موعود شناسی و پاسخ به شبهات

نویسنده : علی اصغر رضوانی

385 : چرا اسامی تمام امامان در این دعا ذکر نشده است؟

گاهی گفته می شود چرا اسامی تمام امامان در این دعا ذکر نشده است؟
پاسخ :
تصریح نشدن به اسامی و عدد دوازده امام از قوت متن آن نمی کاهد. در عین حال گر چه تصریح به نام هر یک از آنها نشده ولی به طور کلی و اجمالی به مصائبی که آنها در راه هدایت خلق متحمل شده اند اشاره کرده است، آنجا که می گوید: لم یمتثل امر الرسول الله صلی الله علیه و آله فی الهادین بعد الهادین... یا آنجا که می فرماید: فقتل من قتل و سبی من سبی و اقصی من اقصی.
این عبارات اشاره به مصائبی دارد که هر یک از امامان در راه هدایت خلق متحمل شده اند.
و نیز در جایی دیگر می فرماید: أین الحسن أین الحسین، أین أبناء الحسین....

386 : آیا جمله و عرجت بروحه مخالف با معراج جسمانی است؟

برخی می گویند: جمله و عرجت بروحه الی سمائک که در دعای ندبه آمده مخالف با اجماع و آیات و روایاتی است که دلالت بر معراج جسمانی دارد لذا از این جهت در صدد برآمده اند تا در انتساب این دعا به امام خدشه وارد کنند.
پاسخ :
صحیح در این جمله: عرجت به الی سمائک است نه بروحه و لذا دلالت بر معراج روحانی ندارد شاهد این مطلب چند قرینه است:
1- محدث نوری رحمة الله علیه در کتاب تحیة الزائر می گوید: در نسخه ای که من از مزار محمد بن مشهدی دارم: عرجت به الی سمائک ثبت شده است.(1031)
2- شیخ عباس قمی رحمة الله علیه نیز در کتاب هدیة الزائر عبارت استاد خود حاجی نوری را نقل کرده و آن را تأیید نموده است.
3- الان نیز نسخه ای خطی و نفیس از کتاب مزار محمد بن مشهدی موجود است که در آن و عرجت به ثبت شده است.
4- جمله های دیگر در دعا نیز مؤید معراج جسمانی است از قبیل: و أوطأته مشارقک و مغاربک و سخرت له البراق.
5- بر فرض صحت نسخه و عرجت بروحه این جمله دلالت بر معاد روحانی فقط ندارد، از باب استهدام لفظ موضوع برای جزء و اراده کل، مقصود معراج جسمانی و روحانی است. از قبیل اینکه گفته می شود: روحی لک الفدآء. مرحوم حاج میرزا ابوالفضل تهرانی می گوید: گاهی کلمه روح را در معنای جسم با روح به کار می برند به جهت ارتباط بین حال و محل یا علاقه ملابست که بین آن دو است....(1032)

387 : چه تألیفاتی درباره دعای ندبه نوشته شده است؟

دانشمندان و محققان این دعای شریف را مورد توجه خود قرار داده و بر آن شروح و حواشی نوشته اند. اینک به برخی از آنها اشاره می کنیم:
1- شرح دعای ندبه از صدر الدین محمد حسنی مدرس یزدی.
2- عقد الجمان لندبة صاحب الزمان از میرزا عبدالرحیم تبریزی.
3- وسیلة القربة فی شرح دعاء الندبة از شیخ علی خوئی.
4- شرح دعای ندبه از ملا حسن تربتی سبزواری.
5- النخبة فی شرح دعاء الندبة از سید محمود مرعشی.
6- شرح یا ترجمه دعای ندبه از سردار کابلی.
7- معالم القربة فی شرح دعاء الندبة از محدث ارموی.
8- وظائف الشیعة فی شرح دعاء الندبة از ادیب اصفهانی.
9- کشف الکربة از محدث ارموی.
10- نوید بامداد پیروزی از موسوی خرم آبادی.
11- شرح و ترجمه دعای ندبه از محب الاسلام.
12- نصرة المسلمین از عبدالرضا خان ابراهیمی.
13- فروغ الولایة از آیت الله صافی.
14- الکلمات النخبة از عطائی اصفهانی.
15- رسالة حول دعاء الندبة از محمد تقی تستری.
16- رسالة حول دعاء الندبة از میرجهانی اصفهانی.
17- سند دعاء الندبة از سید یاسین الموسوی.
18- شرحی بر دعای ندبه از علوی طالقانی.
و دیگر شروح و رساله ها در رابطه با دعای ندبه.