فهرست کتاب


موعود شناسی و پاسخ به شبهات

علی اصغر رضوانی‏

95 : حکم منکر حضرت مهدی علیه السلام و ظهور او، در نزد اهل سنت چیست؟

برخی از علمای اهل سنت ایمان به خروج حضرت مهدی علیه السلام را واجب دانسته و برخی دیگر منکر آن را کافر به حساب آورده اند:
احمد بن محمد بن صدیق می گوید: ایمان به خروج مهدی واجب، و اعتقاد به ظهور او به جهت تصدیق پیامبر صلی الله علیه و آله حتمی و ثابت است....(259)
همین تعبیر از سفارینی حنبلی(260)، ناصرالدین البانی(261)، عبدالمحسن بن حمد العباد(262)، نیز رسیده است.
فقیه شافعی ابن حجر تصریح کرده که انکار مهدی اگر موجب انکار سنت از اصل و اساس گردد، سبب کفر می شود، و هر کس چنین کند قتلش واجب است. و اگر انکار، تنها به جهت عناد و دشمنی با ائمه اسلام است نه سنت، لازم است که او را تعزیر آشکار و اهانت نمود تا دست از این کار بردارد....(263)
احمد بن محمد بن صدیق غماری ازهری در رابطه با احادیث مهدویت می گوید: این احادیث متواترند و منکرین آنها بدعت گزار و گمراه به حساب می آیند.(264)

96 : چه کسانی در طول تاریخ اسلام مهدویت را به شعر درآورده اند؟

یکی از علائم و قرائن قطعی بودن یک موضوع آن است که کار به جایی رسد که شعرا آن موضوع را به شعر در آورند. قضیه مهدویت از این قبیل است. شعرای اسلامی در طول تاریخ این قضیه را به شعر در آورده اند. اینک به اسامی برخی از آنها اشاره می کنیم:
1- امام علی علیه السلام.(265)
2- زید بن علی بن الحسین علیه السلام.(266)
3- امام صادق علیه السلام.(267)
4- امام رضا علیه السلام.(268)
5- امام حسن عسکری علیه السلام.(269)
6- ابن ابی الحدید معتزلی.(270)
7- محیی الدین بن عربی.(271)
8- محمد بن طلحه شافعی.(272)
9- صدرالدین قونوی.(273)
10- شیخ عبدالرحمن بسطامی.(274)
11- فضل بن روزبهان.(275)
12- محمد بن طولون (م 953 هق).(276)
13- کمیت بن زید اسدی.(277)

97 : تألیف در قضیه مهدویت از چه زمانی بوده است؟

با مراجعه به کتب تراجم و رجال پی می بریم که تألیف درباره مهدویت حرکتی بنیادین بوده که نه تنها قبل از ولادت حضرت مهدی علیه السلام در بین شیعه رواج داشته، بلکه حرکتی مقدس نزد شیعه و سنی بعد از وفات رسول خدا صلی الله علیه و آله بوده است و این به نوبه خود دلیل بر آن است که اصل قضیه از مسلمات مسائل اسلامی است که مورد اتفاق بین مسلمین قرار گرفته است، و از مسائلی نبوده است که بعد از عصر حیرت پدید آمده باشد که جامعه شیعی بعد از شهادت امام حسن عسکری علیه السلام به آن مبتلا شده باشد.
به طور جزم می توان گفت که شروع حرکت تألیف در قضیه مهدویت به ظهور حرکت تدوین حدیث در تاریخ اسلامی یعنی اوایل قرن دوم هجری باز می گردد؛ زیرا از کتب رجال استفاده می شود که شروع تألیف در این زمینه در جامعه شیعی در عصر امام صادق علیه السلام بوده است.
شیخ طوسی در کتاب الفهرست نقل می کند که علی بن یقطین بن موسی بغدادی اسدی کوفی الاصل، کتابی در ملاحم تألیف نموه است.