فهرست کتاب


موعود شناسی و پاسخ به شبهات

علی اصغر رضوانی‏

212 : آیه نذیر چگونه دلالت بر وجود امام زمان علیه السلام دارد؟

خداوند متعال می فرماید: و أن من امة الا خلا فیها نذیر(632)؛ و هر امتی در گذشته انذارکننده ای داشته است.
از آیه فوق به خوبی استفاده می شود که در هر زمانی باید در میان مردم حجت خدا و هادی علی الاطلاق موجود باشد.
امام باقر علیه السلام فرمود: ای گروه شیعه خداوند تبارک و تعالی می فرماید: و ان من امة الا خلا فیها نذیر. عرض شد: ای ابا جعفر مگر نذیر بر این امت محمد نیست؟ حضرت فرمود: ...صدقت فهل کان نذیر و هو حی من البعثة فی اقطار الارض...(633)؛ ...آری راست می گویی آیا محمد در زمان حیاتش انذارکننده از زمان بعثت برای همه مناطق نبود؟....
در تفسیر علی بن ابراهیم در ذیل آیه فوق می خوانیم: ...لکل زمان امام...(634)؛ ...و برای هر زمانی امامی است....

213 : آیه هدایت چگونه بر وجود امام زمان علیه السلام دلالت دارد؟

خداوند متعال می فرماید و ممن خلقنا امة یهدون بالحق و به یعدلون(635)؛ و از جمله کسانی که آفریدیم فرقه ای به حق هدایت می یابند و به حق بر می گردند.
فخر رازی در ذیل آیه فوق در تفسیرش از جبائی نقل کرده که: این آیه دلالت دارد بر اینکه هیچ زمانی خالی از کسی که قیام و عمل به حق کرده و مردم را به آن هدایت کند نیست.(636)
میرزا محمد مشهدی در تفسیر کنزالدقائق می گوید: آیه دلالت دارد بر اینکه در هر قرنی یک نفر معصوم وجود دارد زیرا مفاد آن این است که هادین و عادلین بعضی از خلقند نه تمام آنها و هر کسی که معصوم نیست هادی و عادل کلی نیست.(637)
عبدالله بن سنان می گوید از امام صادق علیه السلام درباره آیه: و ممن خلقنا امة...؛ سؤال کردم؟ حضرت فرمود: هم الائمة(638)؛ مقصود از آیه ائمه است.

214 : آیه صادقین چگونه بر وجود امام زمان علیه السلام دلالت دارد؟

خداوند متعال می فرماید: یا ایها الذین آمنوا اتقوا الله و کونوا مع الصادقین(639)؛ ای مومنین تقوا پیشه کرده و همراه با صادقین باشید.
مقصود از صادقین در آیه برخی از مومنین است نه جمیع آنان حال این بعض چه خصوصیاتی باید داشته باشد؟
از خود آیه استفاده می شود که مقصود به صادقین کسانی هستند که صادق علی الاطلاق هستند و لذا علی الاطلاق امر به اطاعت آنها شده است تا افراد مطیع با اقتدا و هدایت از آنها به حق و حقیقت و سعادت نایل آیند. نتیجه اینکه: صادقین در آیه همان حاملان وحی و خلفای رسول و امینان شرع و حامیان دین و ائمه هدایت و چراغ های هدایتند، کسانی که خداوند رجس و پلیدی را از آنان دور کرده و از هر عیب و نقصی پاکشان کرده است. و اینان کسانی غیر از اهل بیت عصمت و طهارت پیامبر صلی الله علیه و آله نیستند که اول آنها امیر المومنین علی بن ابی طالب علیه السلام و آخر آنها مهدی علیه السلام است.
فخر رازی از آیه فوق استفاده عصمت کرده و می گوید: از این آیه استفاده می شود که در هر زمان باید صادقین معصوم موجود باشند....(640)
کلینی به سند خود از برید بن معاویه عجلی نقل کرده که از امام باقر علیه السلام درباره آیه؛ اتقوا الله و کونوا مع الصادقین سؤال کردم؟ حضرت فرمود: ایانا عنی(641)؛ ما را قصد کرده است.
و نیز به سند خود از امام رضا علیه السلام در ذیل آیه فوق نقل کرده که فرمود: الصادقون هم الائمة(642)؛ صادقین همان ائمه اند....
حاکم حسکانی حنفی به سند خود از عبدالله بن عمر در تفسیر آیه فوق نقل کرده که مقصود از آن محمد و اهل بیت اوست.(643)
سبط بن جوزی از قول علما در تفسیر آیه فوق نقل کرده که مقصود از آیه این است که با علی و اهل بیتش باشید.(644)