فهرست کتاب


موعود شناسی و پاسخ به شبهات

علی اصغر رضوانی‏

402 : آیا علایم ظهور با احادیث نفی توقیت منافات دارد؟

ممکن است که به ذهن کسی چنین خطور کند که نشر شرایط و علامات، در جامعه با احادیث نهی از توقیت و معین کردن وقت ظهور منافات داشته، پس چرا از آنها سخن به میان می آید؟
پاسخ : توقیت و تعیین وقت ظهور که در روایات از آن نهی شده شامل نقل علایم و شرایط ظهور نیست؛ زیرا مقصود از توقیت آن است که به طور دقیق وقت خاصی را برای ظهور معین کنیم که روایات از آن نهی کرده است.
وقت معین کردن برای ظهور غیر از آنکه مشتمل بر نهی است دارای اشکالات دیگری نیز می باشد:
1- ادعایی بدون دلیل است.
2- اگر تاریخ ظهور معلوم باشد دشمنان در صدد مقابله و جلوگیری از آن برخواهند آمد و لذا در روایات می خوانیم که ظهور حضرت علیه السلام به طور ناگهانی خواهد بود.
3- با وقت معین نکردن روحیه امید و حیات در جامعه دمیده خواهد شد زیرا در هر لحظه احتمال داده می شود که ظهور حضرت فرا رسد.

403 : آیا اعلان علایم و شرایط ظهور سبب اطلاع دشمنان از اسرار سیاسی است؟

برخی می گویند از آنجا که علایم ظهور و شرایط آن از اسرار سیاسی اسلام به حساب می آید نشر آنها در بین مردم به جهت اطلاع دشمنان بر آنها به صلاح اسلام و مسلمین نخواهد بود.
پاسخ : اگر خبر غیبی از ناحیه معصوم همچون پیامبر یا امامان علیه السلام صورت گیرد، چون هرگز اشتباه و سهو و خطا ندارند، معلوم می شود که اراده حتمی الهی بر تحقق آن صورت گرفته است در این صورت، مقابله جبهه کفر هرگز تأثیری برای جلوگیری از تحقق آن نخواهد داشت.

404 : آیا علایم ظهور متعلق بدا واقع می شود؟

از برخی روایات استفاده می شود که علایم ظهور بر دو قسم هستند: برخی حتمی اند که مورد بدا و تجدید نظر واقع نمی شوند، و برخی دیگر متعلق بدا واقع می گردند، ولی اصل ظهور امری حتمی است که خداوند متعال در آن جواب فطرت و خواسته درونی بشر را داده و وعده به تحقق آن داده است و خداوند هرگز خلف وعده نمی کند.
داوود بن ابی القاسم می گوید: ما نزد ابی جعفر محمد بن علی الرضا علیه السلام بودیم که سخن از خروج سفیانی به میان آمد و اینکه در روایت آمده که امر او حتمی است. به ابو جعفر علیه السلام عرض کردم: آیا بدا در امر، حتمی خواهد شد؟ حضرت فرمود: آری. عرض کردم: ما می ترسیم که در امر قائم نیز بدا حاصل شود. فرمود: امر قائم از اموری است که وعده داده شده و خداوند در وعده خود تخلف نخواهد کرد.(1075)
علایم حتمی که مورد بدا واقع نمی شود نشانه هایی دارد که به برخی از آنها اشاره می کنیم:
1- تصریح به حتمی بودن آن در روایات.
2- تاکید به قسم.
3- تاکید به لابد.
4- تاکید به لام.
5- تاکید به ان.
6- تاکید به تکرار.
7- تاکید به سین و سوف.