فهرست کتاب


موعود شناسی و پاسخ به شبهات

علی اصغر رضوانی‏

271 : چه مقدار توقیع از ناحیه مقدسه صادر شده است؟

حدود هفتاد توقیع یا بیشتر در مصادر مهدویت موجود است که به برخی از آنها اشاره می کنیم:
1- توقیع به علی بن محمد سمری.(781)
2- توقیع به ابی جعفر عمری در سوگ پدرش.(782)
3- توقیع به سعد بن عبدالله قمی.(783)
4- توقیع به اسحاق بن یعقوب.(784)
5- توقیع به محمد بن عبدالله بن جعفر حمیری در جواب مسائلش.(785)
6- توقیع دیگری به حمیری درباره زیارت حضرت.(786)
7- توقیع به احمد بن خضر بن ابی صالح خجندی.(787)
8- توقیع به حسن بن فضل یمانی.(788)
9- توقیع به ابو عمرو و فرزندش ابو جعفر محمد.(789)
10- توقیع به محمد بن ابراهیم مهزیاری.(790)
11- توقیع در رد جعفر کذاب.(791)
12- توقیع به احمد بن حسن مادرایی.(792)
13- توقیع درباره قصه احمد بن ابی روح.(793)
14- توقیع به حاجز وشا.(794)
15- توقیع به محمد بن جعفر.(795)
16- توقیع به محمد بن صالح بعد از مرگ عبرتایی.(796)
17- توقیع در جواب نامه سمری.(797)
18- توقیع در جواب سؤال مردی از اهل فانیم.(798)
19- توقیع در جواب نامه محمد بن حسن مروزی.(799)
20- توقیع در جواب نامه محمد بن یوسف.(800)
21- توقیع در جواب سؤال های محمد بن جعفر اسدی.(801)
22- توقیع در رد غلات به محمد بن علی بن هلال کرخی.(802)
23- توقیع به محمد بن شاذان.(803)
24- توقیع برای احمد بن حسن خازن.(804)
25- توقیع برای علی بن محمد بن اسحاق اشعری.(805)
26- توقیع در خبر دادن از ضمیر عبیدالله بن سلیمان.(806)
27- توقیع در جواب نامه ابن ابی غانم قزوینی.(807)
28- توقیع در کیفیت تعلیم نماز.(808)
29- توقیع در جواب آنچه محمد بن شاذان برای حضرت فرستاد.(809)
30- توقیع در جواب نامه محمد بن یزداذ.(810)
31- توقیع در جواب خواست قاسم بن علا.(811)
32- توقیع در جواب نامه مردی از اهل ربض.(812)
33- توقیع در جواب سائلی که از قم رسیده بود.(813)
34- توقیع به حسن بن عبدالحمید.(814)
35- توقیع در توثیق محمد بن جعفر عربی.(815)
36- توقیع در جواب سؤال ابوالحسن خضر بن محمد.(816)
37- توقیع اول به شیخ مفید رحمة الله علیه.(817)
38- توقیع دوم به شیخ مفید رحمة الله علیه.(818)
39- توقیع در جواب نامه علی بن بابویه.(819)
40- توقیع در جواب نامه محمد بن کشمر.(820)
41- توقیع در جواب نامه جعفر بن حمدان.(821)
42- توقیع در جواب نامه علی بن زیاد.(822)
43- توقیع به حسن بن قاسم بن علاء.(823)
44- توقیع به ابی القاسم بن ابی حلیس.(824)
45- توقیع در جواب رقعه بلخی.(825)
46- توقیع بر احمد بن حسن.(826)
47- توقیع به محمد بن همام.(827)
و دیگر توقیعات.

غیبت کبرا

272 : عصر غیبت کبرا چه خصوصیات ویژه ای دارد؟

عصر غیبت کبرا زمانی است که با انتهای غیبت صغرا شروع شده است. انتهایی که توسط اعلان امام زمان علیه السلام در سال 329 هجری صورت گرفت. حضرت در نامه ای به علی بن محمد سمری از انتهای سفارت و شروع غیبت کبرا خبر داد.
عصر غیبت کبرا دارای شرایط و خصوصیاتی است که به برخی از آنها اشاره می کنیم:
1- مسلمانان در این عصر در ظاهر از رهبر و امام خود جدا شده اند، و او را نمی بینند و یا اگر می بینند او را نمی شناسند و این حکم کلی برای عموم شیعیان است، گر چه ممکن است برخی به جهت مصالحی مشرف به لقای حضرت شوند.
2- گسترش ظلم و ستم در روی زمین، نیز از ویژگی های عصر غیبت کبرا است و با این ویژگی بین این زمان و عصر حکومت اسلامی در زمان حیات پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله تمییز داده می شود.
3- تاکید الهی بر امتحان امت اسلامی در عصر غیبت کبرا زیرا در این عصر مردم با مشکلات بیشتری رو ه رو خواهند بود از قبیل:
الف: گسترش فساد و فحشا در جامعه اسلامی و جهان.
ب: انواع فشارهای سیاسی و مشکلات که در راه پذیرش حق و ایمان است.
ج:
مواجهه انسان با انواع شبهات در وجود امام زمان علیه السلام.
در نتیجه مشاهده می کنیم که امامان علیه السلام تاکید فراوانی بر این موضوع مهم داشته اند. همان گونه که از حضرت موسی بن جعفر علیه السلام روایت شده که فرمود: اذا فقد الخامس من ولد السابع، فالله الله فی ادیانکم لا یزیلکم عنها احد، یا بنی! انه لابد لصاحب هذا الامر من غیبة حتی یرجع عن هذا الامر من کان یقول به، انا هی محنة من الله عزوجل امتحن الله بها خلقه...(828)؛ هر گاه پنجمین از اولاد هفتمین مفقود شد، پس خدا را، خدا را در ادیانتان، مواظب باشید که معتقدات شما را زایل نکنند. ای فرزندم! به طور حتم برای صاحب این امر غیبتی است به حدی که معتقدان به آن از این امر رجوع می کنند، و این محنتی است که خداوند به واسطه آن خلقش را امتحان می کند....