فهرست کتاب


موعود شناسی و پاسخ به شبهات

علی اصغر رضوانی‏

170 : آیا طفل در سنین کودکی می تواند رشد عقلی داشته باشد؟

دانشمندان می گویند: برای رشد عقلی سن معینی وجود ندارد زیرا چه بسا شخصی رشید است اما سن او بیش از پنج سال نیست؛ چون قوه عاقله او به قدرت خداوند به حد کافی رشد کرده است چه مانعی دارد که خداوند متعال سن رشد را در امام علیه السلام به پنج سالگی قرار دهد؟
علامه حلی می فرماید: طبیعت کودکان با دوستی و محبت پدر و مادر و میل به آن در آمیخته است لذا کناره گیری کودک از آنان و توجه به خداوند متعال دلیل بر قوت کمال اوست.
او در ادامه می نویسد: طبیعت کودکان با نظر و تامل در امور عقلی و تکالیف الهی ناسازگار و متناسب با بازی و لهو و لعب است پس اگر کودکی با اموری که ناسازگار با طبع کودکانه است انس گرفته دلیل رسیدن او به کمال است.(531)
صفوان بن یحیی می گوید: هنگامی که امام رضا علیه السلام به امام جواد علیه السلام اشاره کرد و او را به امامت منصوب نمود در حالی که سن او از سه سال تجاوز نمی کرد به آن حضرت عرض کردم: فدایت گردم فرزند شما سه سال بیشتر ندارد؟ حضرت فرمود: ...و ما یضره من ذلک شی ء قد قام عیسی علیه السلام بالحجة و هو بن ثلاثة سنین(532)؛ چه اشکالی دارد در حالی که عیسی علیه السلام نیز در سنین سه سالگی حجت خدا گشت.
به امام جواد علیه السلام عرض شد: مردم به جهت کمی سن شما امامت شما را انکار می کنند. حضرت پاسخ فرمود: و ما ینکرون من ذلک قول الله عزوجل؟ لقد قال الله عزوجل لنبیه صلی الله علیه و آله: قل هذه سبیلی ادعوا الی الله علی بصیرة انا و من اتبعنی فوالله ما تبعه الا علی علیه السلام و له تسع سنین و انا ابن تسع سنین(533)؛ چرا انکار می کنند در حالی که خداوند به نبی خود فرمود: ای رسول ما! امت را بگو: طریقه من و پیروانم همین است که خلق را با بینایی و بصیرت به سوی خدا دعوت کنیم پس به خدا سوگند در آن هنگام او را متابعت نکرد مگر علی علیه السلام در حالی که نه سال بیشتر نداشت و من نیز فرزند نه ساله هستم.

171 : آیا شیعیان به امامت امامان در سنین کودکی اطمینان داشتند؟

دانش آموختگان مدرسه اهل بیت علیهم السلام در طول تاریخ فداکاری و جانفشانی های زیادی را در راه تثبیت عقیده خود در مسأله امامت داشته اند؛ زیرا داشتن چنین عقیده و فکری منشا دشمنی و خصومت دستگاه خلفا با دوست داران اهل بیت بود. و این امر منجر به درگیری نظام حاکم با اهل بیت علیهم السلام و یاران آنها بود، لذا عده زیادی را زندانی و گروهی را نیز می کشتند. و این نشان می دهد که اعتقاد به ولایت اهل بیت علیهم السلام حتی در سنین کودکی برای آنها چنان روشن و مسلم شده بود که از جان و مال خود مایه می گذاشتند.

172 : آیا اعتقاد به امامت و ولایت امامان در کودکی با تهدید و تحمیل بزرگان شیعه بوده است؟

این فرضیه به طور حتم باطل است زیرا با ورع و قداست بزرگان طایفه امامیه سازگاری ندارد. هیچ گاه نمی توان باور کرد که آنان با تهدید و زور مردم را به اطاعت امامان دعوت کرده باشند به ویژه آنکه آنان در طول مدت امامت اهل بیت علیهم السلام در شدیدترین وضع - به جهت پذیرش دعوت آنها - به سر می برند.
پذیرش دعوت اهل بیت و دعوت به آنان سود مادی و مقام ظاهری نداشته است تا توهم طمع به آن امور باعث شود که چنین دعوتی را داشته باشند. پذیرفتنی نیست که علمای امامیه به نادرستی بر امامت شخصی در کودکی تبانی و اتفاق داشته باشند در حالی که این کار سبب ایجاد انواع محرومیت ها برای آنان بود. این نیست مگر آنکه دعوت آنها ناشی از اعتقاد به امامت امامان در سنین کودکی بوده است.