فهرست کتاب


یک هزار حدیث در یک صد موضوع

گردآورنده هادی موحدی‏‏

5 - پیامبر

(1)
فی المناقب لابن شهر آشوب:
کان النبی (صلی الله علیه و اله) قبل المبعث موصوفاً بعشرین خصلة من خصال الانبیاء، لوانفرد أحد بأحدها لدل علی جلاله، فکیف من اجتمعت فیه؟! کان نبیاً أمیناً، صادقاً، حاذقاً، أصیلاً، نبیلاً، مکیناً، فصیحاً، نصیحاً، عاقلاً، فاضلاً، عابداً، زاهداً، سخیاً، کمیاً، قانعاً، متواضعاً، حلیماً، رحیماً، غیوراً، صبوراً، موافقاً، مرافقاً، لم یخالط منجماً و لا کاهناً ولاعیافاً؛
پیامبر خدا (صلی الله علیه و اله) پیش از آن که مبعوث شود، بیست خصلت از خصلت های پیامبران را دارا بود که اگر فردی یکی از آنها را داشته باشد، دلیل بر عظمت اوست چه رسد به کسی که همه آنها را دارا باشد، آن حضرت پیامبری امین، راستگو، ماهر، اصیل، شریف، والامقام، سخنور، خیرخواه، خردمند، بافضیلت، عابد، زاهد، سخاوتمند، دلیر و جنگاور، قانع، فروتن، بردبار، مهربان، غیرتمند، صبور، سازگار و نرمخو بود، با هیچ منجم (قائل به تأثیر ستارگان)، غیب گو و پیش گویی همنشین نبود.
(2)
امام علی (علیه السلام):
فی صفة النبی (صلی الله علیه و اله) طبیب دوار بطبه قد أحکم مراهمه وأحمی (أمضی) مواسمه یضع ذلک حیث الحاجة الیه من قلوب عمی وآذان صم وألسنة بکم، متتبع بدوائه مواضع الغفلة ومواطن الحیرة...؛
در توصیف پیامبر (صلی الله علیه و اله) می فرماید: پزشکی است که با دانش خود، همواره میان مردم می گردند، مرهمهایش را به خوبی فراهم و ابزار کارش را آماده کرده و آنها را هر جا که لازم باشد، از دلهای کور و گوشهای کر و زبانهای گنگ به کار می برد. غفلت گاه ها و جایگاه های حیرت را جستجو و با داوری خود آنها را درمان می کند.
(3)
کعب الاحبار:
انا نجد فی التوراة: محمد النبی المختار لافظ ولاغلیظ و لا صخاب فی الاسواق ولایجزی السیئة السیئة ولکن یعفو ویغفر؛
ما در تورات چنین می خوانیم: محمد پیامبر برگزیده، نه تند خوست و نه خشن و نه اهل جارو جنجال. در کوچه و بازار، بدی را با بدی جواب نمی دهد، بلکه می بخشد و گذشت می کند.
(4)
امام حسین (علیه السلام):
کان (صلی الله علیه و اله)... یعطی کل جلسائه نصیبه و لا یحسب أحد من جلسائه أن أحداً أکرم علیه منه؛
پیامبر (صلی الله علیه و اله) بهره هر یک از هم نشینان خود را عطا می فرمودند و چنان معاشرت می نمودند که کسی گمان نمی کرد شخص دیگری نزد پیامبر از او گرامی تر باشد.
(5)
امام علی (علیه السلام):
وهو خاتم النبیین، أجود الناس کفاً وارحب الناس صدراً وأصدق الناس لهجة وأوفی الناس ذمة وألینهم عریکة وأکرمهم عشرة من رآه بدیهة هابه ومن خالطه معرفة أحبه یقول ناعته: لم ارقبله و لا بعده مثله؛
او خاتم پیامبران است. بخشنده ترین مردم بود، سعه صدرش از همه بیشتر (پر حوصله ترین مردم) و راستگوترین و پایبندترین آنها به عهد و پیمان. از همه نرمخوتر بود و رفتارش بزرگوارانه تر. هر کس بدونه سابقه قبلی او را می دید، هیبتش او را می گرفت و هر کس با او معاشرت می نمود و او را می شناخت دوستداراش می شد و هر کس می خواست او را وصف کند، می گفت: نظیر او را در گذشته و حال ندیده ام.
(6)
عایشه:
عائشة کان (صلی الله علیه و اله) ألین الناس وأکرم الناس وکان رجلا من رجالکم الا أنه کان ضحاکاً بساماً؛
عایشه: رسول خدا (صلی الله علیه و اله) نرمخوترین و بزرگوارترین مردم بود. او هم مردی چون مردان شما بود، با این تفاوت که همواره خنده و تبسم بر لب داشت.
(7)
فی المناقب لابن شهر آشوب:
کان النبی (صلی الله علیه و اله) لایقوم و لا یجلس الا علی ذکر الله؛
در مناقب ابن شهر آشوب آمده است: پیامبر خدا (صلی الله علیه و اله) بر نمی خاست و نمی نشست مگر با ذکر خدا.
(8)داود بن الحصین:
فی صفة النبی (صلی الله علیه و اله) -: کان رجلا أفضل قومه مروءة وأحسنهم خلقاً وأکرمهم مخالطة وأحسنهم جواراً وأعظمهم حلماً وأمانة وأصدقهم حدیثاً وأبعدهم من الفحش والاذی ومارئی ملاحیاً ولامماریاً أحداً حتی سماه قومه الامین لما جمع الله له من الامور الصالحة فیه، فلقد کان الغالب علیه بمکة الامین؛
داود بن حصین - در اوصاف پیامبر (صلی الله علیه و اله) -: او مردی بود که از همه قوم خود جوانمردتر، خوش اخلاق تر، خوش برخودتر، همسایه دراتر، بردبارتر، امانتدارتر، راستگوتر، و از بدزبانی و آزار رسانی به دورتر بود. هرگز دیده نشد که با کسی کشمکش و مجادله کند. خداوند اخلاق و صفات پسندیده را در آن حضرت جمع کرده بود تا جایی که قومش او را امین نامیدند و در مکه غالباً با لقب امین از ایشان یاد می شد.
(9)
عایشه:
ما کان خلق أبغض الی رسول الله (صلی الله علیه و اله) من الکذب وما اطلع منه علی شی ء عند أحد من أصحابه فیبخل له من نفسه حتی یعلم أن أحدث توبة؛
هیچ خصلتی نزد رسول خدا (صلی الله علیه و اله) منفورتر از دروغ نبود و هر گاه مطلع می شدند یکی از اصحابشان دروغی گفته است، به او بی اعتنایی می کردند تا آن که می فهمیدند توبه کرده است.
(10)
فی المناقب لابن شهر آشوب:
کان النبی (صلی الله علیه و اله)... یجالس الفقراء ویواکل المساکین؛
در مناقب ابن شهر آشوب آمده است: پیامبر خدا (صلی الله علیه و اله) با تهیدستان می نشستند و با مستمندان غذا می خوردند.

