که عقلش به او نمی رسد و کور دلی و نادانی او را بر طرف می سازد.
(7)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
اتقی الناس من قال الحق فیما له وعلیه؛
با تقواترین مردم، کسی است که در آنچه به نفع یا ضرر اوست، حق را بگوید.
(8)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
تمام التقوی ان تتعلم ما جهلت وتعمل بما علمت؛
تمام و کمال تقوا این است که آنچه را نمی دانی بیاموزی و بدانچه می دانی عمل کنی
(9)
امام صادق (علیه السلام):
سئل الامام الصادق (علیه السلام) عن قول الله عزوجل: (اتقوا الله حق تقاته) قال: یطاع فلا یعصی ویذکر فلا ینسی ویشکر فلا یکفر؛
از امام صادق (علیه السلام) در باره آیه (تقوای الهی داشته باشید آنگونه که حق تقواست) سئوال شد، فرمودند: از خدا فرمان می برد و نافرمانی نمی کند، به یاد اوست و فراموشش نمی کند، شکرگزار اوست و کفران نمی کند.
(10)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
لا یکون الرجل من المتقین حتی یحاسب نفسه اشد من محاسبة الشریک لشریکه فیعلم من این مطعمه ومن این مشربه ومن این ملبسه امن حل ذلک امام علی من حرام؛
انسان از تقواپیشگان نیست مگر آن که سخت تر از حسابرسی شریک از شریک، از خود حساب بکشد و بداند خوردنی، نوشیدنی و پوشیدنی اش از کجاست آیا از حلال است یا حرام؟

15 - نیت

(1)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
النیة الحسنة تدخل صاحبها الجنة؛
نیت خوب صاحب خویش را به بهشت می برد.
(2)
امام علی (علیه السلام):
وصول المرء الی کل ما یبتغیه من طیب عیشه وأمن سربه وسعه رزقه، بحسن نیته وسعة خلقه؛
آدمی با نیت خوب و خوش اخلاقی به تمام آنچه در جستجوی آن است، از زندگی خوش و امنیت محیط و وسعت روزی، دست می یابد.
(3)
امام علی (علیه السلام):
من حسنت نیته أمده التوفیق؛
هر کس نیتش خوب باشد، توفیق یاریش خواهد نمود.
(4)
امام علی (علیه السلام):
حسن النیة من سلامة الطویة؛
نیت خوب، برخاسته از سلامت درون است.
(5)
امام سجاد (علیه السلام):
اللهم... وانته بنیتی الی أحسن النیات وبعملی الی أحسن الاعمال، اللهم وفر بلطفک نیتی؛
خدایا... نیتم را به بهترین نیت ها و عملم را به بهترین اعمال برسان، خدایا به لطف خود نیت مرا کامل گردان.
(6)
امام علی (علیه السلام):
أبلغ ماتستدر به الرحمة أن تضمر لجمیع الناس الرحمة؛
موثرترین وسیله جلب رحمت خدا این است که خیرخواه همه مردم باشی.
(7)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
قال الله تعالی: اذا هم عبدی بحسنه ولم یعملها کتبتهاله حسنة فان عملها کتبتها له عشر حسنات الی سبعمائة ضعف واذاهم بسیئة ولم یعملها لم أکتبها علیه فان عملها کتبتها علیه سیئة واحدة؛
خدای والا می فرماید: وقتی بنده من کار نیکی اراده کند و نکند آن را یک کار نیک برای وی ثبت کنم و اگر بکند ده کار نیک تا هفتصد برابر ثبت کنم و وقتی کار بدی اراده کند و نکند بر عهده او ثبت نکنم و اگر بکند یک کار بد بر عهده او ثبت کنم.
(8)
امام علی (علیه السلام):
اذا فسدت النیةوقعت البلیة؛
هر گاه نیت فاسد شود، بلا و گرفتاری پیش می آید.
(9)
امام صادق (علیه السلام):
صاحب النیة الصادقة صاحب القلب السلیم، لان سلامة القلب من هواجس المحذورات بتخلیص النیة لله فی الامور کلها؛
کسی که نیت درست داشته باشد، دل سالم و پاک دارد، زیرا سالم داشتن دل از وسوسه های شیطانی به سبب خالص گردانیدن نیت در همه کارها برای خداوند است.
(10)
امام علی (علیه السلام):
واو أن الناس حین تنزل بهم النقم وتزول عنهم النعم، فزعوا الی ربهم بصدق من نیاتهم ووله من قلوبهم، لرد علیهم کل شارد، وأصلح لهم کل فاسد؛
اگر مردم به هنگامی که بلاها بر آنان فرود می آمد و نعمت ها از دستشان می رفت، با نیت های خوب و دلی مشتاق به پروردگار خود پناه می بردند، بی گمان هر از دست رفته ای به آنان باز می گشت و هرفاسدی اصلاح می شد.

16 - دانش

(1)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
خیر الدنیا والاخرة مع العلم و شر الدنیا والاخرة مع الجهل؛
خیر دنیا و آخرت با دانش است و شر دنیا و آخرت با نادانی.
(2)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
أعلم الناس من جمع علم الناس الی علمه؛
داناترین مردم کسی است که دانش دیگران را به دانش خود بیفزاید.
(3)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
طلب العلم فریضة علی کل مسلم ألا ان الله یحب بغاة العلم؛
طلب دانش بر هر مسلمانی واجب است. خداوند جویندگان دانش را دوست دارد.
(4)
امام علی (علیه السلام):
کل وعاء یضیق بما جعل فیه الا وعاء العلم فانه یتسع به؛
فضای هر ظرفی بر اثر محتوای خود تنگ می شود مگر ظرف دانش که با تحصیل علوم، فضای آن بازتر می گردد.
(5)
امام علی (علیه السلام):
زکاة العلم بذله لمستحقه واجهاد النفس فی العمل به؛
زکات دانش، آموزش کسانی که شایسته آن اند و کوشش در عمل به آن است.
(6)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
یا علی وللعالم ثلاث علامات: صدق الکلم واحتناب الحرام وأن یتواضع للناس کلهم؛
یا علی دانشمند سه نشانه دارد: راستگویی، حرام گریزی و فروتنی در برابر همه مردم.
(7)
امام علی (علیه السلام):
خیر العلم مانفع؛
بهترین علم آن است که مفید باشد.
(8)
امام صادق (علیه السلام):
لاینبغی لمن لم یکن عالماً أن یعد سعیداً؛
کسی که بهره ای از دانش ندارد معنا ندارد که دیگران او را سعادتمند بدانند.
(9)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
الناس رجلان: عالم و متعلم و لا خیر فیما سواهما؛
مردم دو گروه اند: دانشمند و دانش اندوز و در غیر این دو، خیری نیست.
(10)
امام صادق (علیه السلام):
من تعلم العلم وعمل به وعلم لله دعی فی ملکوت السماوات عظیما فقیل: تعلم لله وعمل لله وعلم لله؛
هر کس برای خدا دانش بیاموزد و به آن عمل کند و به دیگران آموزش دهد، در ملکوت آسمانها به بزرگی یاد شود و گویند: برای خدا آموخت و برای خدا عمل کرد و برای خدا آموزش داد.