فهرست کتاب


موعود شناسی و پاسخ به شبهات

علی اصغر رضوانی‏

وجود امام مهدی علیه السلام در روایات فریقین

218 : حدیث ثقلین چگونه دلالت بر وجود امام زمان علیه السلام دارد؟

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله حدیثی فرمود: ان تارک فیکم خلیفتین کتاب الله حبل ممدود ما بین السماء و الارض او ما بین السماء الی الارض، و عترتی اهل بیتی و انهما لن یفترقا حتی یردا علی الحوض(661)؛ همانا من دو جانشین را در میان شما می گذارم کتاب خدا ریسمان کشیده شد مابین آسمان و زمین یا مابین آسمان تا زمین، و عترتم اهل بیتم، و همانا این دو از یکدیگر جدا نمی شوند تا در کنار حوض کوثر بر من وارد شوند.
در این حدیث پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله می فرماید: کتاب و عترت تا قیامت از یکدیگر جدا نمی شوند، مطابق این گفتار اگر زمانی عدل کتاب که همان عترت است در روی زمین نباشد لازم می آید که این دو از یکدیگر جدا شده باشند و این با ظاهر حدیث مخالف است.
ابن حجر مکی می گوید: در احادیثی که سفارش به اهل بیت شده به این نکته اشاره دارد که تا روز قیامت زمین خالی از اهل بیتی که اهلیت هدایت دارند نخواهد بود، همان گونه که کتاب عزیز چنین است و لذا اهل بیت امان برای اهل زمین معرفی شده اند و نیز در روایات آمده است: در هر قوم و دسته ای عدولی از اهل بیت من است.(662)
حافظ سمهودی می گوید: از این حدیث ثقلین استفاده می شود که هر زمان باید فردی از اهل بیت که سزاوار تمسک به اوست تا روز قیامت موجود باشد تا امر به تمسکی که در روایت به آنها شده معنا پیدا کند همان گونه که کتاب عزیز چنین است. و لذا اهل بیت امان اهل زمین معرفی شده اند که هر گاه از روی زمین بروند زمین نیز نابود خواهد شد.(663)
همین معنا از علامه مناوی در شرح جامع الصغیر سیوطی رسیده است.(664) نتیجه اینکه از حدیث ثقلین که مورد اتفاق بین شیعه و سنی بوده و از احادیث متواتر است به خوبی استفاده می شود که در هر زمان امام معصومی از عترت پیامبر صلی الله علیه و آله و اهل بیت معصوم او باید موجود باشد، امامی که اهلیت برای اقتدا و تمسک را داشته باشد کسی که خود به هدایت مطلق رسیده و از ضلالت به دور است و لذا می تواند دیگران را نیز به هدایت مطلق رسانده و از مطلق ضلالت گمراهی دور کند. چنین شخصی در این زمان غیر از حضرت مهدی علیه السلام نیست.

219 : چگونه احادیث وجوب معرفت امام بر وجود امام زمان علیه السلام دلالت دارد؟

مطابق روایات شیعه و سنی پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: من مات و لم یعرف امام زمانه مات میتة جاهلیة(665)؛ هر کس بمیرد در حالی که امام زمان خود را نشناخته باشد به مرگ جاهلیت از دنیا رفته است.
با کمترین تأمل در این روایت و نظایر آن به مصداق واقعی امام در روایت پی خواهیم برد. این کدامین امام است که اگر به او معرفت پیدا نکنی به مرگ جاهلیت از دنیا رفته ای؟ مگر نه این است که باید بین حکم و موضوع تناسب باشد؟ چه تناسبی بین عدم معرفت امام و مرگ جاهلیت است؟ آیا اگر من طاغوت فاسق و فاجر زمان خود را نشناسم به مرگ جاهلیت از دنیا رفته ام؟ قطعا چنین نیست بلکه مراد همان امام معصوم در هر زمان است که از آن در روایت به امام تعبیر شده است که اگر او را نشناسم و اطاعت او را ننمایم به مرگ جاهلیت از دنیا رفته ام.