فهرست کتاب


پیشگوئیهای امیر المؤمنین علیه السلام

سید محمد نجفی یزدی

مسجدهای آخر زمان و اهل آن

در صورتی که قرآن کریم از جور و ستم به هیچ نحو نگذرد - گمراهانی هستند سرگردان که به غیر دین خدای عزوجل دینداری کنند، و برای غیر خدا سر تعظیم فرود آورند.
مساجد ایشان در آن زمان از گمراهی آباد و از هدایت ویران است (در آنها به جای تعالیم عالیه قرآن به سخنان یهود و نصاری می پردازند و مردم را مشتاق آنها می کنند و یا آنکه جماعت ملعونه و مبغوضه صوفیه در آنجا ترویج می کنند یا بدعت گذاران).
قاریان قرآن و آباد کنندگان مساجد در آن زمان ناامیدترین خلق خدایند (نه دین دارند و نه دنیا زیرا امر آنان بر ریا است) گمراهی از آنان سرچشمه می گیرد و به آنها باز می گردد (زیرا در تعالیم قرآن دست برده مردم را گمراه می کنند و سازندگان مسجد نیز آن را برای بدعت گذاران آماده می سازند) و از این رو حضور در مساجد ایشان و رفتن به سوی آنها کفر به خدای بزرگ است مگر آن کس که به مساجد آنها برود و گمراهی آنان را بداند (یقین کند که گمراه نمی شود و می تواند دست عده ای را بگیرد و نجات دهد).
و در نتیجه کرداری که به آن روش دارند مساجد آنها از هدایت ویران و از گمراهی آباد است.
سنت خدا دگرگون شده و حدود مقرراتش مورد تجاوز قرار گرفته، و به هدایت دعوت نکنند، و غنائم را به اهلش تقسیم نکنند و به عهد و پیمان وفادار نیستند.
کشته های خود را که به این طریق (ضلالت) در جنگها کشته شوند (نابجا) شهید خوانند و با افترا و انکار به نزد خداوند روند (کافر هستند).
به وسیله جهل و نادانی از علم بی نیازی جویند، و اینها پیش از این مردان نیک و شایسته را به انواع شکنجه ها زجر دادند و سخن راست آنها را افتراء بر خدا نامیدند، و کار نیک آنها را به بدی پاداش دادند.
سپس حضرت پس از آنکه دوباره از حضرت رسول تمجید فرموده و درباره مرگ و توبه بیاناتی فرمود به اینجا رسید که فرمود: و بدانید که شما رشد (یعنی راه درست و حق) را نمی شناسید مگر پس از آنکه تارک و رها کننده آن را بشناسید (چنانچه در مثل است که گویند ادب را از بی ادبان آموختم یا تعرف الاشیاء با ضدادها) و نتوانید به عهد و پیمان کتاب چنگ زنید جز آنکه پیمان شکن قرآن را بشناسید، و نتوانید به آن تمسک جوئید مگر آنکه پشت کننده به قرآن را بشناسید، و نتوانید قرآن را آن طور که باید بخوانید مگر آنکه تحریف کننده آن را بشناسید و گمراهی را نشناسید تا وقتی که هدایت را بشناسید، و تقوی و پرهیزکاری را نشناسید تا وقتی که متجاوز را بشناسید.

قرآن را از اهلش فرا بگیرید نه از دیگران

و چون اینها را شناختید بدعتها و زورگوئیها را خواهید شناخت، و افترای بر خدا و رسولش و تحریف قرآن را خواهید یافت، و می بینید که خداوند هدایت یافتگان را چگونه هدایت کرده، مبادا کسانی که (معارف کتاب و سنت) را نمی دانند شما را به نادانی و (گمراهی) اندازد، چونکه براستی علم قرآن را نداند که چیست جز آنکه طعمش را چشیده باشد، و به وسیله علم آن نادانی خود را به دانائی و کوری را به بینائی و کری خود را به شنوائی مبدل سازد.
و کارهای نیک خود را در نزد خدای که نامش بلند باد ثبت کرده و کارهای بد را محو و نابود کرده است و به مقام رضوان (خشنودی خدای تبارک و تعالی) نائل گشته.
پس علم قرآن را تنها از اهل آن بجوئید که تنها همانها هستند که نوری که از آن باید پرتو گرفت و آن پیشوایانی که به آنها باید اقتدا کرد، و آنهایند مایه زندگی، علم و دانش و وسیله مرگ جهل و نادانی. و هم که حکمهای آنان شما را از علم و دانششان آگاه سازد، و همان خموشی آنها (مردم را) از منطق (صواب) آنان با خبر سازد. و ظاهرشان دلیل باطن آنها است (یکی است) با دین و آئین مخالفت نکنند و اختلافی هم در آن ندارند و همان دین (یا قرآن) در میان آنها گواهی صادق است، و خاموشی است گویا (به ظاهر خموش است ولی بر اهلش گویا) پس آنانند که به خاطر مقام و عظمتی که دارند گواهان هستند به آن حقی که نازل فرموده و خبر دهندگانی هستند راستگو، نه با حق مخالفت دارند و نه در آن اختلاف کنند، سابقه آنها در علم ازلی خدا نیک است، و قضاوت درست خدای عزوجل درباره آنها صادر گشته، و در همین عبرتی است برای پندگیران.
پس هرگاه حق به گوشتان خورد بخوبی درک کنید آن را (یعنی آن را مورد عمل و اعتقاد قرار دهید نه اینکه برای نقل کردن و ذهن خود بسپارید) زیرا روایت کنندگان و ناقلان کتاب بسیارند ولی مراعات کنندگان و عمل کنندگان به آن اندکند و الله المستعان.(394)

زنها مسلط شوند و کودکان فرمانروائی کنند

حضرت امیر علیه السّلام فرمود: زمانی بر مردم خواهد آمد که هیچکس گرامی و عزیز نیست مگر شخص حیله گر، و کسی مورد پسند و زیرک شمرده نمی شود مگر شخص تبهکار و فاسق، افراد با انصاف، ضعیف و خوار می گردند، آنها صدقه را غرامت (و ضرر) پندارند (و از دادن آن امتناع می کنند) رفت و آمد و رسیدگی به فامیل را منت (کشیدن یا گذاردن) می دانند، عبادت را برای گردنکشی بر مردم انجام می دهند (عبادت می کنند تا نزد مردم خود را زیبا و پسندیده معرفی کرده افتخار کنند) در آن هنگام هوی و هوس بر آنها غلبه کرده (کارهای آنها مطابق عقل و دین نیست بلکه بخاطر ارضاء هوسهای نامعقول و بیهوده است) و راه حق بر آنها پوشیده می گردد.(395) در برخی روایات آمده است: به حضرت گفته شد: این امور چه وقتی خواهد بود؟ فرمود: آنگاه که زنها و کنیزان مسلط شوند و کودکان را فرماندهی دهند.(396)