موعود شناسی و پاسخ به شبهات

نویسنده : علی اصغر رضوانی

390 : فلسفه توسل به امام زمان علیه السلام چیست؟

توسل، وسیله و واسطه قرار دادن چیزی بین خود و مطلوب است. وسیله بر دو نوع است: گاهی از امور مادی است، مثل آب و غذا که وسیله رفع تشنگی و گرسنگی است. و زمانی نیز از امور معنوی است، مثل گناه کاری که خدا را به مقام و جاه یا حقیقت پیامبر صلی الله علیه و آله قسم می دهد تا از گناهش بگذرد. در هر دو صورت وسیله لازم است؛ زیرا خداوند متعال جهان آفرینش را به بهترین صورت آفریده است آنجا که می فرماید: الذی احسن کل شی ء خلقه(1046)؛ آن خدایی که همه چیز را به بهترین صورت آفرید.
جهان بر اساس نظم علت و معلول و اسباب و مسببات برای هدایت و رشد و تکامل انسان ها آفریده شده است و نیازمندی های طبیعی بشر با عوامل و اسباب عادی برآورده می گردد. فیوضات معنوی خداوند همچون هدایت، مغفرت و آمرزش نیز بر اساس نظامی خاص بر انسانها نازل می شود و اراده حکیمانه خداوند بر این تعلق گرفته که امور از طریق اسباب خاص و علل معین به انسانها برسد.
بنابراین، همان گونه که در عالم ماده نمی توان پرسید: چرا خداوند متعال زمین را با خورشید نورانی کرده و خود بی واسطه به چنین کاری دست نزده است؟ در عالم معنا نیز نمی توان گفت چرا خداوند مغفرت خویش را به واسطه اولیای الهی شامل حال بندگان می کند.
شهید مطهری رحمة الله علیه می فرماید: فعل خداوند دارای نظام است. اگر کسی بخواهد به نظام آفرینش اعتنا نداشته باشد گمراه است. به همین جهت است که خدای متعال گناه کاران را ارشاد فرموده است که در خانه رسول اکرم صلی الله علیه و آله بروند و علاوه بر اینکه خود طلب مغفرت کنند، از آن بزرگوار بخواهند که برای ایشان طلب مغفرت کند. قران کریم می فرماید: و لو انهم اذ ظلموا أنفسهم جآووک فاستغفروا الله و استغفر لهم الرسول لوجودا الله توابا رحیما(1047)؛ اگر ایشان هنگامی که [با ارتکاب گناه ] به خود ستم کردند، نزد تو می آمدند و از خدا آمرزش می خواستند و پیامبر هم برای ایشان طلب مغفرت می کرد، خدا را توبه پذیر مهربان می یافتند.(1048)
از همین رو می بینیم که در قرآن و سنت تاکید فراوانی بر وسیله و توسل شده است. خداوند متعال می فرماید: یا ایها الذین امنوا اتقوا الله و ابتغوا الیه الوسیله(1049)؛ ای مومنین! تقوا پیشه کنید و برای رسیدن به او وسیله طلب نمایید.
اثر و فایده دیگری که در توسل به اولیای الهی خصوصا ذوات مقدسه اهل بیت علیهما السلام است اینکه مردم به جهت دریافت فیوضات الهی به واسطه آنان نه تنها به مقام شامخ آنها از نبوت یا امامت یقین حاصل می کنند، بلکه از باب اینکه الانسان عبید الاحسان فرمان بردار دستورات آنها که همان دستورات خداوند است می شوند.

391 : آیا دعا برای ظهور حضرت مهدی علیه السلام با نهی از عجله در ظهور منافات دارد؟

در روایات فراوان به مسأله دعا برای تعجیل فرج حضرت مهدی علیه السلام اشاره شده است و در برخی روایات دیگر از عجله کردن و استعجال نهی شده است. از جمله: هلک المستعجلون کسانی که عجله کردند هلاک شدند. آیا بین این دو دسته روایات اختلاف و تنافی وجود دارد؟ در واب می گوییم: خیر؛ زیرا:
اولا:
استعجال در ظهور، اصرار زیاد بر فرج حضرت بدون تمهید مقدمات و شرایط و زمینه هاست، ولی دعا رای ظهور حضرت با تمهید مقدمات و شروط است.
ثانیا:
نفس دعا برای تعجیل فرج در ظهور حضرت تأثیر به سزایی دارد، به این معنا که خود دعا می تواند به منزله جزء علت تامه در تسریع ظهور تأثیر به سزایی داشته باشد.

392 : آیا اگر کسی چهل روز دعای عهد بخواند از یاران امام مهدی علیه السلام خواهد شد گر چه انسان بدی باشد؟

مطابق روایتی که از امام صادق علیه السلام نقل شده آمده است که: هر کس چهل صبح دعای عهد را بخواند از یاوران قائم ما باشد، و اگر پیش از ظهور آن حضرت بمیرد خداوند او را از قبر بیرون آورد تا در خدمت آن حضرت باشد....(1050)
ر مورد سوال فوق می گوییم:
اولا:
این آثار ممکن است مقید باشد به اینکه اعمال و رفتار دیگر نیز درست و مطابق موازین شرع باشد، زیرا نسان باید با حقیقت این دعا انس داشته باشد تا بتواند با خدای خود عهد کند.
ثانیا:
ممکن است که خواندن دعای عهد گر چه از شخصی باشد که انسان بدی است ولی خداوند متعال به برکت این دعا او را متحول می گرداند و با خواندن این دعا در چهل روز و عهد قلبی با حضرت مهدی علیه السلام چنان تحولی اساسی در وجود او ایجاد شود که به این قابلیت برسد که بتواند از اصحاب حضرت شود.