6 - ائمه

(1)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
انی تارک فیکم الثقلین کتاب الله وعترتی أهل بیتی ما ان تمسکتم بهما لن تضلوا:
من دو چیز ارزشمند در میان شما می گذارم؛ کتاب خدا، و عترت و اهل بیتم، اگر به آنها چنگ بزنید هرگز گمراه نمی شوید.
(2)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
انما مثل أهل بیتی فیکم کمثل سفینة نوح (علیه السلام) من دخلها نجا ومن تخلف عنها غرق؛
مثل اهل بیت من مانند کشتی نوح است که هر کس داخل آن شد، نجات یافت و هر کس رهایش کرد، غرق گردید.
(3)
امام رضا (علیه السلام):
الناس لو علموا محاسن کلامنا لاتبعونا؛
مردم اگر از زیبایی های سخنان ما آگاه می شدند، از ما پیروی می کردند.
(4)
امام باقر (علیه السلام):
من أصبح یجد برد حبنا علی قلبه فلیحمد الله علی بادی النعم قیل وما بادی النعم؟ قال: طیب المولد؛
هر کس صبح کند و خنکای محبت ما را در قلب خود بیابد، باید خدا را برای نخستین نعمت سپاس گوید، گفته شد نخستین نعمت چیست؟ فرمودند: حلال زادگی.
(5)
امام صادق (علیه السلام):
انا نأمر صبیاننا بتسبیح فاطمة علیها السلام کما نأمرهم بالصلاة فالزمه فانه لم یلزمه عبد فشقی؛
ما همان گونه که فرزندان خود را به نماز وامی داریم به تسبیح فاطمه علیها السلام وادار می سازیم پس به آن پایبند باش که هر کس به آن پایبند شود، بدبخت نخواهد شد.
(6)
امام حسین (علیه السلام):
من زارنی بعد موتی زرته یوم القیامة ولولم یکن الا فی النار لاخرجته؛
هر کس مرا پس از مرگ زیارت کند، در قیامت به دیدارش می روم و حتی اگر در دوزخ باشد او را بیرون می آورم.
(7)
امام صادق (علیه السلام):
لیس منا و لا کرامة من کان فی مصر فیه مائة ألف أو یزیدون و کان فی ذلک المصر أحد اورع منه؛
از ما نیست و کرامتی ندارد کسی که در شهر صد هزار نفری یا بیشتر باشد و در آن شهر کسی پرهیزکارتر از او وجود داشته باشد.
(8)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
المهدی من ولدی تکون له غیبة اذا ظهر یملا الارض قسطاً وعدلا کما ملئت جوراً وظلماً؛
مهدی فرزند من است او غیبت خواهد داشت و زمانی که ظهور می کند زمین را پس از یک دوران ظلم و ستم، سراسر عدل و داد خواهد نمود.
(9)رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
ان الله خلقنی و خلق علیا وفاطمة والحسن والحسین والائمة من نور واحد؛
خداوند، من و علی و فاطمه و حسن و حسین و امامان را از یک نور آفریده است.
(10)رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
ستدفن بضعة منی بخراسان ما زارها مکروب الا نفس الله عزوجل کربه و لا مذنب الا غفر الله له ذنوبه؛
دیری نخواهد گذشت که پاره ای از تن من در سرزمین خراسان به خاک سپرده خواهد شد هر آدم گرفتار و یا گناهکاری که او را زیارت کند خداوند متعال گرفتاری او را برطرف و گناهان او را خواهد بخشید.

