فهرست کتاب


موعود شناسی و پاسخ به شبهات

علی اصغر رضوانی‏

296 : حکم کسی که منکر امام زمان علیه السلام است چیست؟

امام زمان علیه السلام در بخشی از جواب های خود به پرسش های اسحاق بن یعقوب می فرماید: لیس بین الله عزوجل و بین احد قرابة و من انکرنی فلیس منی و سبیله سبیل ابن نوح(874)؛ بین خداوند عزوجل و هیچ کس قرابت و خویشاوندی نیست، هر کس مرا انکار کند از من نیست، و راه او راه فرزند نوح است.
این حدیث را روایتی که شیعه و سنی در کتب روایی خود آورده اند، تأیید می کند؛ و آن اینکه پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: مثل اهل بیت من، مثل کشتی نوح است، هر کس سوار بر آن شود نجات می یابد و کسی که از آن تخلف کند غرق خواهد شد.(875)

297 : وظیفه کلی ما در عصر غیبت نسبت به امام زمان علیه السلام چیست؟

امام زمان علیه السلام در بخشی از نامه ای که به شیخ مفید رحمة الله علیه ارسال داشته نوشته اند: فلیعمل کل امرء منکم بما یقرب به من محبتنا و یتجنب ما یدنیه من کراهتنا و سخطنا(876)؛ پس هر یک از شما باید کاری کند که وی را به محبت و دوستی ما نزدیک سازد و از آنچه خوشایند ما نیست و باعث حشم و کراهت ما می شود دوری کند.
روشن است که محبت اهل بیت علیه السلام جنبه شخصی و فردی ندارد، بلکه به ملاک خدایی است؛ زیرا هر گاه اهل بیت علیه السلام مشاهده کنند که شیعیان و منتسبان به آنان کارهایی را انجام می دهند که مورد رضایت الهی است و نیز از کارهایی که مورد سخط و غضب خداوند است اجتناب می کنند خوشحال شده و به آنان می بالند.
در نتیجه بر ماست که اگر به دنبال جلب محبت آقا امام زمان علیه السلام و دوری از سخط و غضب آن حضرت هستیم کاری نکنیم که از ایشان دور شده و از عنایاتش محروم گردیم، و از طرف دیگر سعی ما بر این باشد که اعمال و رفتاری را انجام دهیم که هر چه بیشتر ما را به ایشان نزدیک گرداند.

298 : چه تناسبی بین خورشید پشت ابر و غیبت امام زمان علیه السلام وجود دارد؟

در روایتی از امام زمان علیه السلام در پاسخ به پرسش های اسحاق بن یعقوب چنین آمده است: ...و اما وجه الانتفاع بی فی غیبتی فکالانتفاع بالشمس اذا غیبها عن الابصار السحاب(877)؛ و اما کیفیت نفع بردن به وسیله من در زمان غیبتم به مانند نفع بردن به واسطه خورشید است هنگامی که ابرها او را از دیدگان مستور می نمایند.
از این حدیث شریف وجوهی از شباهت ها بین خورشید در پشت ابر و امام زمان علیه السلام در عصر غیبت استفاده می شود که به برخی از آنها اشاره می کنیم:
1- همان گونه که مردم، هر آن انتظار خارج شدن خوشید از پس ابرها را دارند تا تمام و کامل از وجود و ظهورش استفاده ببرند، در ایام غیبت آن حضرت نیز مردم منتظر ظهور و خروج اویند و از ظهورش مایوس نمی گردند.
2- منکر وجود حضرت علیه السلام در عصر غیبت همانند منکر وجود خورشید است هنگامی که در پشت ابرها از دیده ها پنهان گردد.
3- همان گونه که ابر کاملا خورشید را نمی پوشاند و نور خورشید به زمین و زمینیان می رسد غیبت هم مانع کامل و تمامی برای بهره دهی حضرت نیست، مردم در زمان غیبت حضرت را نمی بینند اما از وجود او بهره می برند. توسل یکی از راه های بهره بردن از آن امام است.
4- همان گونه که در مناطقی که هوا غالبا ابری است گاهی خورشید ابرها را می شکافد و خود را از لابلای آنها بیرون می آورد و به عده ای از مردم نشان می دهد. هر از چند گاهی نیز عده ای به محضر امام زمان علیه السلام شرفیاب می شوند و از وجودش استفاده می برند و از این راه وجود آن حضرت برای مردم به اثبات می رسد.
5- همان گونه که ابرها خورشید را نابود نمی کنند و تنها مانع رویت اویند غیبت امام زمان علیه السلام هم تنها مانع رؤیت ایشان است.