فهرست کتاب


یک هزار حدیث در یک صد موضوع

گردآورنده هادی موحدی‏‏

6 - ائمه

(1)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
انی تارک فیکم الثقلین کتاب الله وعترتی أهل بیتی ما ان تمسکتم بهما لن تضلوا:
من دو چیز ارزشمند در میان شما می گذارم؛ کتاب خدا، و عترت و اهل بیتم، اگر به آنها چنگ بزنید هرگز گمراه نمی شوید.
(2)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
انما مثل أهل بیتی فیکم کمثل سفینة نوح (علیه السلام) من دخلها نجا ومن تخلف عنها غرق؛
مثل اهل بیت من مانند کشتی نوح است که هر کس داخل آن شد، نجات یافت و هر کس رهایش کرد، غرق گردید.
(3)
امام رضا (علیه السلام):
الناس لو علموا محاسن کلامنا لاتبعونا؛
مردم اگر از زیبایی های سخنان ما آگاه می شدند، از ما پیروی می کردند.
(4)
امام باقر (علیه السلام):
من أصبح یجد برد حبنا علی قلبه فلیحمد الله علی بادی النعم قیل وما بادی النعم؟ قال: طیب المولد؛
هر کس صبح کند و خنکای محبت ما را در قلب خود بیابد، باید خدا را برای نخستین نعمت سپاس گوید، گفته شد نخستین نعمت چیست؟ فرمودند: حلال زادگی.
(5)
امام صادق (علیه السلام):
انا نأمر صبیاننا بتسبیح فاطمة علیها السلام کما نأمرهم بالصلاة فالزمه فانه لم یلزمه عبد فشقی؛
ما همان گونه که فرزندان خود را به نماز وامی داریم به تسبیح فاطمه علیها السلام وادار می سازیم پس به آن پایبند باش که هر کس به آن پایبند شود، بدبخت نخواهد شد.
(6)
امام حسین (علیه السلام):
من زارنی بعد موتی زرته یوم القیامة ولولم یکن الا فی النار لاخرجته؛
هر کس مرا پس از مرگ زیارت کند، در قیامت به دیدارش می روم و حتی اگر در دوزخ باشد او را بیرون می آورم.
(7)
امام صادق (علیه السلام):
لیس منا و لا کرامة من کان فی مصر فیه مائة ألف أو یزیدون و کان فی ذلک المصر أحد اورع منه؛
از ما نیست و کرامتی ندارد کسی که در شهر صد هزار نفری یا بیشتر باشد و در آن شهر کسی پرهیزکارتر از او وجود داشته باشد.
(8)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
المهدی من ولدی تکون له غیبة اذا ظهر یملا الارض قسطاً وعدلا کما ملئت جوراً وظلماً؛
مهدی فرزند من است او غیبت خواهد داشت و زمانی که ظهور می کند زمین را پس از یک دوران ظلم و ستم، سراسر عدل و داد خواهد نمود.
(9)رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
ان الله خلقنی و خلق علیا وفاطمة والحسن والحسین والائمة من نور واحد؛
خداوند، من و علی و فاطمه و حسن و حسین و امامان را از یک نور آفریده است.
(10)رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
ستدفن بضعة منی بخراسان ما زارها مکروب الا نفس الله عزوجل کربه و لا مذنب الا غفر الله له ذنوبه؛
دیری نخواهد گذشت که پاره ای از تن من در سرزمین خراسان به خاک سپرده خواهد شد هر آدم گرفتار و یا گناهکاری که او را زیارت کند خداوند متعال گرفتاری او را برطرف و گناهان او را خواهد بخشید.