7 - نماز

(1)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
لا تزال امتی بخیر ما تحابوا واقاموا الصلاة و آتوا الزکاة وقروا الضیف...؛
امتم همواره در خیر و خوبی اند تا وقتی که یکدیگر را دوست بدارند، نماز را برپا دارند، زکات بدهند و میهمان را گرامی بدارند...
(2)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
الصلاة مفتاح کل خیر؛
نماز کلید همه خوبی هاست.
(3)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
اول الوقت رضوان الله ووسط الوقت رحمة الله و آخر الوقت عفو الله؛
نماز در اول وقت خشنودی خداوند، میان وقت رحمت خداوند و پایان وقت عفو خداوند است.
(4)
رسول اکرم (صلی الله علیه و اله):
ایها الناس ان المصلی اذا صلی فانه یناجی ربه تبارک وتعالی فلیعلم بما یناجیه؛
ای مردم همانا نمازگزار هنگام نماز با پروردگار بزرگ و بلند مرتبه اش مناجات می کند، پس باید بداند چه می گوید.
(5)
امام علی (علیه السلام):
لو یعلم المصلی ما یغشاه من الرحمة لما رفع رأسه من السجود؛
اگر نمازگزار بداند تا چه حد مشمول رحمت الهی است هرگز سر خود را از سجده بر نخواهد داشت.
(6)
امام علی (علیه السلام):
انظر فیما تصلی وعلی ما تصلی ان لم یکن من وجهه وحله فلا قبول؛
بنگر در چه (لباسی) و بر چه (چیزی) نماز می گزاری، اگر از راه صحیح و حلالش نباشد، قبول نخواهد بود.
(7)
امام صادق (علیه السلام):
من قبل الله منه صلاة واحدة لم یعذبه و من قبل حسنه لم یعذبه؛
خداوند از هر کس یک نماز و یا یک کار نیک را قبول کند؛ عذابش نمی نماید.
(8)
امام صادق (علیه السلام):
تسبیح فاطمة علیها السلام فی کل یوم فی دبر کل صلاة احب الی من صلاة الف رکعة فی کل یوم؛
تسبیحات فاطمه زهرا علیها السلام در هر روز پس از هر نماز نزد من محبوب تر از هزار رکعت نماز در روز است.
(9)
امام صادق (علیه السلام):
سجدة الشکر واجبة علی کل مسلم تتم بها صلاتک وترضی بها ربک وتعجب الملائکة منک...؛
سجده شکر بر هر مسلمانی واجب است، با آن نمازت را کامل و پروردگارت را خشنود می سازی و فرشتگان را به شگفتی می آوری.
(10)
امام صادق (علیه السلام):
یعرف من یصف الحق بثلاث خصال: ینظر الی اصحابه من هم؟ والی صلاته کیف هی؟ وفی ای وقت یصلیها؟؛
کسی که از حق دم می زند با سه ویژگی شناخته می شود: ببینید دوستانش چه کسانی هستند؟ نمازش چگونه است؟ و در چه وقت آن را می خواند؟