فهرست کتاب


موعود شناسی و پاسخ به شبهات

علی اصغر رضوانی‏

349 : آیا ممکن است کسی در ملاقاتش با حضرت مهدی علیه السلام او را بشناسد؟

مطابق قواعد عامه در مورد غیبت حضرت مهدی علیه السلام که قرار است از دشمنان محفوظ باشد تا کسی او را به قتل نرساند، باید بر کسی شناخته شده نباشد جز افراد ممتاز از مردم که از اولیای آن حضرت به شمار می آیند همان گونه که مطابق برخی از روایات سی نفر همیشه در رکاب حضرت بوده و با حضرت به سر می برند.
همچنین از برخی روایات استفاده می شود که حضرت علیه السلام یا دیده نمی شوند و یا در صورت دیده شدن کسی او را نمی شناسد.
در روایتی از امام رضا علیه السلام می خوانیم که فرمود: لا یری جسمه(977)؛ جسم او مشاهده نمی شود.
و نیز از امام صادق علیه السلام روایت شده که فرمود: الخامس من ولد السابع یغیب عنکم شخصه...(978)؛ پنجمین از اولاد هفتمین ام، شخصش از شما غایب می گردد.
و نیز روایت شده که فرمود: یفقد الناس امامهم فیشهد الموسم فیراهم و لا یرونه(979)؛ مردم امامشان را مفقود و گم می کنند پس او در موسم [حج ]حاضر می شود و مردم را می بیند ولی آنان او را مشاهده نمی کنند.
و نیز در خبر محمد بن عثمان عمری می خوانیم که فرمود: والله أن صاحب هذا الامر لیحضر الموسم کل سنة یری الناس و یعرفهم و یرونه و لا یعرفونه(980)؛ به خدا سوگند همانا صاحب این امر هر سال در موسم [حج ] حاضر می شود مردم را می بیند و آنان را می شناسد و مردم نیز حضرت علیه السلام را می بینند ولی او را نمی شناسند.

350 : وظیفه ما نسبت به کسانی که مدعی دائمی یا غالبی رؤیتند چیست؟

درباره سؤال فوق می گوییم:
اولا:
مسأله رؤیت این طور نیست که به اختیار انسان باشد و هر گاه که اراده ملاقات کند برای او حاصل گردد بلکه وابسته به یک سری شرایط و مصالح خاصی است که اگر آماده شود حضرت مقدمات ملاقات را راهم می سازد.
ثانیا:
اگر کسی مدعی ملاقات دائمی است و این گونه خود را وانمود می کند که دائما با حضرت ارتباط دارد و هر گاه که اراده کند می تواند خدمت حضرت برسد و واسطه بین مردم و ایشان باشد، او مطابق توقیعی که ضرت به علی بن محمد سمری داشته اند کذاب است و لذا باید او را تکذیب کرد.
ثالثا:
باید مدعی ملاقات را امتحان و آزمایش کرد، آیا از حیث عمل به موازین اسلامی پایبند است آیا هدفش ریا و جذب مردم و انحراف در جامعه نیست؟ و...؛ زیرا برای ملاقات خوبان باید در ابتدا انسان خود با آنان سنخیت پیدا کند.

351 : آیا اصرار و الحاح به جهت ملاقات با حضرت مطلوب است؟

آنچه که مطلوب است و وظیفه ما در عصر غیبت به حساب می آید این است که بکوشیم تا موانع ظهور حضرت را بر طرف کرده زمینه ظهور حضرت را فراهم نماییم. و نیز وظیفه داریم که به دستورات و وظایف خود عمل کنیم تا به قرب معنوی نسبت به حضرت نائل آییم.
آری اگر درخواست ملاقات با حضرت در عصر غیبت به جهت بهره مندی از وجود او و مورد عنایت خاص او قرار گرفتن است تا انسان به اطمینان قلبی رسیده و با تصرفی که از جانب ایشان می شود انسان به کمالات نزدیک شود، این ملاقات و اصرار بر آن مفید است، و گرنه این عصر غیبت است و قرار است که امام زمان علیه السلام از دیدگان مردم غایب باشد تا چه مصلحتی اقتضا کند که در موردی ظهور کرده و کسی به ملاقات حضرت نایل شود. لذا باید صبر کرد و در این موقع حساس که عصر امتحان است به وظایف خود خوب عمل کنیم تا از امتحان سرافراز بیرون آییم.
آری، اگر چه از ظاهر برخی از ادعیه تقاضای ملاقات حضرت به دست می آید ولی می توان آن را حمل بر ملاقات در عصر ظهور کرد.