7 - نماز

(1)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
لا تزال امتی بخیر ما تحابوا واقاموا الصلاة و آتوا الزکاة وقروا الضیف...؛
امتم همواره در خیر و خوبی اند تا وقتی که یکدیگر را دوست بدارند، نماز را برپا دارند، زکات بدهند و میهمان را گرامی بدارند...
(2)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
الصلاة مفتاح کل خیر؛
نماز کلید همه خوبی هاست.
(3)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
اول الوقت رضوان الله ووسط الوقت رحمة الله و آخر الوقت عفو الله؛
نماز در اول وقت خشنودی خداوند، میان وقت رحمت خداوند و پایان وقت عفو خداوند است.
(4)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
ایها الناس ان المصلی اذا صلی فانه یناجی ربه تبارک وتعالی فلیعلم بما یناجیه؛
ای مردم همانا نمازگزار هنگام نماز با پروردگار بزرگ و بلند مرتبه اش مناجات می کند، پس باید بداند چه می گوید.
(5)
امام علی (علیه السلام):
لو یعلم المصلی ما یغشاه من الرحمة لما رفع رأسه من السجود؛
اگر نمازگزار بداند تا چه حد مشمول رحمت الهی است هرگز سر خود را از سجده بر نخواهد داشت.
(6)
امام علی (علیه السلام):
انظر فیما تصلی وعلی ما تصلی ان لم یکن من وجهه وحله فلا قبول؛
بنگر در چه (لباسی) و بر چه (چیزی) نماز می گزاری، اگر از راه صحیح و حلالش نباشد، قبول نخواهد بود.
(7)
امام صادق (علیه السلام):
من قبل الله منه صلاة واحدة لم یعذبه و من قبل حسنه لم یعذبه؛
خداوند از هر کس یک نماز و یا یک کار نیک را قبول کند؛ عذابش نمی نماید.
(8)
امام صادق (علیه السلام):
تسبیح فاطمة علیها السلام فی کل یوم فی دبر کل صلاة احب الی من صلاة الف رکعة فی کل یوم؛
تسبیحات فاطمه زهرا علیها السلام در هر روز پس از هر نماز نزد من محبوب تر از هزار رکعت نماز در روز است.
(9)
امام صادق (علیه السلام):
سجدة الشکر واجبة علی کل مسلم تتم بها صلاتک وترضی بها ربک وتعجب الملائکة منک...؛
سجده شکر بر هر مسلمانی واجب است، با آن نمازت را کامل و پروردگارت را خشنود می سازی و فرشتگان را به شگفتی می آوری.
(10)
امام صادق (علیه السلام):
یعرف من یصف الحق بثلاث خصال: ینظر الی اصحابه من هم؟ والی صلاته کیف هی؟ وفی ای وقت یصلیها؟؛
کسی که از حق دم می زند با سه ویژگی شناخته می شود: ببینید دوستانش چه کسانی هستند؟ نمازش چگونه است؟ و در چه وقت آن را می خواند؟

8 - روزه

(1)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
ان للجنة باباً یدعی الریان لایدخل منه الا الصائمون؛
بهشت را دری است که ریان نامیده می شود از آن در، جز روزه داران وارد نشوند.
(2)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
صوموا تصحوا؛
روزه بگیرید تا تندرست باشید.
(3)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
من اشبع صائماً سقاه الله من حوضی شربة لایظمأ بعدها؛
هر کس روزه داری را سیر نماید، خداوند از حوض (کوثر) من شربتی نصیب او خواهد کرد که پس از آن هرگز تشنه نشود.
(4)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
اللهم لک صمنا وعلی رزقک افطرنا فتقبله منا ذهب الظماء وابتلت العروق وبقی الاجر؛
بار خدایا برای تو روزه گرفتیم و با روزی تو افطار می کنیم پس آن را از ما بپذیر، تشنگی رفت و رگها شاداب شد و پاداش ماند.
(5)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
من منعه الصوم من طعام یشتهیه کان حقاً علی الله ان یطعمه من طعام الجنة و یسقیه من شرابها؛
هر کس روزه، او را از خوردن غذایی که اشتهای او را دارد، باز دارد، بر خداست که او را از غذای بهشت سیرش کند و از نوشیدنی بهشت به او بنوشاند.
(6)
امام علی (علیه السلام):
لیس الصوم الامساک عن المأکل والمشرب، الصوم الامساک عن کل مایکرهه الله سبحانه؛
روزه امساک از خوردن و آشامیدن نیست بلکه روزه، خودداری از تمامی چیزهایی است که خداوند سبحان آنها را بد می داند.
(7)
امام علی (علیه السلام):
نوم الصائم عبادة وصمته تسبیح ودعاؤه مستجاب وعمله مضاعف. ان للصائم عند افطار عند افطاره دعوة لاترد؛
خواب روزه دار عبادت، سکوت او تسبیح، دعایش پذیرفته و عملش دو چندان است. دعای روزه دار به هنگام افطار از درگاه خدا رد نمی شود.
(8)
امام صادق (علیه السلام):
اما العلة فی الصیام لیستوی به الغنی والفقیر وذلک لان الغنی لم یکن لیجد مس الجوع فیرحم الفقیر لان الغنی کلما اراد شیئاً قدر علیه...؛
علت روزه گرفتن آن است که به سبب آن ثروتمند و فقیر برابر شوند زیرا ثروتمند گرسنگی را احساس نکرده تا به فقیر رحم کند چرا که ثروتمند هر گاه چیزی بخواهد می تواند فراهم کند...
(9)
امام صادق (علیه السلام):
الصوم جنة من آفات الدنیا وحجاب من عذاب الاخرة؛
روزه سپری است از آفت های دنیا و پرده ای است از عذاب آخرت.
(10)
امام صادق (علیه السلام):
الصوم فوه لایتکلم الا بالخیر؛
روزه داری (در حکم) دهانی است که جز به خیر سخن نگوید.