موعود شناسی و پاسخ به شبهات

نویسنده : علی اصغر رضوانی

491 : وضعیت مردم در عصر ظهور از حیث رفاه اقتصادی چگونه است؟

از برنامه ها و اقدام های امام مهدی علیه السلام پدید آوردن رفاه اقتصادی در سطح کل جامعه بشری است. بخش عظیم و مهمی از مسائل عقب ماندگی و وابستگی و کمبود مواد غذایی به دو عامل بستگی دارد که با یکدیگر ارتباط دارند:
1- نظام اقتصادی استعمارگر حاکم بر جهان.
2- نظام سیاسی حاکم بر جامعه که همواره به زیان ملت های خود گام بر می دارند.
در رستاخیز ظهور حضرت مهدی علیه السلام این بندها و دام ها از سر راه برداشته می شود و عوامل سلطه بر فکر و فرهنگ و اقتصاد و سیاست جهانی و کشورها نابود می گردد.
احادیث درباره رفاه اقتصادی دوران ظهور بسیار است و شاید از جمله مسائلی باشد که بیشترین تاکید بر آن شده است، و شاید پس از اصل عدالت دومین موضوعی باشد که در آن دوران در جامعه پدید می آید. و این دو با یکدیگر پیوندی ناگسستنی دارند؛ زیرا که اجرای عدالت برای از میان بردن روابط ظالمانه و غاصبانه آکل و ماکول است تا اقویا حق ضعیفان را نخورند و آنان را محروم نسازند. بنابراین، رفاه اقتصادی برای همه با اجرای اصل عدالت اجتماعی و بر پایی قسط قرآنی امکان پذیر است، بلکه رفاه و بی نیازی از میوه های درخت تناور عدل است و امام با تحقق بخشیدن به اصول دادگری و عدالت اجتماعی همگان را به زندگی درست و سازمان یافته می رساند.
امام صادق علیه السلام می فرماید: ان قائمنا اذا قام اشرقت الارض بنور ربها،...و یطلب الرجل منکم من یصله بماله و یاخذ من زکاته لا یوجد احد یقبل منه ذلک. استغنی الناس بما رزقهم الله من فضله(1276)؛ هنگام رستاخیز قائم ما، زمین با نور خدایی بدرخشد و شما به جست و جوی اشخاصی بر می آیید که مال یا زکات بگیرند، و کسی را نمی یابید که از شما قبول کند و مردمان همه به فضل الهی بی نیاز می گردند.
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: امت من در زمان مهدی علیه السلام به نعمت هایی دست یابند که پیش از آن و در هیچ دوره ای دست نیافته بودند. در آن روزگار آسمان باران فراوان دهد و زمین روییدنی را در دل خود نگاه ندارد.(1277)
در حدیثی دیگر پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: ...خداوند برای قائم علیه السلام گنج ها و معادن زمین را آشکار می سازد....(1278)
امام باقر علیه السلام فرمود: ...تطوی له الارض... فلا یبقی فی الارض خراب الا قد عمر...(1279)؛ ...زمین برای قائم ما در هم پیچیده می شود و... در زمین جای ناآبادی باقی نمی ماند....
همچنین امام باقر علیه السلام فرمود: و تظهر له الکنوز...(1280)؛ ...برای قائم ما گنج ها آشکار می گردد....

492 : کثرت اموال در عصر ظهور از چه راهی حاصل می شود؟

در مورد سوال فوق چند احتمال وجود دارد:
1- اینکه کثرت اموال در دست مردم از راه معجزه و به برکت وجود امام زمان علیه السلام در میان مردم اشد. این احتمال از جهاتی قابل مناقشه است:
اولا:
این نظریه خلاف قانون معجزات است، زیرا قرار نیست که همه کارها با معجزه صورت پذیرد. سعادت نسان که عصر ظهور زمینه ساز آن است در این است که از راه طبیعی به کمال خود برسد.
ثانیا:
سیاق روایات در این باب به تشکیل نظامی اقتصادی عادل اشاره دارد که بشر می تواند در پرتو آن درآمد کافی و وافر داشته باشد. و این معنا با اعجاز سازگاری ندارد.
2- اینکه وفور مال و نعمت ها به جهت گسترش زراعت و کشاورزی و تجارت است، گر چه الطاف خداوند متعال نیز در توفیر این گونه نعمت ها موثر است.
3- اینکه توفیر مال به جهت دسترسی و سیطره بر بانک های بزرگ در عالم باشد، به جهت آن که بیشتر اموالی که در آنها نهفته اند غصبی و حرام و نامشروع است، لذا حکومت عدل جهانی آنها را به طور مساوات بین مردم تقسیم می کند.

493 : در عصر ظهور وضع مساجد چگونه خواهد بود؟

در دوران ظهور دین و مذهب به سوی هدف اصلی هدایت می شود و جهت گیری و حرکت مذهبی در راه سعادت و رفاه و تعالی انسان قرار می گیرد، و از قشری گری و سطحی نگری و تجمل گرایی زاید - که کار مذاهب باطل یا منحرف است - دور می گردد. از این رو امام مهدی علیه السلام در آغاز رستاخیز خویش به پیرایش و آبادی ها از مظاهر تجمل گرایی ها و مصرف زدگی ها به ویژه در سازمان ها و موسسات مذهبی می پردازد. امام همه امکانات و نیروها را صرف هدف های اصلی مذهب می کند؛ یعنی برپایی عدالت و رفاه عمومی و نجات انسان ها از چنگال اهریمنی ظلم و محرومیت برای تحقق این آرمان ها به ضرورت تزیین معابد و مساجد و ظاهرسازی های بی محتوا و تشکیلات عریض و طویل به نام مذهب و دین ممنوع می گردد و همه مظاهر این گونه معابد ویران می شود و معابد به صورت ساده و بی آرایش و دور از هر گونه تزیین و تجمل در می آید.
عمر بن جمیع از امام باقر علیه السلام سؤال کرد: نماز گزاردن در مساجدی که نقش و نگار دارد (آیینه کاری، کاشی کاری و تزیینات دارد) چگونه است؟ امام فرمود: اکره ذلک و لکن لا یضرکم الیوم و لو قد قام العدل لرایتم کیف یصنع فی ذلک(1281)؛ این کار را خوش ندارم و در این روزگار این موضوع ضرری برای شما ندارد، لیکن اگر عدالت حاکم گردد خواهید دید که در این امور چگونه عمل می کند.