فهرست کتاب


موعود شناسی و پاسخ به شبهات

علی اصغر رضوانی‏

99 : آیا پدید آمدن مدعیان مهدویت بر حتمی بودن ظهور مهدی علیه السلام دلالت دارد؟

عقیده مهدویت به حدی در جامعه اسلامی رسوخ کرده بود که حتی برخی افراد از این عقیده مسلم سوء استفاده کرده و ادعای مهدویت نمودند ولی خوشبختانه با گذشت زمان مفتضح شدند.
احمد امین مصری در کتاب المهدیة فی الاسلام در صدد برآمده که مدعیان مهدویت را از عوامل و اسباب طعن بر عقیده مهدویت و اصالت آن به حساب آورد، ولی صحیح عکس آن است؛ زیرا ادعای مهدویت در طول تاریخ از افراد، دلیل بر حقانیَّت اصل این عقیده و رسوخ آن در میان جامعه است.
اگر این نظریه صحیح باشد که ادعا سبب بطلان یک حقیقت است باید نبوت انبیا را نیز انکار کنیم زیرا در طول تاریخ انبیا افرادی پیدا شدند که به دروغ ادعای نبوت کردند.

100 : چه کسانی ادعای مهدویت کرده یا در حق آنها ادعای مهدویت شده است؟

این گونه افراد در طول تاریخ اسلام بسیار بوده اند که برخی از آنها عبارتند از:
1- محمد بن حنفیه؛ که مختار در حق او ادعای مهدویت کرد.(278)
2- موسی بن طلحه؛ که مردم در حق او ادعای مهدویت کردند.(279)
3- ابوهاشم بن محمد بن حنفیه؛ که گروهی معتقد به مهدویت او بودند.(280)
4- عمر بن عبدالعزیز.(281)
5- عبدالله بن معاویة بن عبدالله بن جعفر.(282)
6- اسماعیل فرزند امام صادق علیه السلام؛ گروهی مرگ او را انکار کرده و قائل به مهدویت او شدند.(283)
7- محمد بن عبدالله بن حسن؛ او در سال صد هجری ادعای مهدویت نمود. بزرگان خط اعتزال مردم را به بیعت با او دعوت می نمودند.(284) ابوالفرج اصفهانی می گوید: کسی شک نداشت که او مهدی است و حتی گروهی از بنی هاشم نیز با او بیعت کردند.(285)
8- مهدی عباسی؛ منصور عباسی لقب فرزندش را مهدی گذاشت تا مردم را از این طریق اغفال کرده و به اعتقاد مهدویت با او بیعت کنند.(286)

آیا زیدیه منکر مهدی علیه السلام هستند؟ : احمد امین مصری در کتاب ضحی الاسلام ادعا می کند که زیدیه به طورشدید مهدی علیه السلام را انکار می کنند.

پاسخ : ادعای احمد امین به طور حتم باطل است زیرا با مراجعه به کتاب های زیدیه پی می بریم که آنها هم مانند سایر فرق اسلامی به ظهور و قیام حضرت مهدی علیه السلام اعتقاد کامل دارند.
مجد الدین بن محمد بن منصور حسنی مویدی از بزرگان علمای زیدیه است که در کتاب لوامع الانوار بابی را تحت عنوان اخبار المهدی بیان کرده و احادیث بسیاری درباره آن حضرت علیه السلام آورده است.(287)
او در بخشی از کلمات خود می گوید: امامان از آل محمد که درودهای خداوند متعال بر آنها باد به حضرت مهدی بشارت می دادند و فرج او را از خداوند انتظار می کشیدند. اول امامان آخر امامان را به این موضوع وصیت می نمودند، و سابق آنان به کسانی که بعد از آنها می آمدند موضوع حضرت مهدی علیه السلام را ابلاغ می نمودند.(288)
او نیز بعد از نقل اخبار و روایات بسیار درباره حضرت مهدی علیه السلام می گوید: روایات درباره مهدی و اینکه او از اهل بیت است به حد تواتر می باشد.(289)
و نیز می گوید: خبرهای نبوی و بشارت های علوی به امام امت و خاتمه امامان (مهدی) بیش از آن است که شماره شود. و امر درباره او همان چیزی است که شارح نهج البلاغه (ابن ابی الحدید) در شرح کلام وصی (امام علی) صلوات الله علیه قد لبس للحکمة جنتها گفته است. کلامی که نص آن این است. و به تحقیق اتفاق تمام فرقه های مسلمانان بر آن است که دنیا و تکلیف تمام نمی شود مگر بر او (ظهور او) .(290)
همین مضامین را امام زیدیه، ابن حمزه، در کتاب الشافی نقل کرده است.(291)
از عبارات ابن حمزه استفاده می شود که او حتی به ولادت حضرت مهدی علیه السلام اعتقاد دارد، نه اینکه در آخرالزمان متولد می شود.(292)
و نیز قاضی حسین بن ناصر مهلا از علمای زیدیه در کتاب مطمح الامال به اصل قضیه مهدویت تصریح کرده است. او می گوید: درباره مهدی احادیثی است که به حد تواتر رسیده است.(293)