فهرست کتاب


پیشگوئیهای امیر المؤمنین علیه السلام

سید محمد نجفی یزدی

صفات نجات یافتگان در فتنه های آخرالزمان

امیرالمؤمنین علیه السّلام فرمود: زمانی می آید که کسی نجات نمی یابد مگر مؤمن خداپرست بی نام و نشان که اگر (در مجالس) حاضر گردد او را نشناسند و اگر غائب شود کسی درصدد جستجویش برنیاید، این اشخاص چراغهای هدایت و نشانه های روشن برای ره پویان در شب تاریک هستند
در میان مردم برای فتنه و سخن چینی رفت و آمد نمی کنند، عیب و بدی مردم را آشکار نمی کنند، نادان و بیهوده گو نیستند، خداوند درهای رحمت خود را بر آنان می گشاید و سختی عذاب خود را از آنان برمی دارد.
ای مردم زمانی بر شما می آید که اسلام وارونه شود مانند برگشتن ظرف که آنچه در آن است بریزد، ای مردم خداوند شما را امان داد از اینکه به شما ظلم کند ولی پناه نداد از اینکه امتحان کند (حتماً امتحان می شوید) و همانا (خداوندی که) برترین و بزرگترین گوینده هاست فرموده است: ان فی ذلک لآیات و ان کنا لمبتلین (401)
همانا در آن حادثه (طوفان نوح) نشانه هائی است و ما امتحان می کنیم.(402)

به خدا قسم کلمه ای را پنهان نکردم

حضرت علی علیه السّلام در مورد حوادث آینده و سختیهای مردم فرمود:
به عهده من است آنچه می گویم و آن را ضمانت می کنم، کسی که پیشامدهای روزگار که همان سختیها و دگرگونیهای دنیاست در پیش دارد، با تقوی و پرهیزکاری از افتادن در شبهات محفوظ می ماند.
آگاه باشید که محنت و بلا به شما بازمی گردد همانند محنت و بلای روز که خداوند، پیامبر شما را برانگیخت، قسم به آنکه پیامبر را به حق برانگیخت بعد از این، گرفتار غم و غصه و وساوس شیطانی خواهید شد، غربال می شوید و از هم جدا می گردید و چون دیگ جوشان زیر و رو شده تا آنکه پائین است بالا و آنکه بالاست پائین آید. عقب افتاده های دینی که کوتاهی کرده اند سبقت بگیرند و بر عکس پیشروان دین عقب افتند، به خدا قسم کلمه ای را پنهان نکردم و دروغ نگفتم، من به چنین مقام و روزی خبر داده شدم. (403)

عجم بر شما پیروز شده گردن شما را می زنند

دانشمند بزرگوار شیعه سیدبن طاووس روایت کند که امیرالمؤمنین فرمود: پیامبر به من عهد نمود و خبر داد که یا علی حتماً با گروه طغیانگر (معاویه و اصحاب او) و گروه بیعت شکن (طلحه و زبیر) و طایفه خارج از دین (خوارج) خواهی جنگید.
آگاه باشید: به خدا قسم ای گروه عرب دستهای شما از عجمها پر خواهد شد (بر سایر ملل پیروز می شوید) و از آنان برده ها و کنیز و... خواهید گرفت، تا اینکه چون دستهای شما از آن پر شد (و خوب مسلّط شدید) آنها بر شما چیره گشته همچو شیران و هیچ باقی نگذارند.
گردن شما را می زنند و آنچه خدا بر شما ارزانی داشته از شما بگیرند و بخورند و زمینهای شما را وارث شوند. ولی آنچه گفتم نخواهد شد مگر زمانی که برخی از برنامه های دین شما تغییر کند و زمانی که خود شما فساد بر پا کنید و حق پیشوایان خود را کوچک شمرده و نسبت به دانشمندان خاندان پیامبرتان تحقیر و سستی نمائید.
پس بچشید آنچه را خود کرده اید و خداوند هرگز ذره ای به بندگان ستم نخواهد کرد.(404)